THE MAFIA'S TEMPTATION (SPG)

Chapter 4: Trial by Fire

Tatlong araw na akong nandito sa condo ni Lloyd.

Tatlong araw na hindi ako umuuwi sa sarili kong apartment. Tatlong araw na nag-aalaga siya sa akin.

At hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot. Ang sugat sa braso ko. O ang katutuhanan na nakikita ko ang ibang side niya.

Ang soft side. Ang caring side.

Ang side na hindi ko inaasahang makikita.

Gaya ngayon.

Nakaupo ako sa kama niya. Oo, kama niya. Hindi guest room. Sabi niya ay mas madaling bantayan ako kung nandito ako.

At binantayan nga niya ako. Every morning, ginigising niya ako para inumin ang gamot. Every afternoon, chineccheck niya ang sugat ko. Every night, sinisigurado niyang kumakain ako.

Parang may pake siya.

Parang importante ako.

At iyon ang nakakaloko.

Kasi alam kong hindi pwedeng totoo iyon. Alam kong trabaho lang ako para sa kanya. Asset. Someone useful.

Pero ang paraan niya ng pagtingin sa akin? Ang paraan niya ng paghawak? Parang may iba.

Kumatok siya sa pinto. "I'm coming in."

Pumasok siya. May dalang tray. Pagkain. Sopas. Tinapay. Juice.

"You need to eat," sabi niya. Inilagay ang tray sa bedside table.

"I'm not hungry."

"I don't care. Eat."

Tumingin ako sa kanya. Gusto kong makipagtalo. Pero nakita ko ang mata niya. Worried. Pagod.

Kumain ako. Tahimik. Siya naman ay umupo lang sa gilid ng kama. Nakatingin sa akin.

"How's the pain?" tanong niya.

"Bearable."

"Don't lie."

Huminga ako. "Fine. It hurts. Happy?"

Ngumiti siya. Slight. "Not really. But at least you're being honest."

Natapos ako sa pagkain. Inalis niya ang tray. Bumalik sa akin. Umupo ulit.

"Can I check your wound?" tanong niya.

Tumango ako.

Dahan-dahan niyang hinubad ang sleeve ng shirt ko. Inalis ang bandage. Tiningnan ang stitches.

"It's healing well," sabi niya. "No infection."

"Good."

Nilagyan niya ulit ng bagong bandage. Careful. Gentle. Parang takot na masaktan ako.

"Lloyd," sabi ko.

"Hmm?"

"Why are you doing this?"

Tumingin siya sa akin. "Doing what?"

"This. Taking care of me. You could have just sent me home. Or to a hospital. But you kept me here. Why?"

Nanahimik siya. Matagal. Parang nag-iisip.

"Because you saved my life," sagot niya sa wakas. "And I don't take that lightly."

"So this is just repayment?"

"Is that what you want it to be?"

Hindi ako sumagot. Kasi alam kong delikado ang tanong na iyon.

Kasi kung sasagutin ko ng totoo? Kung sasabihin kong hindi? Na gusto ko ng iba pa?

Then I'm admitting something I shouldn't.

Tumayo siya. Lumapit sa bintana. Nakatingin sa labas.

"My whole life, people only did things for me because they wanted something," sabi niya. Mahinang boses. "Money. Power. Protection. But you? You risked your life. For nothing. You didn't even think. You just... jumped."

Lumapit ako. Kahit masakit ang braso ko. Tumayo. Lumapit sa kanya.

"I did think," sabi ko. "I thought that if you died, I wouldn't forgive myself."

Lumingon siya sa akin. Ang mukha ay seryoso. "Why?"

"Because..." Huminga ako. "Because you're important to me."

Ang mga salitang iyon ay totoo. Kahit ayoko. Kahit alam kong mali. Pero magagamit ko laban sa kanya.

Lumapit siya. Marahang hinawakan ang mukha ko.

"You're dangerous, Nathalia," bulong niya. "More dangerous than any enemy I've faced."

"Why?"

"Because you make me feel things I shouldn't. Because you make me want things I can't have."

"Like what?"

"Like this."

Hinalikan niya ako.

Soft. Gentle. Hindi tulad ng inaasahan ko.

Hindi demanding. Hindi possessive.

Kundi tender. Sweet.

Parang may meaning.

Gumanti ako. Hindi nag-iisip.

Ang mga braso ko ay pumalibot sa leeg niya. Ang mga braso niya ay pumalibot sa bewang ko.

Mas lumalalim ang halik. Mas nag-iinit.

Ang mga kamay niya ay gumagalaw. Pababa. Papunta sa hips ko. Hinihila ako palapit.

Ang mga kamay ko ay gumagalaw din. Sa buhok niya. Sa likod niya. Sa muscles na ramdam ko kahit may damit pa siya.

