Chapter 5
982 Words
A U B R E Y
I was walking at the school corridor papunta sa locker room to get my sttuffs para sa training. But along the way may narinig akong dalawang boses na parang nagtatalo malapit sa boy's locker room.
"Stop pestering me Spencer" ani ng isang lalaki.
Spencer? she is our team captain on taekwondo. She's a total btch may mga chika na nanunugod siya ng estudyante dahil sa isang lalaki. I don't know whoever that guy is, pero ito ata ang kausap ni Spencer ngayon.
"I am not pestering you. I just want you back" the hell?
"Want me back?" umalis na ako bago pa matapos ng lalaki kung ano mana ang sasabihin niya. Besides its not my business anymore.
Dumiretso na ako sa locker para kunin ang mga gamit kong gagamitin sa training. Since ilang araw nalang intercollege na puspusan na ang mga training. I am not supposed to be part of the team this year pero I decided to be continue what I have started dahil ito na rin naman ang last year ko.
I heard the door opened and saw Spencer entering the room with an irritated look on her face. "What are you looking at?" mataray na tanong nito sakin.
Kung hindi lang ikaw ang captain namin naku. isip ko.
GEARS UP everything's ready we are just waiting for our team captain to show up. Where the hell is she? Kanina pa kaming naghihintay and it's almost thirty minutes na wala pa siya. Ano VIP lang?
"Ano hanggang anong oras pa tayo maghihintay?" reklamo ni Ally.
"Bakit hindi na tayo mag-start. Sayang lang yung oras natin" suhestyon namin ni Mira.
"Aubrey ikaw na ang maglead" aangal pa sana ako pero narealize ko na tama lang ang gagawin ko.
Every seconds and minutes is important specially in our sport kung paghihintayin pa niya kami ng matagal ay maraing oras ang maaring masayang. Being an irresponsible leader may lead us into our downfall and that is the last thng we want. Kung tungkol ito sa lalaking kausap niya kanina, sana man lang ay hindi niya dinamay ang personal niyang buhay sa training namin.
Few moments later Spencer enter the room irritated. "WHAT ARE YOU DOING?" she shouted.
"What do you mean?" tanong ni Ally.
"Nagsimula kayo ng wala ako? Seriously?!" asik nito.
"Bakit anong problema kung magsimula na kami? Ang tagal ka naming hinintay Spencer thirty minutes? Really?" usal ko sa kanya.
"Don't talk to me like that. Hindi ikaw ang masusunod dito. I am the team captain--"
"Yes you are the team captain. But you are being irresponsible! Kung ano man ang problema mo wag mong idamay ang buong team. May goal kami at gusto naming manalo Spencer" putol ko sa salita niya. I saw how she got more irritated and walked out dahil sa sinabi ko.
After our training dumiretso agad ako sa cafeteria para kumain. Ghad im so tired paniguradong hindi na naman ako makakagawa ng mga activities dahil diretso tulog na ako sa bahay and Im doomed if that happens dahil marami pa akong mga lessons na hahabulin. Siguro kung hindi ako mananalo sa intercollege ay mag quit na ako as a player and start looking for a part time job.
"Can I join you?" I looked at the person wo's talking and saw Luther holding a bottle of water.
"Sure" I answer while munching.
"Here baka mabulunan ka yan sa kinakain mo" He handed it to me and paste a smile on his face.
"What are you doing here? Class hours pa diba?"
He let out a small chukle. "Well I got bored so nag cut class nalang ako"
"Okay" tanging sagot ko at pinagpatuloy ang pagkain.
I looked at my watch at malapit nang magdismiss ng class. So I excused myself to him dahil may ilang files akong dapat ayusin sa office. Habang naglalakad nakasalubong ko si Preston kasama si Vance at hindi ko napigilang nang makita si Vance dahil naalala ko ang pinagusapan namin nung nakaraang gabi.
sht, what am I feeling?
"Hey where are you going?" tanong ng magaling kong kapatid.
"Hi Vance" I greeted him not minding my brother.
"Hello Bry" shocks yung ngiti niya bakit? Okay magtimo ka Aubrey. Wag kang p****k!
"Hello andito po ako, ako yung bumati" pilosopong kapatid to.
"Oo alam ko at hindi ikaw ang kinakausap ko." irap ko sa kanya.
"Aray ha anong klaseng kapatid ka?" maktol niya.
Dumiretso na kami sa office since pare-parehas pala kaming mag-aayos ng mga files for this intercollege. Naabutan namin ang iba pa nilang kaibigan at akalain mo yun nandito rin sina Francheska. Varsity ng basketball sina Preston samantalang volleyball naman sina Francheska. Si Bea, Aria at Yiana lang ang hindi kasama dahil kasali sila sa school paper.
AT LAST makakatikim na rin ako ng pahinga because that is what I really need right now. Maghapon rin akong nasa training at maraming files ang inayos kaya hagardo na ang lola niyo. Kasama ko sina Francheska, pati na rin sina Preston at ang kanyang mga alagad na himala at mga tahimik. Siguro pagod rin sila dahil maraming ginawa. Everyone is silent until we passed by Spencer and saw her giving me a death glare. Hindi ko alam kung bakit pero kung ano man ang dahilan niya wala na akong pakielam and I don't really care anyway.
"Hey" bulong ni Danica.
"Ano ba bakit ka sumisiksik?" Angil ko sa kanya.
"Hindi mo ba nakikita? Ang sama ng tingin sayo ni Spencer oh"
"So? ano naman ngayon? Wala nalan akong ginawa sa kanya para samaan ng tingin niya"
"Anong wala? Masyado ka kayang malapit kay Vance. Like duhh" she said rolling her eyeballs at me.
"Oh tapos? yun na yun?"
"Potek naman wala ka ba talagang alam? kaloka ka" hysterical na ata ang bruha.
Hinila niya ako palikod at hinintay na makauna ang iba para siguro hindi nila marinig kung ako na namang tsismis ang nakalap niya.
"Ganito kasi yan Aubrey. Hindi ka naman ata siguro bago sa balita na may pagka war freak at nanunugod ng estudyante yang si Spencer dahil sa lalaki--" I nod.
"-- at yung lalaking tinutukoy nila ay si Vance" bulong niya.
OKAY?
- Writer
