Aftermath of Vengeance

Chapter 16

She appreciates him so much. Labis-labis ang pasasalamat ni Daneliya kay Garett at hindi yata sapat ang kahit anong salita para maparating iyon dito. Nalutas agad ang marami niyang problema dahil sa ginawa nito.

May trabaho na siya kaya hindi na siya mamomroblema sa kung ano ang mangyayari sa kanila ng pamilya niya. And her friends, Lindy and Edith also have new jobs right after they were fired because of her. At ang maganda pa roon, sama-sama silang tatlo.

"Ang bait-bait ni Garett Adamson," tuwang-tuwa na sabi ni Edith habang nasa canteen sila. Tinapik ito ni Lindy saka pinanlakihan ng mata kaya napatakip si Edith sa bibig. "Sir Garett pala!" she corrected herself.

May sariling canteen ang kompanya na 'yon at lahat ng naroon ay libre. Maliban sa lunch ay may free snacks din during breaktime. Talagang makikita sa mga gano'ng bagay kung gaano ka-generous at ka-maalaga sa mga empleyado niya ang isang Garett Adamson. No wonder, the employees respect him so much at talagang mataas ang tingin ng mga ito sa kaniya.

"Magche-check pa lang dapat ako today ng mga sites kung saan may hiring, biglang may tumawag, si Miss Ainsley. Pinapatawag daw ako for a job offer. Akala ko tuloy scam kasi nga wala pa naman akong bagong pinasahan ng application," ani Lindy saka napapalakpak. "Ang galing-galing. Super sad na tayo kahapon tapos biglang, boom!"

Napawi nang bahagya ang ngiti ni Daneliya habang nakikinig sa dalawa.

She pouted a bit. "Hindi niyo sinabi sa akin na natanggal kayo..."

Ngumisi si Edith. "Siyempre, mamomroblema ka lang do'n!"

She sighed. "At dapat lang dahil ako naman ang dahilan no'n."

Si Lindy ay umiling. "Hindi, sis. Sinabihan mo kami huwag mangialam but it was our choice to help you yesterday kaya pati kami ay napag-initan. Pero ang tunay na may kasalanan ay ang Evans na 'yon!"

"Kaya sobrang pasasalamat ko sa inyo at sorry din sa nangyari. Pakiramdam ko talaga kanina ay kamalasan lang ang naiambag ko sa inyo samantalang kayo, ang dami niyong naitulong sa akin."

Inirapan siya ni Lindy. "Daneliya, ano ba? Parang ikaw nga ang swerte namin. Dahil sayo, after ilang years namin nakatengga ni Edith sa trabahong 'yon sa Stanford Hotel, nakahanap kami ng better. I mean, thanks dahil may work kami do'n pero walang growth pati ang sahod, wala rin. Samantalang dito, inday! Receptionist kami ng CEO lang, I mean iilan lang iaassist namin sa isang araw, pero halos doble ng sahod namin sa Stanford ang offer sa amin dito na mag-increase pa after 6 months!"

Tumango-tango si Edith. "Tama. Through you, may mas magandang opportunity kaming natanggap. Oo, natanggal kami kahapon pero napalitan agad 'yon nang so much better na work. Ang lakas mo kay Sir Garett! Isipin mo, dinamay pa kami dahil sayo!" saad nito saka sinundot siya sa tagiliran.

Napakurap si Daneliya. "H-huh? Hindi naman siguro... Hindi dahil sa akin 'yon. Sadyang nangailangan lang siguro siya ng receptionists dahil nga—"

Hinarang ni Lindy ang hintuturo sa may labi ni Daneliya. "Shhh. Huwag ka kumontra! Hindi kami kilala ni Sir Garett. Nakilala niya kami kahapon no'ng nakita niya kahapon 'yung scene sa may elevator. No'ng bumalik siya sa hotel para kunin ang gamit mo, tinanong niya ang staffs do'n kung sino ang kaibigan mo and when he confirmed na kami 'yon, kinuha niya ang contact number namin. So ibig sabihin, nagkaroon kami ng opportunity na 'to, dahil sayo! Kasi he cares for you! Dahil kaibigan mo kami. Gets?" Mahabang paliwanag ni Lindy sa kaniya.

