Ang unang linggo sa trabaho ay parang isang hangin na mabilis lang dumaan, isang mabilis na sequence ng sleepless nights, endless revisions, at pressure na parang bubog sa dibdib.
Gising ako ng alas-singko ng umaga. Maliligo. Mag-almusal—usually isang coffee at toast lang dahil wala akong gana kumain. Tapos aalis na ng alas-siyete para sa office. Ang commute ay tahimik—walang traffic katulad sa Manila, pero may ibang uri ng rush. Lahat ng tao ay naka-earphones, naka-focus sa sariling mundo.
Pagdating sa office, ang site visits, client meetings, at revisions ng blueprints ay sunud-sunod. Si Ms. Thornton ay walang tigil sa pagbibigay ng feedback—minsan constructive, madalas kritiko.
"Ms. Rodriguez, this facade design is too generic," sabi niya isang Miyerkules ng hapon, nakatayo sa likod
