HIS BRIDE, HIS TERMS (R-18)

HBHT-7

Mia POV)

Nakatayo kami sa tapat ng bar.

Hindi ko maiwasang mapahinto.

Maingay na agad kahit nasa labas pa lang. May halong amoy ng usok, alak, at pabango ng kung sinu-sinong tao. Iba ito… ibang-iba sa nakasanayan ko.

Kinabahan ako.

“Grabe…” bulong ko sa sarili ko habang ginagala ko ang paningin ko sa paligid.

Maraming tao.

At kahit hindi naman sobrang sosyal ang bar, halata pa rin na iba ang mundo rito. May mga nakaayos, may mga nakaporma, may mga kumpol-kumpol na nagtatawanan.

Napansin ko rin…

“Ang daming guwapo…” bulong ko ulit, hindi ko napigilan.

Napailing ako sa sarili ko.

“Ano ba ‘to, Mia…”

Pero kahit ganun…

Ang dami kong iniisip.

Iinom ba ako?

Paano kung matikman ko tapos magustuhan ko?

Paano kung masanay ako?

Paano kung… magbago ako?

Napahigpit ang hawak ko sa maliit kong bag.

Biglang pumasok sa isip ko si Mama.

Kung malaman niya na nandito ako… sa ganitong lugar…

Baka pauwiin niya ako sa probinsya.

“Hindi…” bulong ko.

Isang gabi lang naman.

Susubukan ko lang.

Wala namang masama kung maranasan ko, diba?

“Mia!”

Napapitlag ako.

“Kasi ba tulala ka na naman?” kunot-noong tanong ni Delia habang nakatingin sa akin.

“A-ah… wala…” sagot ko, napapailing. “Iniisip ko lang…”

“Ano?” tanong niya.

“Kung papasok ba talaga tayo…” amin ko.

Napatawa si Jeya.

“Ay naku, Mia,” sabi niya sabay akbay sa akin. “Relax ka lang.”

“Oo nga,” dagdag ni Delia. “Hindi ka naman mapapano dito.”

“Kasama mo naman kami,” sabi ni Jeya, nakangiti.

Kahit papaano… medyo gumaan ang pakiramdam ko.

“Sige…” mahina kong sagot.

Nagsimula na kaming maglakad papasok.

Pero bago pa kami tuluyang makapasok—

Biglang may lalaking nagmamadaling sumalubong sa amin.

Hindi ko na siya naiwasan.

BANG!

Nabangga niya ako.

Napaatras ako nang bahagya.

“Aray!”

Napatingin ako sa kanya.

Matangkad… maayos manamit… pero halatang nagmamadali.

Sandali lang siyang tumingin sa akin—

Tapos dumiretso na siya papasok.

Walang sorry.

Kahit isang salita… wala.

Nanlaki ang mata ko.

“Grabe naman ‘yon!” inis kong sabi.

Napailing ako.

“Hindi man lang marunong mag-sorry?” dagdag ko, halatang badtrip na.

Napatingin sina Delia at Jeya sa loob kung saan pumasok yung lalaki.

“Hayaan mo na,” sabi ni Delia.

Pero ako…

Hindi ko mapigilang mainis.

Parang nasira agad yung mood ko.

“Ang bastos…” bulong ko habang nakakunot pa rin ang noo.

Pagpasok namin sa loob…

Mas lalo akong nanibago.

Mas maingay.

Mas makulay ang ilaw.

Mas siksikan ang tao.

Pero sa kabila ng lahat…

Dala ko pa rin yung inis ko.

At iyon ang naging unang pakiramdam ko…

Sa unang gabi ko sa ganitong lugar.

Nakapwesto na kami sa isang table sa loob ng bar.

Ang lakas ng music—ramdam ko hanggang dibdib. May umiikot na ilaw, may nagsasayawan, at kung anu-anong ingay na hindi ko na maintindihan.

Parang ibang mundo talaga.

“Anong gusto mong inumin, Mia?” tanong ni Delia habang hawak ang menu.

Napatingin ako sa kanya.

“Ah… kahit ano na lang,” sagot ko, medyo alanganin.

Napatawa si Jeya. “Ay naku, first timer! Sige, kami na bahala.”

Umorder na sila. Hindi ko na lang pinansin kung ano ‘yon.

Maya-maya, tumayo si Delia.

“CR lang ako saglit,” sabi niya.

“Sige,” sagot ni Jeya.

Naiwan kaming dalawa sa table.

Tahimik lang ako, kinuha ko ang cellphone ko at nag-scroll sa f*******:. Kahit wala naman akong hinahanap, basta gusto ko lang may ginagawa.

Sa kabilang side, si Jeya naman may kausap nang lalaki. Nakangiti siya, halatang sanay na sa ganitong lugar.

Hindi ko na lang pinansin.

Ilang minuto lang…

May lumapit na waiter at inilapag ang mga inumin sa mesa. Iba’t ibang kulay—may pula, may parang orange, may malinaw.

Sakto namang bumalik si Delia—nakangiti nang malawak.

“Oy! Dumating na?” sabi niya sabay upo.

Nagkwentuhan sila. Tawa dito, tawa doon.

