CHAPTER 4
1935 Words
SAD FIRST KISSED..
______^^^_______
"M-master J-jarred?"
Pagkagulat ang lumarawan sa mukha ng isang tauhan ng makilala ang binatilyong dumating sakay ng isang motor, hindi sya umimik at dire-diretso sa loob ng malaking bahay ni Julio Evañez.
"Son? What are you doing here?" Nabiglang tanong ni Julio nang makita ang anak sa kaharian nya.
"Dad.. "
Kumunot ang noo ni Julio ng biglang lumuhod ang anak sa harap nya. Nung huling magkausap sila ay nung maghiwalay sila ng asawang si Georgia. Hindi nya pinigilan ang asawa na dalhin ang mga anak nila pero iginiit nyang kailangang madalaw sya ni Jarred lagi bilang anak na lalaki ay inihahanda nya ito sa posisyong kinalalagyan nya pero matigas noon si Jarred at tumangging makita sya ,naiintindihan ni Julio na nagdaramdam ang anak sa pagkasira ng pamilya nila at dahil yon sa kanya.
Kaya anong dahilan para puntahan sya ng anak ?malayo ang mansyon nya sa hacienda Mondejar kaya bakit ito naroon na magisa??? At ngayon ay nakaluhod pa ito.
"J-jarred tumayo ka dyan...yan ang wag na wag mong gagawin kahit na kanino, ang lumuhod! You are a Evañez, "
"Dad, "
Muling nagtaka si julio ng manatiling nakaluhod ang anak.
"A-anong problema? "
"Dad gusto kong malaman. ...kung bakit nila gustong patayin si.. Ellaina! " malungkot na tanong ni Jarred.
"E-ellaina? Who's that? "
"Ellaina Mondejar dad, anak ni Eleazar. ..dad nakita ko ang files ni mommy at nabasa ko ang profile ni Ellaina. .i dont understand. ." Naguguluhang sabi ng binatilyo.
Natahimik si Julio. Hindi lingid kay Jarred ang trabaho ng mga magulang. Hindi tuloy alam ng lalaki kung paano magsisinungaling sa anak dahil tiyak na malalaman din naman yon ni Jarred. He trained him to be that person. Lahat ng pwedeng ituro sa bata ay ginawa nya ng naaayon sa edad nito para maihanda ang anak sa pagdating ng tamang oras.
Basic palang ang naiituro ni Julio kay Jarred tulad ng kung paano maging mapagmatyag sa kalaban, yung pagbasa ng nilalaman ng utak ng kalaban. Mga ganong bagay lang. At kung paano maging blangko. Maging malamig .kapag napagtagumpayan yon ng anak ay tiyak na madali na ang mga kasunod. Sa klase ng mundong ginagalawan nila ay kailangan mong maging matigas kahit sa sarili mong anak, asawa o kapamilya. Hindi dapat mahina ang puso dahil yon ang maaring maging dahilan ng pagkatalo.
"Dad. Tell me please. .alam kong alam mo"
Napabuntong hininga si Julio. Hindi tiyak kung dapat bang sabihin pero dina inosente si Jarred sa ganong bagay. Sa edad na pito he already saw a man killed. Pinakita nya yon sa anak kahit takot na takot ang bata to trained his heart. Kailangan nitong masanay sa ganon dahil darating ang araw na kailangan din nitong pumatay .pero matindi ang pagtanggi ni jArred sa kanya. Ayaw nitong tanggapin ang kapalarang naghihintay dito. Pinagbigyan lang nya ito dahil bata pa si Jarred pero ngayon ay sapat na ang edad nito para matuto. At umaasa syang di na tatanggi ang anak.
"Son. ...That girl. She must die"
"But why? She's just a girl ..bakit kailangan nyang madamay don? " naguguluhang tanong ni Jarred.
Muling humugot ng buntong hininga si Julio saka maupo sa upuang naroon. Inakit nyang maupo din sa tapat ang anak na sinunod naman nito.
"Jarred... Sa ngayon she's just a girl, cute little girl with an innocent smile.. "Tumitig si Julio sa seryosong mukha ni Jarred.
"but time will come.. That girl will kill us all"
Napatitig kay Julio ang naguguluhang mata ng bata.
"Dad??????? " clueless paring sambit ni Jarred .
"Nasa dugo ng batang yon ang pagpatay.. She is Samantha Suarez daughter... Do you know who is Samantha? "
Umiling ang batang lalaki.
