Tuana
Okulun ilk günü Doğan’ın yaptığı şov, annemlerin araması harici güzel geçiyordu. Öğleden sonra öğrenci bilgi formlarıyla uğraşırken aklıma imkansızlığımız geldi. Sanırım ‘overthink’ saatim gelmişti. Elimi yanağıma yaslayıp iç çekerek düşüncelere daldım.
Doğan haklıydı. Bizim ailemiz bizi asla desteklemezdi. Fadime babaanne bile birini bulmam gerektiğini söyleyip duruyordu. Bir kere de ‘Sen tam Doğan’a göresin’ dese en azından destek görecektik. Ama hepsi bizi abi-kardeş olarak görüyordu.
Özellikle babamın söylediği beynimden hiç çıkmamıştı. Beynimde yankılanmaya başladı.
“Doğan onu Doğa’dan ayırmaz. Gözüm arkada değil. Ona çok iyi bakar.”
Doğan bu yüzden benden uzak durmak için ısrar ediyordu. Duramıyordu ama olsun… Sonuçta ikimizin arasında resmiyette hiçbir şey yoktu. Bir
