Reincarnated As The Substitute Wife Of A Mafia Boss

Chapter 7

Kulay itim at abo na motif ang tumambad sa'kin pagkarating namin sa dining area.

May kahabaan 'yong table at mamahalin 'yong nakahelera na mga gamit sa paligid. From the utensils to the equipments. Mamahalin at maganda rin ang pagka-ukit ng desinyo sa upuan at mesa. Sumisigaw na mas mahal pa sa buhay ko.

Sa haba ng table at maraming upuan baka kasya pa 'yong buong baranggay.

Mayro'ng mga maid na nakatayo sa paligid at nakayuko sa pagpasok namin.

Nakita ko agad yong gitna ng mesa ay may iba't ibang putahe. Hindi lang sumisigaw sa mamahalin 'yong gamit pati rin 'yong pagkain na halatang isang legendary chef ang nagluto.

Sinusubokan ko pa na manatiling nakatago ang emosyon ko kahit sobrang tuwa at halos maglaway ako sa mga pagkain na nasa harapan ko at tiyak kong masarap.

Umupo sa pinakadulo o reign's chair sa mahabang mesa si Maetel. Habang umupo ako sa may right side and one seat apart from him.

Ang mga maids na nakatayo kanina ay marahan na kaming pinagsilbihan. From the drinks to the dishes.

Itinaas ni Maetel ang isang kamay niya na tila humuhudyat na patigilin na sa ginagawa nila.

Feeling royal si kuya. Mayro'ng pataas ng kamay.

Tahimik lang kami na kumakain at tanging ingay lang ng kubyertos ang maririnig sa loob ng dining area.

Mas pinili kong kainin 'yong main dish kaysa sa appetizer, nakalimutan ko pang kumain ng appetizer sa sobrang gutom. Nag-diet kasi ako sa reception, o sa totoo lang tila hindi ko kayang lumunok ng pagkain dahil sa mga mabilis na pangyayari. Marahan kong hinihiwa ng bite size yong beef steak na nakakain ko lang sa tuwing mayro'ng sini-selebrasyon ang successful yong tinatrabahong palabas. Makaka-afford naman ako pero iba talaga kapag libre.

Ilang minuto lang ang lumipas ay natapos na namin ang pagkakain ng main dish. May ipinalit na dessert sa harapan ko. Halos napanga-nga pa ako sa gulat ng makita ko ang kakalapag lang na dessert mabuti ngalang ay mabilis kong nai-ayos ang ekspresyon ko.

What the! Gawa sa gold 'ata itong dessert na ito.

Ang nasa harapan ko lang naman ay yong pinaka-mahal na dessert sa newyork, which is the Frrrozen Haute Chocolate Ice Cream Sundae that it will cost to 12‚000 - 25‚000 Dollars. And the most expensive dessert in the world on November 2007. At nakikita ko lang ito sa google kapag nagra-random search ako o sa kung ano'ng pumasok sa utak ko. I had also a sweet tooth kaya hindi na nakakapagtaka kung bakit kung saan saan umabot yong sini-search ko.

Sa sobrang aliw at nasasarapan sa mga pagkain hindi ko napansin na mas naunang natapos pa pala itong kasama ko. Feeling ko isang minuto lang ang lumipas at tapos na siya. Gutom na gutom 'ata. Pati rin kasi siya hindi pinansin yong handaan kanina. Pero akala ko ba kumain siya kanina ng mag-isa.

"What?" malamig at mayro'ng babala sa tinig niyang ani.

Galit naman agad. Pasalamat nga siya napansin ko pang may kasama pa ako.

"Nothing." mataray kong sagot at pinagpatuloy na sa pagkain yong dessert na pudding.

Napatingin lang ako ulit sakaniya ng biglang tumayo na siya sa kinau-upoan niya. Napansin kong hindi man lang ginalaw yong dessert na nasa harapan. At hindi rin nakatakas sa'kin na mayro'ng mga maid na nanginginig sa takot.

And a sudden realization hit me. One of the facts of Maetel, he really hates sweet pero kapag 'yong totoong Rendyl na ang kasama, halos langgamin na sila sa tamis.

Pero kinamumuhian talaga niya yong matamis. Especially, he had a bad memories from it.

He was kidnapped from baiting him of sweets. The Maetel that I've known was had a different attitude when he was still a child. He was so naive but sweet kid. But after the kidnapped incidents, biglang nagbago ang ihip ng hangin. Kasama nito ang pagbabago at pagkawala sa masiyahin na Maetel De Vistal.

Hindi masyadong na sabi 'yong exact details na experience ni Maetel pero alam kong sobrang marahas ito para hindi na ngumingiti 'yong batang palangiti.

Kaya dapat talagang sinasabihan 'yong mga bata na 'don't talk with strangers' o h'wag agad abotin 'yong binibigay na pagkain galing sa isang tao na hindi naman nila kilala.

Bigla akong nawalan ng gana at halos hindi ko na magalaw 'yong kaninang dessert na pinaglalawayan ko dahil sa pagkalunod sa malalim na pag-iisip.

Hindi ko alam kung ano mangyayari sa kinabukasan ko pero gagawin ko ang lahat na mabuhay dito sa mundong ito na masaya at peaceful na buhay.

Hindi ko alam kung anong mangyayari pagkatapos sa isang taon na pagpapanggap pero hiling ko lang ay sana makalabas ako ng buo pa ang katawan ko.

Konting tiis lang talaga, mabilis naman 'yong pagikot ng oras kaya hindi ako magtatagal sa buhay na ito na puno ng panganib.

Sa dami ba naman na pwedeng maging character dito ay naging substitute female lead pa. Mabait naman ako sa past life ko pero bakit kinakarma ako ngayon.