"She is the most ruthless assassin. She knows everything on how to kill. Lahat ay alam nya sa pakikipaglaban, mga sekreto tungkol sa kung paano mapapabagsak ang kalaban. Malas lang nya na nakatapat ang mga Smith. Kaya maaga syang namatay ".
"Dad anong kinalaman ni Ellaina sa mommy nya, patay na ito at wala namang alam si Ellaina sa ganong bagay! " ani Jarred.
"You're wrong son, may sinabing sekreto si Samantha sa anak bago ito namatay... At isa yong malaking banta sa organisasyong kinabibilangan namin... She's dentined to be die soon.. "
"No.. Hindi maaari" tanggi ni Jarred. Nabigla sa rebelasyong nalaman.
"Jarred wala kang magagawa para iligtas sya. Darating ang araw na sya ang papalit sa mommy nya and she will be your biggest enemy.. You cant do anything about it. "
"Hindi ako papayag dad. "Mariing tanggi ni Jarred.
"Wala ka ng magagawa. Nakapagplano na sila Chairman. In her 10th birthday she will die. Palalabasing aksidente ang lahat .cant you see that Jarred? You must understand na ito ang buhay na nakalaan sa kanya. "
"No!!!! Hindi sya pwede mamatay. "
Nanlalaki ang mga matang napatingin si Julio sa anak. Tila may kabang biglang naramdaman ang lalaki habang nakatitig sa anak .
"Dont tell me....... --"
"I l-love her... I love that girl "
Mahinang sabi nito .
"Jarred Dave! "
Bigla ang kilos ni Julio. Mabilis nitong nasampal ang anak.
"You can't love her!! She will kill you someday ...you can't do that Jarred"
"Wala akong pakialam dad, i wont let anything bad happen to her."
Yun lang at mabilis na umalis ng nilisan ng binatilyo ang mansyon.
Nanghina naman ang pakiramdam ni Julio. Hindi nya inaasahan yon. Wala sa hinagap nya na maaaring umibig si Jarred sa anak ni Eleazar. Kung alam lang nyang mangyayari yon ay di sana nya hinayaang tumira sa poder ng lalaki ang mga anak nya. Ngayon nya pinagsisisihan ang desisyong nagawa. Iniibig ng anak nya ang babaeng nakatakdang pumatay dito balang araw.
Jarred Dave... You're crazy son....
Samantala. Halos magkasabay lang na dumating ang sinasakyang kotse nila Travis at Ellaina saka ang motorsiklo ni Jarred. Namasyal kase sila sa kabayanan ng kaibigan. Nagtaka si Ellaina ng makitang tila balisang dire-diretsong pumasok ng bahay si Jarred.
Anong problema non?
"Ellaina uwi na ako ha, pero sa birthday mo dyan ako matutulog ng 3 days, " nakangiting sabi ni Travis.
"Sige, promise yan ha"
"Oo, sige na bye na"
"Bye. "
Kunot ang noo ni Ellaina at saka nagmamadaling pumasok sa loob ng bahay para sundan si Jarred pero sa likod ng mansyon nya ito naabutan. Sa kwadra...
"J-jarred.. " nagaalangang tawag ni Ellaina .pero di manlang sya pinansin ng lalaki.
Blangko ang mukhang kinuha nito ang lubid ni Speed at inilabas ang kabayo sa kwadra.
Tila may pagmamadali sa kilos nito.
"J-jarred... "
"What? " asik nito kay Ellaina.
"Sungit mo ah, baka nakakalimutan mo ako ang may ari ng bahay na to, baka napapalayas kita dyan! " she only said that trying to catch his attensyon.
Pero di sya sinagot nito. Mabilis na sumakay ng kabayo si Jarred at pinatakbo yon papasok ng masukal na gubat.
Hanggang sumapit ang gabihan ay wala parin si Jarred kaya naisip ni Ellaina na hintayin ito sa kwadra. Dinala nya ang gitara ni Travis na naiwan sa bahay. Balak nyang mag gitara muna habang hinihintay ang pagdating ni Jarred. Sa sobrang katagalan ay nakatulog na ang bata .kaya naabutan sya ni jarred na nakayukyok sa gitara habang nakaupo sa tabi ng kwadra.
"E-ellaina" ginising nya ang dalagita.
Pupungas-pungas itong nagising at nang makita ang lalaki ay ngumiti.
"S-san ka galing? " naghihikab na tanong ni Ellaina. Kinusot nito ang inaantok na mata.
"May pinuntahan lang ako, bakit nandito kapa,?" Matiim na tanong ni Jarred.
