Chapter 8

793 Words

Ang madaling araw ay binalot ng isang uri ng katahimikang nakakabingi, ngunit sa loob ng silid ni Crane. Akala ko ay hahayaan na ako ng antok, ngunit nagkamali ako. Ramdam ko ang muling pagtigas ng kanyang katawan sa aking likuran, ang kanyang p*********i ay mariing nakadiin sa aking puwitan, tila ba nagbabanta na hindi pa siya tapos. Dahan-dahan niyang kinagat ang dulo ng aking balikat, isang kagat na nag-iwan ng marka at nagpasinghap sa akin. "You thought I’d let you sleep after what you did to me earlier?" bulong niya, ang boses ay mas baritono at mas mapanganib kaysa kanina. "Gisingin mo ang diwa mo, Meisha. Because I’m going to make sure you won't be able to walk straight tomorrow." Ang Walang Hanggang Gutom Iniharap niya ako sa kanya nang marahas ngunit may pag-iingat. Sa gitna n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD