“Wala pang tayo.”
Hindi ako nagkakamali. Iyon ang kauna-unahang halik niya sa akin. Sobrang lalim at animo’y ayaw na akong pakawalan kanina. Did he really mean it? Was it satisfying?
Kasi kung ako ang tatanungin, hinding hindi ako mag-aalinlangang sagutin iyon ng ‘oo’.
Oo dahil gumaan ang pakiramdam ko. Para akong lumutang sa kawalan nang maramdaman ang labi niya. Bawat kibot sa aking labi ay para niya akong inimbita sa paraiso. Inaanyayahan sa posibleng dulo na maabot namin sa langit.
Oo dahil siya ang sinisigaw ng puso ko sa mga segundong iyon. Walang pagsisisi dahil ginusto ko rin 'yon. Walang masamang reaksyon dahil ninanais ko at tila nagnanais pang mangyari ito.
At oo... dahil puno iyon ng pag-ibig. Damang dama ko ang alab ng kaniyang nararamdaman, ng pagnanais n
