Aftermath of Vengeance

Chapter 20

Garett went down to her. Antok na antok siya habang nakararamdam ng sarap sa pagdila-dila nito sa p-gkababae niya. He opened her legs widely at lalong sinubsob ang mukha sa pagitan ng mga hita niya. He delved his tongue deeper in her femininity. Napamulat si Daneliya at napasabunot sa buhok nito habang awang ang mga labi. Garett was eating her p*ssy hungrily at talagang nawawala ang antok niya, nagigising ang sistema sa sarap na pinapadama nito sa kaniya.

"Hmm... Garett," she moaned sleepily.

A second later, she felt a build up inside her. Her legs stretched and her toes curled. Nakagat niya ang labi at mahinang napaungol habang inaabot 'yon. After that, Garett savored all the essence she just released.

Umangat ang lalake at humiga sa tabi niya. Akala tuloy niya ay hihinto na ito pero pinatagilid siya nito habang hinahalik-halikan ang leeg at ang balikat niyang exposed. His huge hand went under her dress then immediately massaged her bre-sts. He played with her hardened peak with his fingers as he kissed and licked her skin.

Maya-maya ay naramdaman niya ang paghawak nito sa hita niya. Habang nakatagilid siya ay inangat nito ang hita niya at inangkla iyon sa braso ng lalake kaya bukang-buka siya para dito. Then he slowly slid his d**k inside her. They both moaned as he filled her in. Habang nakatagilid ng higa ay tinignan niya si Garett at hinalikan ito. He thrust in and out of her wet p*ssy while kissing her. He sucked her tongue as he pushed himself deeper in her. Napaabot siya sa braso nito at napakalmot.

"Uhmm! Ahh! Garett!" she whispered against his lips.

"Hmm?" he whispered. Pinanood nito ang ekspresyon niyang napapanganga sa sarap. Mas lalo nitong inangat ang hita niya kaya mas lalo itong nakabaon sa loob niya.

Daneliya closed her eyes as her eyebrows furrowed in pleasure. Mabagal ang kilos ni Garett ngunit malalim at madiin kaya ramdam na ramdam niya ang paglabas-masok ng kahabaan nito sa kaniya.

"Do you like this, Mallory?" he whispered. "Do you like it when I f-ck you?"

She opened her sleepy eyes and nodded. Garett kissed her again. Maya-maya ay hindi na yata nito kinaya ang ginagawa at nagsimulang maging mabilis at mas madiin ang paglabas at pasok nito sa kaniya. He pounded her fast and deep, making her moan louder and louder, growing delirious as the pleasure multiplied.

"Ahh! S-s**t!" Daneliya moaned loudly.

Binitawan ni Garett ang hita niya at sa balakang niya na ito humawak. Sa bawat baon ng pagk-lalake nito sa kaniya ay hinihila rin siya nito kaya mas lalo iyon dumidiin at nararamdaman niya sa kaibuturan niya.

His thrusts became more desperate like he needed to reach something. Mariin nitong pinisil ang bewang niya habang gumagalaw sa likod niya. Then he pushed his c*ck as deep as he could bago natatarantang hinugot iyon mula sa p********e niya. His seeds spurted on her skin, ramdam niya ang pagtalsik no'n. Sunod ay niyakap siya ni Garett nang mahigpit mula sa likod. He trailed kisses on her shoulder blade then sniffed her.

Maya-maya ay tumayo ito at kumuha ng pamunas para linisan siya bago ito muling tumabi sa kaniya. Pinaharap siya nito saka siya kinulong sa makisig nitong bisig.

"I'm sorry, I disturbed your sleep," malambing nitong bulong sa tenga niya.

Daneliya chuckled. "You're sorry... Do you regret it?" she asked jokingly.

Hinigpitan nito ang yakap sa kaniya at naramdaman niya ang pag-iling ni Garett. "Heck no. I love doing it with you," he whispered sincerely.

Daneliya smiled at muling pumikit saka lalong binaon ang mukha sa matigas nitong dibdib. Sa gabing 'yon ay hindi dire-diretso ang tulog niya dahil sa mga ginagawa sa kaniya ni Garett. But she doesn't mind. She enjoys it so much.

Kinabukasan ay nagising siya na pinaghahanda siya ni Garett ng breakfast. Naligo na muna siya at nagbihis para pagkatapos kumain ay diretso uwi na siya.

