Ang gabi ay balot ng katahimikan, tanging ang huni lamang ng mga kuliglig at ang mahinang lagaslas ng tubig sa pool ang naririnig. Akala ko ay tulog na si Crane kaya nagpasya akong lumabas. Suot ang isang manipis na silk nightgown na bahagyang humahaplos sa aking balat, naupo ako sa gilid ng pool at itinubog ang aking mga paa sa malamig na tubig. Kailangan ko ito—ang lamig na magpapakalma sa nag-aapoy kong isipan na gulong-gulo simula nang tumira kami sa ilalim ng iisang bubong.
Ngunit tila mapaglaro ang tadhana. Narinig ko ang pagbukas ng sliding door sa likuran ko. Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino iyon. Ang amoy ng kanyang pabango na humahalo sa simoy ng gabi ay sapat na pagpapakilala.
"Hindi ka ba makatulog, Sis? O baka naman hinahanap mo ako?" ang mapang-asar na boses ni Crane ay nanggaling sa mismong likuran ko.
"Huwag ngayon, Crane. Pagod ako," malamig kong sagot, pero traydor ang puso ko na nagsimulang tumambol nang malakas.
Hindi siya sumagot. Sa halip, naramdaman ko ang pag-upo niya sa tabi ko. Ramdam ko ang init na nanggagaling sa kanyang katawan. Dahan-dahan niyang inabot ang isang hibla ng buhok ko at inilagay ito sa likod ng aking tainga. Ang haplos ng kanyang mga daliri sa aking balat ay tila kuryenteng gumuhit sa buong pagkatao ko.
"Ang ganda mo sa ilalim ng liwanag ng buwan," bulong niya, ang boses ay wala na ang asar, kundi puno ng purong pagnanasa. "Hanggang kailan mo ba ako itataboy, Meisha? Alam nating dalawa na hindi mo kayang kalimutan ang nangyari sa hotel. Stop fighting it. I know you want me as much as I want you right now."
Hinarap ko siya, handa na sana akong magbitiw ng masakit na salita, pero bago pa ako makapagsalita ay siniil na niya ako ng isang halik. Isang halik na hindi humihingi ng pahintulot—isang halik na nag-aangkin.
Ang unang dampi ng kanyang labi ay tila mitsa na sumunog sa lahat ng aking depensa. Sinubukan kong itulak ang kanyang dibdib, pero lalong humigpit ang kapit niya sa aking beywang, hinahatak ako palapit sa kanya hanggang sa wala nang espasyo sa pagitan naming dalawa. Ang dila niya ay mapangahas na pumasok, nanggagalugad, tila ba ipinapaalala sa akin ang bawat sensasyong naramdaman ko tatlong taon na ang nakalipas.
"Crane..." ungol ko sa pagitan ng aming mga halik. Isang pagsuko. Isang pag-amin.
"Tell me you want this, Meisha. Say my name," bulong niya laban sa aking mga labi, ang kanyang hininga ay mainit at nakakalasing.
"I want you, Crane... please," bulong ko, at sapat na iyon para buhatin niya ako nang parang wala akong bigat. Ang kanyang mga labi ay hindi humihiwalay sa akin habang tinatahak namin ang daan pabalik sa loob ng mansyon, diretso sa kanyang malawak na silid.
Nang marating namin ang kanyang kama, dahan-dahan niya akong ibinaba. Ang madilim na silid ay tila naging mas mainit. Walang imik niyang hinubad ang kanyang t-shirt, inilalantad ang perpekto niyang pangatawan na tanging liwanag ng buwan mula sa bintana ang nagbibigay-hugis.
"Tonight, there are no parents. No rules. No siblings," bulong niya habang dahan-dahang itinatataas ang aking silk nightgown hanggang sa tuluyan na itong makawala sa aking katawan. "Just you and me, Meisha. Like it was meant to be. I’ve been starving for this."
Nang tuluyan nang mawala ang harang sa aming mga balat, ang init ng kanyang katawan ay dumantay sa akin. Muli niyang siniil ang aking mga labi habang ang kanyang mga kamay ay nagsimulang gumapang sa bawat kurba ng aking katawan. Ang bawat haplos niya ay may kasamang pagmamahal at bagsik—isang kombinasyong nakakalasing.
"You're so tight, and you're already so wet for me," bulong niya sa aking tainga, na nagpadulot ng matinding kuryente sa aking gulugod. Ang kanyang mga daliri ay mapangahas na pumasok sa aking hiyas, nilalaro nito ang aking p********e sa paraang tanging siya lang ang nakakaalam.
"A-aahh... Crane! More... please," pagsusumamo ko. Halos manginig ang buo kong katawan sa bawat mabilis na paggalaw ng kanyang mga daliri. Ang bawat kagat niya sa aking leeg at sipsip sa aking dibdib ay nagpapakawala ng mga ungol na hindi ko na kayang kontrolin.
"Look at me, Meisha. I want to see your eyes when I take you," utos niya.
Nang dahan-dahan niyang ipinasok ang kanyang p*********i, ang sakit na naramdaman ko noon ay wala na—napalitan ito ng isang buong pakiramdam, isang pagtatagpo ng dalawang kaluluwang matagal nang naghahanap sa isa't isa.
"f**k, Meisha... you feel incredible," ungol niya, ang kanyang panga ay umiigting sa bawat malalim na pagtulak. "You were made for me."
Ang ritmo ay naging mabilis at mapusok. Bawat pag-igting ng kanyang katawan, bawat pawis na pumapatak mula sa kanyang noo patungo sa akin, ay sapat na para makalimutan ko ang lahat ng moralidad. Wala na akong pakialam kung kasalanan ito. Ang tanging mahalaga ay ang nararamdaman kong sarap na siya lang ang nakakapagbigay.
"Faster, Crane... oh God, yes!" sigaw ko habang ang aking mga binti ay nakapulupot nang mahigpit sa kanyang beywang, pilit siyang hinihila nang mas malalim pa.
"I'm not letting you go tonight. Never again," sagot niya bago kami sabay na pinalipad ng matinding rurok ng ligaya.
Nang matapos ang unos, nakahiga kami sa gitna ng gusot na mga sheet, kapwa hinihingal at basang-basa ng pawis. Naramdaman ko ang paghalik niya sa aking noo habang nakayakap nang mahigpit, ang kanyang kamay ay nananatiling nakapahinga sa aking balakang.
"You're mine, Meisha. Kapatid o hindi, sa akin ka lang. Mark my words," bulong niya sa dilim, ang boses ay puno ng posesibong pag-aari.
Pumikit ako, hinahayaan ang antok na lamunin ako, habang ang isang tanong ay pilit na bumabagabag sa akin: Paano ko siya haharapin bukas, ngayong hindi na lang lihim ang namamagitan sa amin, kundi isang ugnayang mas malalim pa sa dugo.