Sobrang tahimik namin sa sasakyan at wala ni isa sa amin ang nagsalita. Lalo na ako. Nagmamaneho si Orlando at patulog na rin si Bebeng D. Itinuon ko ang aking paningin sa labas at baka mag-abot pa ang tingin namin ni Orlando ay paniguradong aatakehin ako ng nerbiyos ko. Nakaka-trauma ang tingin niya sa totoo lang. Kahit na napakaguwapo niya ay hindi nu’n maitatanggi ang katotohanang masama ang ugali niya. Pagdating namin sa mansiyon niya ay kaagad na sumigid sa akin ang pamilyar na amoy. Amoy Orlando, amoy delikado. Hindi ko na nga alam kung tama ba talagang sumama pa ako sa kaniya.
“If you’re regretting your decision, it cannot be undone. Tanggapin mo na lang na kahit ilang beses ka pang umalis sa teritoryo ko o kahit ilang beses pa kitang ipamigay kahit kanino babalik at babalik ka pa