Nang maghiwalay kami, pareho kaming hinihingal.

"We shouldn't do this," sabi ko.

"I know."

"This is wrong."

"I know."

"Then why--"

"Because I don't care anymore," putol niya. Ang mga mata niya ay intense. "Because I've been trying to stay away from you. Trying to keep my distance. But I can't. Every time I see you, every time I'm near you, I want you more."

Ang mga salitang iyon ay dapat magpasaya sakin. Dapat mag-celebrate.

Pero nakaramdam ako ng guilt.

Kasi alam ko. Lahat ng sinasabi niya? Based sa lies. Based sa persona na ginawa ko.

Hindi niya alam ang totoo.

Hindi niya alam kung sino talaga ako.

"Lloyd, there's something you should know--"

"Don't," putol niya. Hinawakan ulit ang mukha ko. "Whatever it is, I don't want to know. Not tonight. Tonight, I just want to be with you. Without complications. Without questions. Just you and me."

At kahit alam kong mali, kahit alam kong kailangan kong sabihin ang totoo...

Tumango ako.

"Okay."

Hinalikan niya ako ulit. Mas intense ngayon. Mas passionate.

Dinala niya ako pabalik sa kama. Hiniga. Dahan-dahan. Maingat sa braso ko.

Ang katawan niya ay nasa ibabaw ko. Supporting his weight para hindi ako mabigatan.

Ang mga halik niya ay bumaba. Sa leeg ko. Sa collarbone. In space between my breasts.

Hinubad niya ang shirt ko.

"Tell me if it hurts," bulong niya.

"I will."

Hinubad niya ang jacket niya, pagkatapos ay ang damit. Bawat kilos ay puno ng desperasyon at pangangailangan. Hinawakan niya ang damit ko at dahan-dahan itong inalis, ang mga daliri ay nanginginig. Hindi dahil sa takot, kundi sa pinaghalo-halong emosyon na ramdam ko rin.

Nang mahubad na ako, tumigil siya. Tumingin lang siya sa akin, parang sinusubukang i-memorize ang bawat detalye, bawat kurba, bawat marka sa balat ko. Ang intensity ng tingin niya ay halos nakakatakot. Parang nakikita niya hindi lang ang katawan ko, kundi ang kaluluwa.

"f**k," he breathed, his voice rough. "You're so f*****g beautiful."

"Lloyd--"

"Don't," he cut me off, his hand sliding up my thigh. "Don't say anything. Not yet."

He pulled me to the bed, his weight pressing me down into the mattress. The heat of his skin against mine was overwhelming. Sobrang init na parang nasusunog ako. Pero ayaw kong lumayo. Ayaw kong tumigil.

Hinubad ko rin ang shirt niya. Nakita ko ang muscles. Ang scars. Ang tattoo sa left rib. Dragon. Black ink.

"When did you get this?" tanong ko. Hinaplos ang tattoo.

"When I was eighteen. Rebellion phase."

Ngumiti ako. "I like it."

"Good. Because it's permanent."

His mouth moved from my lips down to my neck, biting, sucking, marking. Each kiss felt like a brand, like ownership. His teeth grazed my skin, not painful but enough to remind me. You're mine.

"Lloyd," I moaned, hindi ko alam kung pagsaway o pakiusap iyon.

"I know, baby," he whispered against my skin. "I f*****g know."

His hands roamed my body, exploring every inch like a map he wanted to memorize. When he reached between my thighs, he paused, looking at me, searching for permission.

I nodded, at iyon lang ang kailangan niya.

His fingers brushed against me, and I gasped. Maingat, tiyaga, parang may tinatanaw na layunin. Ang bawat galaw ay kalkulado, ang bawat paghaplos ay may layunin.

"s**t, you're so wet," he groaned. "Is this all for me?"

"Yes," I breathed.

"Say it," he demanded, his fingers circling slowly, torturously. "Say you want this."

"I want this," I gasped. "I want you."

"Good girl."

He slid one finger inside me, and I arched off the bed. Dahan-dahan muna, pagkatapos ay mas malalim, mas mabilis. Ang mundo ay naging malabo. Ang tanging naririnig ko ay ang tunog ng hininga ko, ng hininga niya, ng ungol na lumabas sa bibig ko kahit sinusubukan kong pigilin.

"Don't hold back," he said, adding another finger. "I want to hear you scream my name."

At nabitiwan ko na. Ang lahat ng pinaghuhugutan kong lakas, ang lahat ng kontrolang pilit kong pinapanatili, ay tuluyang nawala.

"Lloyd! f**k, Lloyd--"

"That's it," he growled, his fingers moving faster, curling inside me. "Come for me, Nathalia. Let me feel you."

