“Magbihis ka at aalis kayo ni, Orlando,” wika ni Bebeng. Tumikwas naman ang aking kilay sa narinig.
“Saan daw?” usisa ko pa.
“Baka sa heaven,” aniya. Natigilan naman ako at ganoon din siya. Lumapad ang kaniyang ngisi at umiling.
“Hindi pala kayo puwede roon. Paniguradong sa kawalanghiyaan ng amo natin hindi siya papasa roon. Kahit nga sa simbahan takot iyon pumasok,” dagdag niya. Kumunot naman ang aking noo.
“Bakit?”
“May sa demonyo nga ‘di ba? Takot iyon sa mga banal na bagay. Kahit may kabaitan siyang taglay hindi naman lingid sa atin kung gaano siya ka hudas.”
Napatango-tango naman ako.
“Sa bagay,” wika ko. Kinuha ko ang damit na dala niya at napakamot sa aking ulo.
“Ano ‘to?” gulat kong tanong sa kaniya. Paano ba naman kasi sobrang iksi ng damit na gawa pa yata sa silk ka