Kinakabahan ako para sa buhay ko.

Mabilis akong napasapo sa ulo ko ng makaramdam ako ng pananakit nito. Naramdaman ko na tila may tumulo na likido sa damit ko. Liyong-liyo ko itong tinignan at ang bumungad sa'kin ay mapupulang likido.

Narinig ko na lamang na mayroong napasinghap sa gulat. Bago ko pa matignan kung sino iyon ay sumalubong na sa'kin ang kadiliman.

NAGISING ako sa isang munting ingay na naririnig ko sa paligid ko.

"She was fainted because of exhaustion and too much thinking. She just need a bed rest." Hindi ko masyadong narinig ng mabuti ang sinasabi nila.

Kahit gising na 'yong diwa ko ay hindi ko parin magawang gumising dahil sa pamimigat ng mga talukap ng mga mata ko.

Nararamdaman ko rin ang pananakit sa ulo ko na tila binibiyak ito sa sakit. Papikit-pikit akong bumangon sa kama ng kaya ko ng gumalawa.

Grabe ang bigat ng buong katawan ko. Feeling ko kaaway ko ngayon ang gravity.

Sapo ko ang ulo ko habang naghahanap ng maiinom sa may side table na nasa tabi ng kama.

Aabotin ko na sana 'yong babasagin na baso na may lamang tubig na marinig ko ang pamilyar na boses ni Shelley na may bahid na pagkataranta. "Gising na po si Madame." aniya sa may tabi ko.

Napansin ko na nasa silid pala ako ngayon ni Maetel.

Sumalubong agad sa'kin ang apat na pares na mga mata ng tumingin ito sa kinaroroonan ko. Nakita ko rin ang pamilyar na may katandaan na lalaking doktor. Iyong kumausap sa'kin pagkatapos magkaroon ng malay no'ng incidenti.

"How's your feeling, Madame?" Tanong nito sa'kin. May puting buhok at may mga wrinkles na ito sa mukha, habang nakasuot ng puti at malinis na roba. Walang pagbabago sakaniya no'ng huli ko siyang nakita, maliban ngalang rin sa pagbabago ng pagtawag niya sa'kin.

"I'm feeling better." Malat na boses kong sagot. Mabilis na may ibinigay na baso si Shelley sa'kin na mayro'ng laman na maligamgam na tubig.

Pagkatapos kong uminom ay kinuha niya ulit ito at pagkatapos ay marahan siyang tumayo sa may kalayuan sa'kin. Habang naghihintay na maiu-utos.

"That's good to heard, Madame. But the cause of your lost consciousness were from of too much thinking. Your brain didn't handle it until it felt of exhaustion‚" marahan at seryosong pinapa-intindi ng doktor ang nangyari sa'kin.

"You are needed for a bed rest and I will also give a medicine for anemia into your maid, because I found out that you're anemic." Patuloy nito sa pagsasalita.

"Okay. Thank you, Doc." ma-iksi ngunit ipinasok ko talaga sa brain ko ang mga sinasabi ng doktor. Nakuha ko 'ata yong anemic dahil sa kawalan ng tamang pagtulog.

Napansin ko na tahimik na nakamasid sa'kin yong grim reaper kong asawa. As usual, nakapukol sa'kin ang malamig at delikado nitong tingin.

Tila may kumiliti sa puso ko ng aksidente kong nasabi sa isip yong 'asawa.' Pero mabilis ko rin pinatay at binaon sa kailaliman ng isip ko.

Halos tumayo yong mga balahibo ko sa kilabot na nararamdaman.

Mabilis kong inalis ang atensyon sakaniya at hindi ko mapigilan na makaramdam ng pagkailang. Baka isipin nito na kababaeng tao hindi nagawang alagaan ang sarili. Pero malabo rin naman isipin niya 'yon. Iba pa naman yong klaseng pag-iisip na mayro'n siya.

Nagpaalam na yong doktor pagkatapos sabihin yong dapat at hindi dapat na gawin ko. Marahan akong humiga ulit sa kama ng makaramdam ng pagod. Tila na-alarma naman si Shelley dahil sa late niya na akong natulongan.

Well, ayos lang naman dahil kaya ko naman ang sarili ko. Kaya kong humiga ng mag-isa.

Pero mas nakakagulat lang dahil 'yong akala kong umalis na kasama ng doktor ay nasa tabi ko na agad. I feel his rough hands on my body, his firm biceps , the warmth from his touch and I can smell his scent dahil sa napalapit na katawan niya sa'kin habang tinutulongan akong marahan at komportable na makahiga.

Anong nakain nito? Naka-apak yata ng dumi ng butiki. Gulat na gulat talaga ako sa ginawa niya. Siya pa naman yong hindi ko inaasahan na tutulong.

Pagkatapos kong makahiga ng komportable ay wala itong imik na umalis sa tabi ko. Pero napansin ko ang bahagyang pagtalim na tingin ang ipinukol niya kay Shelley at walang ingay na lumabas ng kwarto.

Namumutla na lumapit sa'kin si Shelley, nakuyoko at pauli-ulit na humingi ng tawad dahil sa huli niya akong natulongan. Kahit hindi naman big deal sa'kin. Sadyang over reacting lang talaga yong lalaki na iyon.

Naramdaman ko ang pamimigat ng mga talukap ko. Gusto ko man mag-debate na naman sa sarili ko kung bakit nagawa ni Maetel iyon ay hindi ko na nagawa pa. Dahil mas nanaig 'yong antok kaysa sa tsismis. Nakatulog ako na dala-dala yung kagulohan na inakto ni Maetel.