Napalunok ako habang umaakyat ng hagdan. Tapos na ako maglaba at naisampay ko na ang lahat ng kailangang isampay. Kailangan ko pag-isipan ang mga sasabihin sa kaniya dahil hindi ito basta-basta. Magkamali lang ako ng salita ay hindi ko na iyon maibabalik pa.
Pasado alas diyes na ng umaga at nagwo-workout pa rin si Kuya Alet sa sala. Samantalang ako ay heto, halos hindi malaman ang gagawin. Nang marating ko ang kwarto ay saka ako umupo sa kama. Saka ko tinitigan ang phone at binasa ang sumunod pang mensahe ni Kahlil na kanina ko pa hindi pinapansin.
Kahlil: Can we talk?
Isang gabi at ilang oras. Hindi ko lang siya na-replyan sa ganoong haba ng oras ay nagkakaganito na siya. Paano pa kaya kung naging kami na? Baka oras-oras na lang ay kailangan niya akong kausapin. Baka ang nais
