Tatlong araw ang nagdaan. . . Ngunit heto pa rin ako ngayon nakahilata sa ibabaw ng kama. Medyo okay na rin ako kahit papaano, hindi katulad noong mga nakaraang anak halos hindi makabangon. . . Hindi na rin masakit ang aking Makukeke dahil may gamot na inilalagay si Jaxon. Kahit nahihiya akong bumukaka sa harap ni Jaxon ay ginawa ko para gumaling ka agad.
Ang hayop na lalaki ay parang tuwang-tuwa pa sa ginagawa nito sa aking Makukeke. Dali-dali akong dumapa at nagkunwaring natutulog. Mayamaya pa’y narinig kong bumukas ang pinto ng kwarto na ito. Ngunit bigla kong naamoy ang pagkain at alam kong so Governor ang nagluto noon para sa akin.
Pero hindi pa rin ako gumalaw. Nagtulog-tulugan pa rin ako. Mayamaya pa’y naramdaman kong lumapat ito sa akin. Hinawi rin nito ang aking buhok na nakatak