"Are you going to your office today?" she asked him.

Tumango si Garett. "Yes, I have a meeting with the investors and shareholders."

"Papasok din ako."

Umiling ang lalake at tinignan siya. "I want you to have a good rest instead. Napagod ka sa event kagabi at... sa akin," he said with a hint of smirk on his lips.

Uminit ang pisngi ni Daneliya. "Sigurado ka bang hindi ako papasok? Is it okay?"

Hinawakan ni Garett ang pisngi niya. "Of course, Mallory."

Napangiti siya. Napapansin niya ang improvement sa pagitan nila ni Garett. Parang dati lang ay halos hindi niya ito matignan at malapitan. Now, she can get close to him as much as she can. She can even hug, touch, and kiss him. She can call him by his name anytime. Ang layo na ng pinagbago. And she's loving every bit of it.

Hinatid siya ni Garett sa kanila. Tila gusto nito sa harap ng bahay nila mismo siya ihatid pero katulad ng lagi ay sa may kanto lang siya nagpababa. She removed her seatbelt then looked at him.

"Good luck to your meeting. Mag-iingat ka today," aniya habang nakangiti rito.

Garett stared at her intently then his lips curled up a bit. Hinawakan siya nito sa pisngi saka inilapit ang mukha sa kaniya at hinagkan siya sa labi.

"I'll take care of myself for you, Mallory," he whispered against her lips then kissed her again.

Pagbaba niya ay ang bilis ng t***k ng puso niya at hindi na mapawi ang malaking ngiti sa labi. Hindi niya na nilingon ang kotse at dire-diretsong naglakad patungo sa bahay nila.

She can feel something growing in her chest. Is she falling for him? Napalunok siya at naalala ang mga sinabi sa kaniya ng mga kaibigan. Kailangan niyang patatagin ang loob at hindi basta-basta mahulog dito. After all, they are together now not because of commitment and love but for revenge. Doon napawi ang ngiti niya ngunit hindi pa rin maipagkakaila na sobrang saya ng puso niya dahil sa mga nangyayari sa kanila ni Garett.

Natanaw niya na ang bahay nila ngunit unti-unting kumunot ang noo niya nang may mapansin. Halos patakbo siyang lumapit sa harap ng bahay nila.

"Dane, a-ano'ng nangyayari? Bakit nandiyan 'yan sa labas?" she asked in confusion.

Ang mga damit at iba niyang gamit ay nakakalat sa tapat ng bahay nila. Ang bunso niyang kapatid na si Dane ay malungkot ang mukha na inililigpit iyon at nilalagay sa isang bag para hindi na magkalat.

"Ate..." mahinang saad ni Dane habang nakatingala sa kaniya. His big eyes were clouded with tears. "Pinapalayas ka na ni Mama."

Napakurap si Daneliya. "A-ano? Bakit, Dane? Ano ba ang nangyari?"

Magsasalita pa lang sana ang kapatid niya nang biglang bumukas ang pinto ng bahay nila at lumabas ang Mama niya. Dinuro siya nito.

"Hindi ka na makababalik dito sa bahay, Daneliya Mallory! Nakakahiya ka!" she shouted.

Kumunot ang noo niya at lumapit dito ngunit tinulak nito ang noo niya gamit ang hintuturo.

"Ma, naman? Ano po ba ang nagawa ko?" she asked in her shaky voice.

Her mother scoffed. "At talagang nagmamang-maangan ka pa? Alam na ng lahat ang kalandian mo. Pati mga kapitbahay!" sigaw nito na siyang umagaw sa atensyon ng mga tao sa paligid. "Talagang kumabit ka pa sa mayaman na lalake, may asawa na 'yung tao! Daneliya, hindi kita pinalaki nang ganiyan!" dagdag nito.

Nanliit si Daneliya. Ramdam na ramdam niya ang titig ng mga kapitbahay nila, naririnig niya ang bulong-bulungan.

Umiling siya. "Mama, walang katotohanan 'yon. Pumasok po tayo sa bahay at pag-usapan natin nang maayos," mahinahon niyang saad habang maluha-luha na.

Her mother's face became even angrier. "Hindi ka na ulit makakapasok dito hangga't hindi mo hinihiwalayan ang lalakeng 'yon! Itigil mo 'yang kalandian mo, Mallory. Nakapag-aral ka naman nang maayos at akala mo kung sinong mahinhin, ubod naman pala ng kati at talagang kumabit ka pa!"

