My heart is pounding terribly. I just gave him a chance to prove himself!
Nagulumihanan ako. Pinipilit kong sisirin kung nasaan ang katinuan ko noong mga oras na iyon. Bakit nagpadala ako sa pressure? Bakit hindi ko na lang siya hinayaang mapahiya sa maraming tao?
People really thought that it was a marriage proposal. At ewan ko ba kung bakit nagpalakpakan sila sa gilid ng kalsada nang makitang tumayo si Kahlil at niyakap ako nang nakangiti. Taliwas ito sa ipinagbabawal sa akin ni Kuya Alet. Heto na eh. Maayos na kami. Hindi na niya nagawa pang maghigpit sa akin. Pero paano na sa oras na malaman niya ito? Saan ako huhugot ng lakas ng loob upang masabi sa kaniya ito?
Alas otso na ng gabi at wala pa rin si Kuya Alet. Nakakain na ako ng hapunan dahil naging bilin na niya sa akin ito dati.