Daneliya blinked as she tried to process Lindy's explanation. Iyon ba talaga 'yon? Or maybe, tama rin ang naisip niya kanina na nagkataon na kailangan lang din talaga nito ng receptionists and he thought that Lindy and Edith would fit in that position.

"At itanong mo kay Miss Ainsley, isa lang dapat ang receptionist sa floor ng office ni Sir Garett. Kaya ang isa sa amin, mapupunta dapat sa ibang floor. Pero naisip daw ni Sir Garett, para daw hindi ka malayo sa amin and you won't get lonely kaya do'n tayong tatlo although mas magiging madalas ka talaga sa loob ng office niya," paliwanag din ni Edith.

Kung totoo man 'yon, talagang napaka-thoughtful at bait naman pala ni Garett. He thought beyond the company's needs. Inisip pa nito ang feelings ni Daneliya. Sadyang mabuting tao lang talaga siguro ang lalake.

Pagtapos ng lunch ay nagpatuloy ang training kina Edith at Lindy ni Miss Ainsley do'n sa reception desk. Si Daneliya naman ay nasa loob ng office ni Garett, tine-train siya ng assistant nito na si Levi. Tinuturuan siya gamitin ang mga tools sa computer, ang calendars, at iba pa na mahalaga na malaman niya bilang secretary ng CEO. Si Garett ay wala roon, nasa meeting. Sabi sa kaniya ni Levi, most of the time, mag-isa lang si Garett at hindi nagdadala ng secretary sa meeting dahil kaya na nito ihandle 'yon nang mag-isa.

Kahit sa mga business trips. Uutusan lang ang secretary nito na isend ang schedule sa kaniya at ito na ang bahala na mag-alala ro'n. He's not dependent on his secretary kaya bawas pa iyon sa magiging gawain niya kahit ang laki ng sahod.

Bilang secretary niya, siya lang talaga ang magbo-book at mag-aasikaso ng mga check-in nito sa hotels, reservation sa restaurants, sa flights, at iba pa. Siya rin ang magse-set ng mga meetings at schedules.

The shift is almost ending pero wala pa rin si Garett. Wala na rin siyang ginagawa dahil tapos na ang training kaya kinakalikot niya na lang ang mga tools para ma-familiarize agad sa mga 'yon. Bilang secretary nito, binigyan din siya ni Levi ng brand new tablet at laptop na pwede niyang maiuwi para in case na may ipapa-check si Garett habang nasa bahay siya kapag may emergency. Pero may computer din siya sa desk niya.

They are really caring for their employees. Binibigay ang lahat ng kailangan nila para maging efficient sa work.

Then her shift finally ended. Tumayo na siya at nag-ayos ng gamit. Hindi pa rin siya makapaniwala na terminated lang siya last night at ngayon, may bago na agad siyang work at nagsimula agad. Just wow. Ang gandang pambawi para sa mga hindi magagandang bagay na nangyari sa kaniya pati sa career niya.

The door of the office opened. Agad siyang napatingin do'n, umasa na si Garett iyon but it was Miss Ainsley who reminded her that she can go home. Sinabi rin nito na ang dalawa ay naghihintay sa kaniya sa may waiting lounge.

"Thank you, Miss Ainsley. Lalabas na po ako."

Tinanguan siya nito bago umatras at sinara ang pinto. She just freshened up a bit. Nag-apply siya ng lipstick nang biglang bumukas muli ang pinto. Unexpectedly, it is Garett. Natigilan si Daneliya.

"Uh, Sir," she smiled. "Good evening po," aniya at sinara ang hawak na lipstick. "Miss Ainsley told me that I can go home early dahil training pa lang naman..."

Tumaas nang bahagya ang kilay ni Garett saka humakbang palapit sa kaniya.