Pakiramdam niya ay bumagsak na ang pagkatao niya. Natulala siya sa mama niya na patuloy pa rin ang pagsabi ng masasakit na salita na sinisira ang pagkatao at kaluluwa niya. She can't believe it. Even her mom loves to hurt her with words. Gustong-gusto nito ipahiya siya hanggang sa wala na siyang mukhang maihaharap. Tila walang pakialam sa kaniya kahit kaunti.

Halos lahat na lang ng taong nakikilala o nakakasalamuha niya ay lagi siyang pinapahiya at minamaliit. Talaga bang deserve niya 'yon?

"Sinaktan mo pa si Evans! Wala ka ng ginawang tama, Mallory. Hanggat hindi mo 'yan inaayos, hindi na kita tatanggapin. Magkalimutan na lang tayo. Kakalimutan ko na anak kita!"

"Mama, tama na po!" umiiyak na saad ni Dane at saka yumakap sa ina, dinadala ito papasok ng bahay. "Huwag mo na ganyanin si ate!" he cried full of pain.

Ngunit hindi papigil ang mama niya dahil habang papasok ito at nagpapadala kay Dane ay patuloy pa rin ang pagbunganga nito sa kaniya. Hanggang sa sumara ang pinto. She can still hear her mother badmouthing her inside their house.

Naglaglagan ang mga luha ni Daneliya. Paglingon niya sa paligid ay kaniya-kaniyang iwasan ng tingin ang mga tao, patay-malisya at bumalik na sa mga ginagawa nila.

Her heart was breaking even more. Tuwing sumasaya siya, kapalit no'n ang labis na sakit. Pinulot niya ang malaking backpack kung saan nilagay ni Dane ang mga tinapon ng mama niya na gamit niya.

Bumukas ang pinto at dumungaw si Dane. Akmang lalapit ito sa kaniya ngunit sumigaw nang malakas ang mama niya.

"Subukan mong humakbang palabas, Daniel, hindi ka na makakapasok ulit dito!" sigaw ng mama niya.

She forced herself to smile then shook her head to Dane, assuring him that she's fine.

"Sige na, pumasok ka na. I'm fine," aniya at sinuot na sa likod niya ang backpack.

"Ate, mag-iingat ka," Dane whispered that she answered with a nod before Daneliya turned her back.

Halos hindi siya makapag-isip nang maayos. Sumakay siya ng jeep, walang siguradong patutunguhan. Dinala siya no'n sa mall kaya do'n na lang talaga siya tumambay muna para makapag-isip.

She loves her family so much including her mother. Kaya nga siya nagtatrabaho nang maayos at nagpupursige na umunlad sa buhay para sa mga ito. But her mother can be really careless with her words. Wala itong pakialam kahit masaktan siya nang sobra. Kanina nga, walang pakialam kung mapahiya siya sa buong lugar nila. Basta ang mahalaga rito ay galit siya at ilalabas niya 'yon.

Saan naman kaya nito nasagap ang balita na 'yon? It's wrong, super far on what really happened. Siya, kabit? Garett is not married or in a relationship with anyone. Nang-agaw siya? Ang totoo, siya pa nga ang halos inagawan at niloko. Walang pakialam ang mama niya sa katotohanan niya. Basta ay nagalit na 'to at kung saan man nito narinig ang chismis na 'yon, do'n siya naniwala.

Her mother has been indifferent to her since she was a child. Nang buhay pa ang Papa niya, ramdam niya na 'yon. Tanging sa Papa niya lang talaga naranasan ang tunay at mainit na pagmamahal ng isang magulang. Her mother is always cold and distant to her. Lumala pa 'yon nang mamatay na ang Papa niya. Sa kaniya kasi talaga sinisisi ng kaniyang ina kung bakit nawala rito ang dapat na buhay at career na meron siya.

Her mom is just like her when she was still young. Ang daming pangarap at maraming potensyal, halatang malayo sana ang mararating. Not until nabuntis ito ng Papa niya kaya napilitan agad magpakasal at nakulong ito sa pagiging ina niya. And maybe deep inside, she is blaming Daneliya for not having the life she could have if she was not born.