The orgasm hit me like a wave. I cried out, my body shaking, my mind going completely blank.

Nang bumaba ako mula sa rurok, nanginginig pa rin ako. Pero hindi pa tapos si Lloyd.

He removed his remaining clothes, and when I saw him completely naked, I couldn't help but gasp.

He was huge.

Bigla akong nagalala para sa sarili ko. Sa laki ng espada niya ay napapailing ako at nag-iisip kung magkakasya ba iyon.

He noticed my expression and smirked. "Don't worry. I'll make it fit."

"Lloyd, I don't think..."

"You'll take it," he said, positioning himself between my thighs. "You'll take all of me."

But then his expression softened slightly. "This is your first time."

Hindi tanong. Alam niya.

"Yes," I admitted.

His jaw tightened. "Then I'll go slow. If it hurts, tell me."

I nodded.

He pressed the tip against me, and I tensed.

"Relax," he murmured, one hand sliding up to cup my breast, his thumb circling my n****e. "Breathe, baby."

Dahan-dahan siyang pumasok. Ang unang pagdampi ay nagpahinto sa hininga ko. Parang sobrang sikip, sobrang dami, sobrang puno. Si Lloyd ay nanginginig sa ibabaw ko, ang kalamnan sa braso niya ay nag-strain habang sinusubukang kontrolin ang sarili.

"f**k," he hissed. "You're so tight. So f*****g tight."

Unti-unti, tumagos siya, bawat pulgada ay parang bagong mundo. Masakit, oo, pero may kasamang ibang pakiramdam. Isang pagkabuo, isang koneksyon na hindi ko naramdaman dati.

"s**t, baby," he groaned. "You feel so good. So perfect."

Nang tuluyan na siyang napasok, tumigil kami pareho. Ang mga mata niya ay nakatuon sa akin, at nakita ko ang pag-aalala.

"You okay?" tanong niya.

"Yes," I whispered. "Move. Please move."

At gumalaw siya. Unti-unti muna, bawat pagbayo ay kontrolado, maingat. Pero habang tumatagal, habang nasasanay ako, bumilis siya.

"f**k, Nathalia," he groaned. "You're taking me so well."

Ang mga kamay ko ay kumapit sa likod niya, ang kuko ko ay tumatak sa balat niya, at nag-iwan ng marka na siguradong makikita niya bukas.

Ang ritmo ay naging mas mabilis, mas malalim. Ang kama ay umuungol sa ilalim namin, ang tunog ng balat laban sa balat ay tumatak sa dilim.

"You like that?" he growled. "You like my c**k inside you?"

"Yes," I moaned. "Yes, f**k, yes."

"Say my name," he demanded, his hips slamming into mine. "Who's f*****g you?"

"You are," I gasped. "Lloyd, you are."

"That's right," he said, his hand wrapping around my throat, not squeezing, just holding. A reminder of control. "You're mine, Nathalia. Say it."

"I'm yours," I breathed.

"Again."

"I'm yours, Lloyd. f**k, I'm yours."

He flipped me over suddenly, pulling me up onto my hands and knees. Walang babala. Walang pahinga. Pumasok siya ulit, mas malalim ngayon, mas matindi.

"f**k!" I screamed, my arms giving out, my face pressing into the pillow.

"You can take it," he growled, his hands gripping my hips, pulling me back to meet his thrusts. "You're going to take everything I give you."

Ang position na ito ay mas intense. Ramdam ko siya sa mas malalim na parte ng katawan ko. Bawat pagbayo ay tumatama sa isang spot na nagpapaiyak sa akin sa sarap.

"Lloyd, f**k, I can't--"

"Yes, you can," he said, one hand sliding around to rub my c**t. "Come for me again. I want to feel you come around my cock."

Ang kombinasyon ay sobrang overwhelming. Hindi ko alam kung ano pa ang nararamdaman ko. Sarap, sakit, takot, kasiyahan. Lahat ay nagsama-sama.

"Lloyd! Oh god, Lloyd--"

Ang pangalawang orgasm ay mas matindi kaysa una. Sumalanta ako, ang katawan ko ay nanginginig nang walang kontrol. Si Lloyd ay sumunod, ang katawan niya ay nag-tense, ang buong bigat ay bumagsak sa likod ko habang sumisigaw ng pangalan ko.

"f**k, Nathalia. Fuck."

Bumagsak kami sa kama, pawis at hininga ang tanging nalalabi. Si Lloyd ay hindi umaalis. Nanatili siya sa loob ko, ang braso niya ay nakabalot sa akin, parang ayaw akong bitiwan.

Ilang minutong tahimik lang kami, hinahabol ang hininga.

"That was..." I started, but I didn't know how to finish.

"Intense," he finished for me.