Ang gabi sa resort ay binalot ng isang klase ng kapayapaan na alam kong panandalian lamang. Pagkatapos ng hapon na puno ng pasiklaban sa ilalim ng araw, minabuti naming maglakad ni Raven sa dalampasigan habang hinihintay ang paghahanda para sa family dinner. Ang tunog ng marahang mga alon at ang malamig na simoy ng hangin ay tila nagpapakalma sa nanginginig kong sistema.
Naging seryoso ang usapan. Ibinubuhos ni Raven ang kanyang mga pangarap—tungkol sa mga gusaling gusto niyang itayo at ang klase ng buhay na gusto niyang ibigay sa babaeng pipiliin niya.
"Meisha," hinto niya sa paglalakad, hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at hinarap ako sa kanya. Ang liwanag ng buwan ay sapat na para makita ko ang sinseridad sa kanyang mga mata. "I know this is fast. But I don't want to waste ano