Ngunit kasalanan niya ba 'yon? It's not her fault she was born. At kahit gano'n, mahal na mahal pa rin niya ang ina niya. Kahit ito ang mas dapat nakakaintindi dahil ito ang ina at mas nakatatanda, Daneliya always chooses to understand her mother. Kaya ngayong malaki na siya at nakakapagtrabaho na, pursigido siyang mabigay ang magandang buhay rito. Para kahit papaano ay hindi masayang ang sakripisyo nito at pagpapalaki sa kaniya.

Pero sa ganitong sitwasyon na tinakwil siya nito at sinabihan nang kung anu-anong salita na hindi pinakinggan ang side niya, nahihirapan siya. She's having a hard time understanding her mother. Bakit kahit saglit ay hindi siya nito pinakinggan? Bakit mas naniwala ito sa sabi-sabi kaysa sa sarili niyang anak?

Wala ba itong ni kaunting pagmamahal sa kaniya?

Lumipas ang mga oras na hindi niya namamalayan. Naglibang siya sa mall at napagtanto na lang na gabi na paglabas niya roon. Hindi niya alam kung saan siya pupunta. Tumingala siya sa madilim na kalangitan kung saan nag-iisa ang buwan.

Nahihiya siyang maki-stay sa kung sino man sa dalawa niyang kaibigan. Ayaw niyang makaabala sa mga ito. Kinuha niya ang cellphone at tinignan ang pangalan ni Garett sa contacts niya. She sighed then closed her phone. Nahihiya rin siya magsabi kay Garett. Ang dami na nitong naitulong sa kaniya at isa pa, hindi niya siguro kakayanin ngayong gabi na ipaliwanag kung ano ba ang nangyari sa kaniya at sa mama niya. Nahihiya siya rito.

Bumili na lang siya ng take out food mula sa isang fastfood at naghanap ng pwedeng panatilihan pansamantala. Nakahanap siya ng mamurahing apartelle. Paglapit niya sa receptionist ay maraming couple ang mga naroon. Ramdam niya pa na may iilang malagkit na titig sa kaniya. Pilit niya 'yon hindi pinansin at nagpatay-malisya saka tumungo sa kwarto niya nang makuha ang susi.

Maliit lang ang kwarto. May maliit na cr kung saan may gripo, balde, at tabo. Tapos may kama at aircon na napakahina ng binubugang lamig. Inilapag niya ang gamit at kumain na. Mas mabuting do'n na lang siya manatili kaysa sa motel or hotel. Hindi niya alam kung gaano siya katagal magpapalipat-lipat ng lugar kaya kailangan niya magtipid kaya sa mga mamurahin lang siya mag-stay.

Bago humiga ay naligo siya at nagbihis. Natulala siya sa sira-sirang ceiling ng apartelle. Maya-maya ay nag-beep ang cellphone niya kaya inabot niya 'yon. Noon niya napansin na may mga messages sina Lindy at Edith, nangangamusta sa kaniya. Nireply-an niya muna 'yon bago tinignan ang kapapasok lang na message.

From: Garett

I just got home. How are you?

Tumaas nang bahagya ang kilay niya at napangiti. Bakit nag-update ito bigla? Kahit papaano ay gumaan ang loob niya. Nagtipa siya ng sagot.

To: Garett

Take a good rest, Garett. I'm fine, just laying down on my bed right now.

Pag-send niya no'n ay ilang segundo lang siya naghintay at may pumasok agad na text mula rito.

From: Garett

Can we video call? I wanna see your face.

Napaupo siya at excited sa nabasa ngunit napagtanto niya na nasa ibang lugar siya. Tinignan niya ang likod niya at talagang hindi maganda ang lagay ng kwarto. Baka magtakha si Garett. Hindi nito alam ang hitsura ng kwarto niya at nakakahiya kung akalain nito na 'yon ang lugar niya. Kinagat niya ang labi habang nagtitipa.

To: Garett

I have to sleep now. Next time. Papasok pa ako maaga bukas kaya see you there na lang. Good night :)

She sighed then put down her phone on the bed saka muling humiga. Makakatulog kaya siya nang maayos ngayong gabi?

Her phone beeped again. Binuksan niya ang message nito.

From: Garett

Alright, I understand. It's important that you rest early. I'll see you tomorrow. Good night, Mallory. :*

Natawa siya nang makita ang emoji sa dulo ng text nito.

"What?" she whispered then chuckled.