"What happened to my condition? Nakalimutan mo na ba?" he asked coldly.

Daneliya stopped for a bit then realized what he was talking about. Napakurap siya.

"But w-we are at work—"

"Nasa trabaho man o hindi, just call me by my name, Mallory. That's just one of the two conditions I gave to you, I hope you don't forget it," he uttered then walked towards his desk.

Nanatiling nakatingin si Daneliya kay Garett.

"O-okay, Garett. I'm sorry." Naglakad siya patungo sa gilid nito. "Gusto ko rin pala magpasalamat sa pagkuha mo rin kay Edith at Lindy. They were terminated just like me at dahil sa akin—"

Umiling si Garett habang abala sa pagtitipa sa personal computer nito.

"You're not terminated, even your friends. I told Quin to pull you out from Stanford Hotel."

Kumunot ang noo niya. "Sir Quin? Ang supervisor?" she asked. Napakurap siya. "Pero I received an email saying that I..." Natigil siya sa pagsasalita nang maalala ang email na natanggap niya.

Walang naka-specify roon na terminated siya. Tila sinabi lang na hindi niya na kailangan pumasok. Now that she's not emotional anymore and has better comprehension, ang dating ng email na 'yon ay pag-let go sa kaniya ng Stanford. Hindi pagpapatalsik.

"Yes, Quin. He's one of my men."

Pero ang sabi sa kaniya ni Ruel kanina ay tanggal na siya. O 'di kaya inakala lang nito iyon dahil nga pinatanggal daw sila ni Evans bago ito tuluyang umalis kahapon? But all along, they were just pulled out.

Kung hindi sila kinuha ni Garett at wala itong pakialam sa kanila, mapapaalis din sila dahil naman sa utos ni Evans. Pero naunahan ito at mabuti rin na gano'n dahil hindi maganda sa work background kung terminated ang nakalagay sa record nila.

"T-thank you. Thank you so much, Garett. At salamat sa pagdamay kina Lindy at Edith sa pagbigay ng trabaho. And you even assigned them both at this floor para kasama ko pa rin sila," she said softly with so much sincerity in her voice.

Natigilan sa pagtipa si Garett at gumalaw ang panga nito kapagkuwan ay nagpatuloy sa ginagawa nito.

"No problem. I'll do anything that will make you happy, Mallory," sagot nito sa kaniya.

Daneliya's cheeks blushed. Mabuti na rin na abala ito kaya hindi iyon nakita ng lalake. Ngunit kahit hindi ito nakatingin ay napaiwas pa rin siya ng tingin.

"Anything else I can do anything for you, Garett? Or should I go home?" tanong niya.

Umiling si Garett. "Go and tell your friends that you need to do something. Overtime ka ngayon," seryosong saad nito habang abala pa rin ito sa pagtipa sa computer niya.

Dahan-dahan siyang tumango bago lumabas ng office nito. Nakita niya ang dalawa na naghihintay sa kaniya habang nagkakape sa may pantry. Napatayo agad si Edith at Lindy nang makita siya.

"Tara na?" ani Edith.

Umiling siya at humalik sa mga kaibigan. "Mauna na kayo. May ipapagawa si Garett. Overtime daw ako."

Tumaas ang kilay ni Lindy. "Paperworks kaya?" tanong nito.

Daneliya shrugged her shoulder. Wala siyang ideya, susunod lang siya rito dahil sinabi nito na overtime niya.

"Okay. Akala ko makakapagsabay tayo. Sabagay, aasahan na namin na minsan ka lang makasabay kasi iba naman ang workload mo sa amin, secretary ka," ani Lindy.

"Sige, Daneliya. Dito na kami. Mag-iingat ka pag-uwi mo mamaya, ha? Update us kapag nakauwi ka na," saad ni Edith.

She smiled at the both of them. "Oo. Mag-iingat din kayo. See you tomorrow ulit!" she excitedly said.

Napahagikhik ang dalawa, halatang masayang-masaya sa katotohanan na talagang may trabaho agad ulit sila.

