Chapter 30
346 Words
LILY'S POV
Alam ko kung bakit ganoon na lang niya isipin si Rouin. Alam ko rin ang dahilan kung bakit pilit niya kong pinapakisamahan. Oo, naaawa siya sa akin. Pero hindi yun sapat para gawin niya kong excuse sa pag-alis niya ng Pilipinas. Ang sakit sakit pero this time alam kong talo na ko. Hindi na ako ang kailangan niya. Hindi na ako ang mahal niya. Sa ngayon siguro hindi niya pa alam yun pero all takes time. Itatama ko ang lahat ng kahibangan niya. Alam ko kasing isa din ako sa dahilan kaya nagalit sa kanya si Rouin kaya nakokonsensya ko. Gagawin ko to dahil mahal ko siya. Hindi dahil sa martir ako. Isa pa, kasalanan ko naman talaga noon kaya kami ngkahiwalay kaya alam ko talagang wala na kong babalikan. Kailangan ko na lang talaga imulat siya sa totoong nararamdaman niya ngayon para mabayaran siya sa kabutihan niya.
ICE'S POV
"Hindi ko talaga siya maintindihan kahit kailan." Sabi ko sa sarili ko.
"Sino kuya?"
"Ay butiki! Ano ka ba naman Rouin kanina ka pa ba diyan." Nagulat kasi talaga ko sa pagsulpot ng kapatid ko.
"Kararating ko lang. Sino yung tinutukoy mo?" Tanong niya. Kailangan makaisip ako ng palusot.
"Ah wala yun. May mayabang kasi kong tinawagan hindi kami magkarinigan sa phone kanina." Sabi ko.
"Sino nga?" Tanong pa rin niya.
"Ah si Raven. Yung kaibigan ko na nasa France." Palusot ko.
"Ah akala ko kung sinong mayabang e. Isa lang kasing mayabang ang kilala ko." Sabi niya sabay ismid.
"Uuyy.. namimiss niya." Panunukso ko.
"Ewan ko sayo kuya. Diyan ka na nga." Sabi niya. Nainis ata. "Ay teka kuya, itatanong ko pala anong magandang course ang pwedeng kunin ko sa college?"
"Astronomy." Sabi ko na lang.
"Mukhang maganda nga yan ha.." sabi niya sabay alis.
Kundi ba naman uto uto talaga yun. Kaya natatawag ni Froilan na stupid e. Sige kumuha siya ng astronomy dito sa Pilipinas kung may makikita siya.
Tawagan ko na lang nga si Sophia. Yes! We are almost 4 months dating. Magagawa ko, sa nakukyutan talaga ko sa kanya.
- Writer