Parang ang hirap isipin na ang isang Garett Adamson ay nag-send sa kaniya ng gano'ng emoji. She laughed again then shook her head. Kahit papaano ay talagang napasaya nito ang gabi niya, sa simpleng paraan at wala pa itong ideya.

She sighed with a smile on her face. "Hay, Garett," she uttered. "I don't know what to do now."

Kinabukasan ay maaga siya nagising at nag-asikaso. Dinala niya lahat ng mahalagang gamit at iniwan lang ang backpack do'n sa apartelle room niya na damit lang ang natira. Babalik pa siya roon mamayang gabi at doon ulit mananatili pero sinigurado niya na walang maiiwan na mahalagang bahay para kung sakaling may pumasok na hindi maganda ang intensyon ay walang makukuha sa kaniya.

Kumain muna siya sa karinderya na nadaanan niya para sa kaniyang breakfast bago dumiretso sa kompanya ni Garett. Pagdating niya roon ay excited siyang sinalubong ng yakap ni Lindy at Edith.

"Rinig ko ang usap-usapan na may kilig moments kayo during event ni Sir Garett, ah?" bulong ni Lindy saka sinundot-sundot ang tagiliran niya.

Edith smirked. "Girlfriend ka pala niya, ha?"

Natatawang umiling si Daneliya. "Siyempre sinabi niya lang 'yon dahil may kasunduan kami."

Lindy rolled her eyes. "That is still a big thing! Imagine, he announced it in front of those socialites and business people who are really in the upper class. Girl, that is something!"

Ngumiti lang si Daneliya. Ayaw niya pa rin lagyan nang kahit anong kahulugan 'yon. Hindi nga nila napag-usapan 'yon ni Garett so she just assumes that it's part of their revenge. Dahil successful naman, talagang nainsulto si Priscilla Alejandro.

Maya-maya ay dumating na si Garett, saktong katatapos niya lang tignan ang schedules nito sa tablet niya. Tumayo si Daneliya para bumati rito ngunit paglapit nito ay agad siyang hinapit sa bewang saka hinalikan sa labi.

"Good morning, Mallory," he uttered as he stared at her intently.

Gano'n na ba ang tamang pagbati sa umaga?

Ngumiti si Daneliya sa lalake. "Good morning din sayo, Garett," she uttered gently.

Hinagkan siya nito sa noo bago ito umupo sa harap ng sariling desk niya. Binasa naman ni Daneliya ang schedules nito para sa araw na 'yon at hindi 'yon gano'n ka-busy. Most of the time ay mag-stay lang sa office si Garett kaya siguradong matagal niya itong makakasama ngayon.

"Have you checked my schedule for next week?" ani Garett.

"Uh..." Agad nag-scroll si Daneliya sa calendar sa tablet. "Yes. You have a business trip sa Cebu," aniya.

Tumango si Garett. "Isasama kita ro'n, Mallory. So get ready. No worries, nahanda na ni Levi ang plane tickets natin pati ang accommodation."

Napakurap siya. Dadalhin siya nito sa business trip? Naalala niya ang sinabi ni Levi na hindi ito mahilig magsama ng secretary sa mga ganap nito.

"And later, at the lunch meeting with a client, isasama rin kita. I've already adjusted the reservation."

Ngayon, bakit lagi siya nitong sinasama?

"Okay, Garett," sagot niya habang titig na titig dito.

He glanced at her then caught her staring at him. Tumaas ang kilay nito.

"What?"

Napakurap si Daneliya at umiwas ng tingin. "Wala naman. I'm just curious bakit isasama mo ako sa mga lakad mo. Marami bang dapat gawin? Levi told me that you prefer to work alone when you're on a trip or meeting kaya I'm just curious, hindi nagrereklamo or anything..."

Tumango si Garett at tumitig na sa computer niya saka nagtipa sa keyboard no'n.

"I want to be with you all the time, Mallory. So starting today, isasama kita sa lahat ng lakad ko. Unless you're not feeling well. Just tell me so I'll let you stay here at the office for you to just rest."

Napasulyap ulit si Daneliya sa lalake. She swallowed hard. He wants to be with her all the time? Ano'ng ibig sabihin no'n? Why?

"Got it," she simply answered.

Hindi niya na 'yon tinanong dahil baka masyado na siyang maging pushy at pakialamera.

She will just go with the flow. Lalo na ngayon na may iba na siyang nararamdaman dito.