Pinanood niya ang pagsakay ng mga ito sa elevator hanggang sa mawala na sa paningin niya. Then she went back inside Garett's office. Pagbalik niya roon ay nakasandal na ito sa swivel chair at titig na titig sa kaniya, halatang hinihintay siyang makabalik.

Daneliya suddenly felt nervous because of his intense gaze but she tried to be calm as she walked towards him.

"Ano pala ang gagawin ko? How can I help you?" she asked gently.

She stood beside his table. He eyed her again. His legs are apart while he's sitting. He tapped his right leg while staring at her.

"Sit here," he commanded.

Daneliya swallowed hard. May work-related ba itong ipapagawa or does he want something else?

Hindi naman siguro nila 'yon gagawin dito sa office, 'di ba?

Sinunod niya ang utos nito at umupo sa kandungan ni Garett. Pagkaupo niya ay agad pumulupot ang matigas nitong braso sa kaniya. His hand made her face him then he immediately kissed her hungrily. Awtomatiko siyang napahawak sa braso nito. He kissed her with so much passion while his hand roamed around her body. He gently squeezed her b-obs over her cloth. Napatingala siya nang bumaba ang halik nito sa leeg niya. He trailed featherlight kisses on her skin that left tingling sensation.

Then he stopped kissing her while his hand was caressing her legs. She can feel his bulging m-nhood under her butt, getting harder and harder.

Sa mga namumungay na mata ay tinitigan niya ang abuhin na mata ni Garett.

"A-are we going to do it here?" she asked softly.

"Only if you're comfortable, Mallory," he whispered with a raspy voice.

She swallowed hard. "When will we stop doing this? I mean, kasi, t-tapos na ang execution ng first step ng revenge. Kaya I am thinking, why are we still doing it? T-the sex..."

"Are you not comfortable? Do you want us to stop having s*x?" Diretso siyang tinanong nito.

Napakurap siya at hindi niya alam bakit tila nakaramdam siya ng pagkataranta sa tanong nito.

"No, I mean... I—I like doing it with you. But I am thinking na baka ayaw mo na talaga but you feel responsible kaya napipilitan ka—"

For the first time, she saw Garett chuckled. It seems like he genuinely found her words funny, like it was some sort of joke. And he looked so handsome when he laughed like that. Gusto 'yon i-memorize ni Daneliya dahil rare ang expression na 'yon sa lalake.

He stared at her intently with a hint of smile on his face. "That will never happen. I will never not want you, Mallory. So we will do this until you tell me that you don't like having s*x with me anymore," he uttered with so much seriousness in his voice.

Daneliya slowly nodded. Muli siyang hinalikan nito. Tumayo si Garett saka siya inilapag sa desk nito. Then he undressed her as he kissed her. Nang mahubaran siya nito ay lumunod ito sa harap niya then he opened her legs and settled his face between them. He started eating her p*ssy like it's the best dish he's ever tasted.

Napapatingala at liyad si Daneliya sa sarap ng ginagawa ng dila ni Garett sa p*gkababae niya. His warm tongue was licking her out as if it was an ice cream. He even pushed his tongue inside her, teasing her and that only made her crave for more.

Like usual, Garett makes sure that she comes several times before he even proceeds to the main action. Nang halos hinang-hina na si Daneliya dahil ilang beses nakaabot ay saka ito tumayo. He removed his belt and unzipped his pants. Si Daneliya naman ay inabot ang longsleeve polo nito saka iyon hinubad sa lalake. When he's naked and ready to take her, he pulls her closer to him then they both watch how their body becomes one.

Mariin siyang hinalikan ni Garett pagsagad nito sa kalooban niya. Then he started moving slowly and gradually became fast and hard. Napayakap na lang si Daneliya habang mabibigat ang mga mata na napatitig sa kalawakan ng Metro Manila na tanaw na tanaw mula sa office nito. Garett f-cked her as she watched the sea of city lights and skyscrapers.

