Tahimik lang ako habang nakaupo sa harapan ni Don Fernando. Sa likod niya ay dalawang lalaking nakasuot ng suit at may mga earpiece pa.
“Ikaw pala ang babaeng kinababaliwan ng anak ko ngayon. That’s great,” wika niya. Iiling na sana ako kaso sumenyas si Bebeng na huwag. May dala siyang kape at juice at maingat na inilagay iyon sa center table. Kinakabahan ako. Kung si Orlando ay kakaiba ang ibinibigay na aura. Lalo naman itong ama niya. Palaging magkadikit ang kilay at halatang ayaw sa akin.
“Listen young lady, sa tingin ko naman ay marami ka pang pangarap sa buhay. Bakit mo sinasayang ang oras mo sa anak kong walang kuwenta?” tanong niya.
Kung alam niya lang kung bakit nandito ako. Hindi naman ako makasagot.
“Answer me, ayaw na ayaw kong binabalewala ako,” matigas niyang saad. Nap