Ako naman, tahimik lang.

“Tikman mo na,” sabi ni Jeya sabay abot sa akin ng baso.

Napatingin ako sa hawak ko.

“Okay…”

Dahan-dahan kong nilapit sa labi ko.

Isang lagok.

At—

“Ugh!”

Napangiwi ako agad.

“Ang pait!”

Napatawa silang dalawa.

“Sanayan lang ‘yan!” sabi ni Delia.

Napailing ako. “Paano niyo ‘to naiinom?”

“Tuloy mo lang,” sabi ni Jeya.

Hindi pa ako nakaka-recover sa lasa nang biglang—

May lumapit na lalaki.

Medyo hilo ang galaw. Halatang nakainom na.

Diretso siyang tumingin sa akin.

“Uy…” sabi niya, nakangisi. “Ang laki ng boobs mo ah… pwede pahawak?”

Parang biglang kumulo ang dugo ko.

“Ano?” napataas ang kilay ko.

Hindi ako makapaniwala.

“Bastos ka ah!” sabi ko, halatang naiinis na.

Pero hindi pa siya tumigil.

Kung anu-ano pa ang sinabi niya—lalo lang akong nainis.

Tumayo na sana ako para patulan siya—

Pero biglang hinawakan ni Jeya ang braso ko.

“Mia, chill…” sabi niya.

Inabot niya sa akin yung baso.

“Uminom ka muna.”

Huminga ako nang malalim.

Pinipigilan ko ang sarili ko.

Nakakainis.

Nakakagalit.

Pero ayokong gumawa ng eksena.

Kinuha ko yung baso.

At bago pa ako mag-isip—

Inisang lagok ko.

Ubos.

“Wow!” sabay sabi nina Delia at Jeya.

“Grabe ka, Mia!” sabi ni Delia.

“Ang tapang!” dagdag ni Jeya.

Napapikit ako saglit habang ramdam ang init na dumaan sa lalamunan ko.

Masakit… pero kakaiba.

Dahan-dahan akong napangiti.

“Ganito pala ‘yon…” bulong ko.

Samantala, yung lalaking bastos…

Umalis na rin, parang nawalan ng gana.

Buti na lang.

Umupo ulit ako.

Huminga nang malalim.

At sa unang pagkakataon…

Hindi ko na masyadong iniisip ang sakit na naramdaman ko kanina.

Medyo umiinit na ang pakiramdam ko dahil sa alak. Hindi pa naman ako lasing… pero ramdam ko na iba na ang pakiramdam ko. Mas magaan. Mas malakas ang loob.

Nagkukwentuhan kami sa table.

Kung anu-ano na ang napag-uusapan nila Delia at Jeya—mga lalaki, mga nakilala nila, mga experience nila sa buhay sa Maynila.

Hanggang sa biglang napunta sa isang topic na hindi ko inaasahan.

“Hoy, Mia…” nakangising tanong ni Jeya. “Ikaw ba… may experience ka na?”

Napakunot ang noo ko.

“Anong experience?”

Nagtawanan silang dalawa.

“Ay naku, ang inosente!” sabi ni Delia.

“Yung… sa lalaki,” dagdag ni Jeya, sabay kindat.

Doon ko lang naintindihan.

Bigla akong napatigil.

“Wala…” sagot ko, diretso.

Mas lalo silang natawa.

“Talaga?” sabi ni Delia. “Grabe, Mia! Disiyam ka na ah!”

Napayuko ako nang konti, medyo nahiya.

“Hindi pa… hindi pa ako…” hindi ko na tinuloy.

“Wala pa siyang experience!” sabi ni Jeya, parang big deal.

“Hay naku,” napailing si Delia, sabay inom. “Masarap ‘yon, Mia.”

Napatingin ako sa kanya.

“Ha?”

“Oo,” dagdag niya, parang proud pa. “Kapag naranasan mo… hahanap-hanapin mo.”

Napakunot lalo ang noo ko.

“Hahanap-hanapin?” ulit ko.

“Ganun ‘yon,” sabi ni Jeya. “Parang… kapag nagustuhan mo, gusto mo ulit.”

Tahimik lang akong nakikinig.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.

Parang… curious.

Pero may halong kaba.

“Hindi ba… nakakatakot?” tanong ko, medyo mahina.

Nagkatinginan sila.

“Sa una lang,” sagot ni Delia. “Pero kapag nasanay ka na… iba na.”

Napaisip ako.

Sa probinsya… hindi naman ganito ang usapan. Hindi ko pa nga masyadong naiisip ‘yan dati.

Pero ngayon…

Parang may bagong mundo na binubuksan sa harap ko.

Hindi ko alam kung papasok ba ako…

O mananatili sa kung anong nakasanayan ko.

Napahawak ako sa baso ko.

Tahimik.

Nakikinig lang.

Habang sila… tuloy-tuloy sa kwento.

Kung sinu-sino ang naging karelasyon nila, kung paano sila niligawan, kung paano sila nasaktan, at kung paano rin sila nag-enjoy.

At ako…

Nandoon lang.

Tahimik.

Nakikinig.

At unti-unting…

Mas nagiging curious sa mundong hindi ko pa nararanasan.