Garett invited her for dinner which she politely declined. Sa bahay na siya kakain at balak niyang mag-order mula sa paboritong fastfood restaurant ng pamilya nila bilang treat niya sa mga kapatid. Small celebration na rin dahil sa bago at mas magandang trabaho niya. Hinatid siya ni Garett. Pagdating sa kanto ay bumaba na siya at naglakad patungo sa bahay nila.

She was smiling while remembering how her day went. Napakasaya niya ngayong araw. Napalitan ang lahat ng lungkot niya these past few days.

Napawi ang ngiti niya nang makita kung sino ang naghihintay sa kaniya sa tapat ng bahay nila. She decided to ignore him but he blocked her way.

"Mag-usap muna tayo," Evans said.

Umiling siya. "Wala na tayong pag-uusapan."

"Daneliya, marami."

She glared at him but he stood still there, looking at her seriously.

"Let's fix our relationship. Bumalik tayo sa simula."

She firmly shook her head. "Wala na dapat ayusin."

"Don't act like you're perfect, Daneliya dahil ngayon, pareho na tayong may kasalanan."

She scoffed. Ang kapal talaga ng mukha ng lalakeng 'to.

"Wala akong pakialam sa sasabihin mo, Evans. Stop bothering me. Bakit hindi ka bumalik sa America, balikan mo ang kabit o mga naging kabit mo ro'n."

Tumiim ang bagang ni Evans. "Ang lakas mong sabihin 'yan ngayon while you're enjoying your life with that as-hole."

Hindi niya pinansin ang sinabi nito. Sinubukan niya ulit lagpasan ito pero hinarangan siya ulit.

"Kalimutan natin ang mga kasalanan natin. You forget that I cheated and I will forget that you slept with Garett. Nangingibabaw lang ang galit mo, Daneliya. Pero alam kong deep inside, mahal mo pa rin ako. Kaya ayusin natin 'to. Pagsubok lang 'to sa relasyon natin. And after this, kapag nalampasan natin ito, we'll live happily ever after," he said. His face was full of hope and positivity.

Daneliya shook her head. "Evans, wala tayo sa fairytale. Hindi gano'n kasimple lahat. And I told you before, when we were just starting. This is my non-negotiable. Once you cheat, we are done. Ibang kasalanan, kaya kong palampasim. But cheating?" she shook her head. "And you didn't only cheat on me. You also sabotaged me and my career. It's unforgivable. Kaya tigilan mo na ako."

Akmang lalampasan niya ulit ito but he firmly held her arm.

"Hanggang saan ka dadalhin ng pride mo, Daneliya? Hmm? Makakasigurado ako na babagsak ka at babalik sa akin. I'll make sure of that, babe."

She only glared at him. Binitawan siya nito at pahakbang na sana nang magsalita ito.

"I am just extending my patience pero paubos na, Daneliya. What will happen if I tell my Mom that you're fcking her ex-boyfriend?" he said.

Natigilan siya roon saglit. Then, magiging katuparan iyon ng paghihiganti niya kay Priscilla. Na ang babaeng minamaliit niya no'n, sinasaktan, inaapi, at sinira ang kinabukasan ay ang siya ng kapiling ng pinakamamahal niyang ex.

Hindi siya roon natinag na tila lalong kinagalit ni Evans.

"You're really that proud, huh? Mawawalan ka na ng trabaho, Daneliya. And you know that you're still on the blacklists. Wala kang tatakbunan kung hindi ako dahil kung hindi, magugutom ang pamilya mo."

She faced him with a mocking smile on her face. "Huli ka na sa balita, Evans. Wala na ako sa Stanford Hotel. And I just started a new job today. I'm Garett's new secretary so... nope. I will never run back to you." Napawi ang ngiti niya at matapang itong tinignan.

Kitang-kita niya ang pagkabigo sa mukha ni Evans. Because all his manipulations were not working. All of it will be really useless when Garett is helping her.

So no, Daneliya will never lose again. Never again, especially against the Alejandro.