Nang makauwi na nga kami ay iyon lang ang bumabagabag sa utak ko. Ang daming senaryo na nangyayari sa aking isipan. Hindi ko dapat tino-torture ang utak ko pero heto inabot ako ng ilang oras bago ako nakatulog.
Dumaan na ang isang linggo at hindi ko alam kung kailan uuwi si Orlando. Nami-miss ko na siya. Habang tumatagal lalo kong nararamdamang nagiging dependent ako sa kaniya. Humiga lamang ako sa kama at pinilit ang sarili ko na matulog. Kahit ang totoo ay wala talaga ako sa mood ngayon. Nagiging irritable na rin ako. Kaya mas minabuti ko na lang na mapag-isa ako dahil mabilis akong magalit. Hindi mawala-wala sa isipan ko si Alice. Hindi na kami nagkita ulit nu’ng nasa sinehan kami. Tin-ry namin siyang kausapin ulit pero natapos na lang ang movie nang hindi siya lumabas sa loob. Ibig s
