Chapter 7 - Meet Walter pt. 3
1035 Words
Nang makarating kami sa may hotel na sinasabi ni Walter ay agad na kaming nagtungo sa may front desk para i-confirm iyong room na naka-reserve para sa amin.
"I have a reservation for Vincent Saavedra." Sabi ni Vincent. Tumingin sa amin iyong mukhang sosyaling taga-front desk. I saw how she looked at Vincent and smiled brightly towards him. Teh, baka matunaw. Tsaka huwag ka ngang echusera, akin 'to no! Gusto kong isigaw pero buti na lang ay napigilan ko iyong sarili ko. Inirapan ko na lang siya.
"Uhm, Sir I'm sorry, pero dahil underage pa po ata itong si Sir na kasama niyo po, I need to request his identification po for safety purposes. Pasensiya na po." Sabi ni ateng front desk. My eyes widened. What?? Underage? Sino?? Me?! I facepalmed. Mukha akong underaged? Tsaka ano naman ang akala niyang gagawin namin dito? Grabe naman, napaka-judgemental!
Vincent nudged me so I pulled out my wallet and showed her my ID. After checking my ID thoroughly, she asked the manager of the hotel to guide us at least until to the elevators.
"This way po, Mr. Saavedra." Nakangiting sabi nung manager ng hotel kaya't laking gulat ko. Ganito ba talaga dito? Ano ito? VIP? Bigla tuloy akong na-concious sa sarili ko at sa may damit ko dahil parang hindi ata ako bagay dito.
"Stop that, you look stupid. Pft." Bulong ni Vincent. Mas lalo tuloy akong na-concious at nailang. Isinara ko ang bibig kong hindi ko namalayang naka-buka pala. Tinigilan ko din ang paglilibot ng mga mata ko.
"Sorry, first time ko lang kasi sa ganito ka-sosyal na lugar." Bulong ko pabalik sa kaniya.
Nang makarating kami sa may tapat ng mga elevators (dahil may lima silang elevator jusko!) ay ini-abot nung babaeng manager iyong card na susi daw pala ng hotel room na naka-reserve para sa amin.
"Thank you," Sinserong sabi ni Vincent. Nginitian lang kami ng babaeng manger at sumakay na kami sa elevator #2.
Nang makarating kami sa room na naka-assign sa amin ay agad namang ini-suksok iyong key card sa may slot sa gilid na wall ng pintuan. Automatic na nagbukas ang mga ilaw sa loob pati na ang air conditioning.
"Here we are, I'm just going to take a bath and you do your thing. Unless of course, you wanted to join me?" Vincent said startling me from my reverie. I blushed, declining him. He shrugged. "Ikaw ang bahala." Sabi niya and then he was gone to take his bath.
Naupo muna ako sa sofa at kinuha ang cellphone ko sa bulsa ko at ini-search kung saan ang pinaka-malapit na flowershop mula dito sa hotel. Luckily, I found one at least 5 minutes away from here.
Vincent usually takes thirty to forty-five minutes because of the cast on his arms so I guess I have plenty of time. I copied the flower shop's number before dialing.
"Hello! Thank you so much for calling Daisy's Flower Shop! How may I be of assistance?" Sabi ng boses ng lalaking nasa kabilang linya.
"Hi, I'm...I'm looking for a simple flower arrangement? It's to congratulate a friend...uhm.." I started, not really sure kung paano sisimulan at kung anong arrangement ba ang gusto ko.
"May I ask if it is for a male or for a female, sir? So we can arrange it better for you?" Tanong noong lalaki sa kabilang linya.
"Male po." Sabi ko.
"We have some Irises here po, Daffodils, Orchids and other congratulatory flowers po dito na available." Sabi noong lalaki. I winced. Hindi naman kasi babae ang bibigyan ko ng flowers, kaya medyo mahihirapan talaga ako, pero kasi hindi din naman ako experiemced sa pagbibigay ng flowers kahit na sa babae iyon.
"Iyong unang flower na lang po. Magkano po ang isang boquet?" Tanong ko.
"Total po is two-thousand, three-hundred pesos kasama na po iyong card and everything." Sabi noong kausap ko. After namin mai-settle kung saan ide-deliver at iyong sa payment ay ini-disconnect ko na ang tawag. I sighed.
Ilang minuto pa ang lumipas at may nag-doorbell sa hotel room namin kaya't tinungo ko iyon at pinag-buksan ang nag-doorbel.
"Hi!" A guy in Vince's age greeted.
"Sino po sila?" Tanong ko. He smiled and extended a hand.
"I'm Walter Nuez, but you can call me Walt." Sagot ni Walter. "You must be Julian then," dugtong pa niya.
"Ahh opo, Jules na lang po." Sabi ko.
"Oh please, stop with the 'po and opo' para namang napaka-tanda ko niyan" He chuckled "It's nice to finally meet you in person. Great work handling Vince's manuscripts by the way."
After ko siyang papasukin ay nag-offer akong pagtimplahan siya ng kape or ng tea, but he declined.
Napaka-daldal pala niya, kaya hindi na ako nagtakhang mas dumami pa lalo ang mga pinagku-kwentuhan namin. I felt at ease like, magaan syang kausap kahit ano ang topic. He even got me to laugh and smile with the stories of Vince na shine-share niya sakin.
"Walt? What are you doing here?" Nagtatakang tanong ni Vincent sa kaniya paglabas niya ng bathroom. Naka-bathrobe lang siya and omg bakit ang gwapo niya pa din kapag wet look? Gosh!
"Hey, I was just keeping Jules company. And I also went to remind you about the award." Sabi ni Walter. Tumango naman si Vincent and he looked at me.
"You can take a bath now, Jules." Sabi ni Vince. Tinanguan ko siya and shook my hands with Walter again.
"It's so nice to meet you again, Walter. I guess I'll be seeing you later na lang ulit." Sabi ko sa kaniya.
"Nah, the pleasure is mine. See you later!" Sabi naman ni Walter.
Mula nang makapasok ako sa bathroom hanggang sa makapag-babad sa bath tub ay naririnig ko pa din silang nagu-usap. Hindi ko alam exactly kung anong mga pinagu-usapan nilang dalawa pero isa lang ang sure ko. Parang galit ata si Vince? Pero hindi ko pa talaga sure iyan kasi medyo may something sa boses niya. Pero si Walter na man ay light at tumatawa pa. Kaya hindi ko din talaga sure.
Pero isang sentence lang ang narinig ko na mas lalo pang nagpagulo sa katawang lupa ko.
"....Why are you talking with Jules at bakit parang close pa kayo?"
- Writer
