* * * * *
ZERDA 'dan...
Benim kendi değerlerim vardı ve ne Fırat’ın ne de bir başkasının bu değerleri değiştirmeye gücü yetmezdi. Evet, onu seviyordum ama sadıktım. Vicdanım, merhametim vardı. Bir anne, ne kadar suçlu olursa olsun, henüz bebek olan evladından ayrı düşmemeliydi bana göre. En azından, onu ara sıra görmeye hakkı vardı.
Akşam üzeri, Fırat uyurken kucağımda Cihan ile arka kapıdan çıktım ve ona bir not bıraktım; bizimkilerin yanına gideceğime dair. Oysa ki Roza ile sözleşmiştik. Cihan’ı görmesi için onun yanına götüreceğimi söylemiştim. Buna çok mutlu olmuş, bana defalarca teşekkür etmişti.
Cihan kucağımda uyuyordu. Onu hızlıca Roza ile anlaştığımız yere götürdüm. Etrafa bakındım. Bankta oturmuş bekliyordum. Etrafta hiç kimse görünmüyordu ama birden bir kadının bana doğru ge