"Hinihintay kita. Laro tayo ,ito oh dala ko ang gitara ni Travis" ngisi pa ni Ellaina.
"Gabi na Ellaina, isa pa hindi ako mahilig mag-gitara.. Im not Travis okey. " madilim ang mukang sabi nito. Saka inayos ang dalang lubid. Sinundan ito ni Ellaina.
"Sige na laro tayo,gusto kong mag guitar ka" pangungulit ng bata.
"Ellaina i told you, wala akong alam sa ganyan"
"Nakakainis ka! " inilapit muli ang gitara sa dibdib ng binatilyo.
"C'mon... Jarred"
Pero nagulat ang dalagita ng biglang kunin yon ni Jarred at ipukpok ng malakas sa semento. Napaiyak si Ellaina ng makitang nasira ang gitara ni Travis.
"Damn this guitar! Maiiligtas kaba nito? Put-----" galit at pigil ang pagmumura ni Jarred sa nahintakutang si Ellaina.
"Bad ka Jarred. Hindi na tayo bati!" Sabi ni Ellaina ng makabawi sa takot na nadama.
Saka tumakbo palabas ng kwadra pero hinabol sya ng binatilyo saka niyakap ng mahigpit sa dibdib.
"I-im sorry Ellaina! "
Matagal ang yakap na yon saka natigilan si Ellaina ng maramdamang umiiyak si Jarred.
"J-jarred? "
Di sumagot ang tinawag. Hinaplos lang nito ang mukha nya.
"Alam mo ba kung gaano ka kahalaga sakin Ellaina? "
Nakatingin lang si Ellaina sa mata nitong may luha.
"Sobrang halaga mo, na kahit ano gagawin ko para sayo"
Hindi nakasagot ang bata. Hinayaan lang nya ang ginagawang paghaplos ni Jarred sa mukha nya habang yakap sya nito.
"I want to remember everything about you.. Your hair.... Your scent... And this... " haplos ng thumb finger ni Jarred ang mapulang labi ni Ellaina. Pinigilan nyang mapapikit sa ginagawa ng binatilyo.
"I will kiss you Ellaina, para hindi kita makalimutan! "
Kusa nalang bumaba ang labi ni Jarred sa nakaawang na bibig ni Ellaina at hinalikan nya ang di nakakilos na dalagita..
Walang muwang si Ellaina na hinayaan lang ang paghalik ng lalaki sa kanya. Nagiisip sya kung ano ang ginagawa ni Jarred sa labi nya. Bakit nilalaro ng dila nito ang loob ng kanyang bibig, and why he's bitting her lower lip at saka muling pagagalawin ang labi na nakadikit sa labi nya. Itinulak nya ng bahagya si Jarred ng maramdamang pinangangapusan na sya ng hininga.
"E-ellaina! " humihingal na bigkas nito.
"Hindi na ako makahinga, ano bang laro to? "
Napamura si Jarred sa narinig. At muling nalungkot habang nakatingin sa inosenteng dalagita.
Hindi makita ni Jarred kay Ellaina ang sinasabi ni Julio na panganib na dala ng bata.
Kinabukasan ay nakipagkita si Jarred sa taong inutusan nya para tumulong sa mga plano nya.
Kailangan na nyang kumilos ng mabilis. Bago dumating ang kaarawan ni Ellaina.
"Master Jarred nakahanap na ako ng taong pwedeng magtago kay Señorita" mahinang sabi ng lalaki.
"Let me see"
Matiim na binasa ni Jarred ang nakasulat sa dalang folder ni Agustin.
"Si Antonio Perez... Pumayag sya sa halagang binigay mo Master. Mabuting tao ang magasawa at walang anak kaya tamang tama lang na sa kanila mo ibigay si Ellaina. Malayo ang lugar nila dito at low profile sya. Walang magaakala na sa kanya mo iiwan ang señorita. "
Marahas na napabuntong hininga si Jarred. Saka tumango-tango sa kaharap na lalaki.
"M-master.. "
Kunot ang noong napatingin sya sa tauhan .ito ang tagapagalaga nya simula bata kaya may tiwala sya dito.
"Ano yon Agustin? "
"Master sa ginawa kong pagtulong sayo alam kong nanganganib na ang buhay ko, pero wala akong pinagsisisihan don, kilala kita at alam kong ginagawa mo lang ang tama"
Huminga ng malalim ang lalaki.
"Kapag may nangyaring masama sakin o kung di na ako makabalik.. Maari mobang ipangako na tutulungan mo ang anak ko? "
Natigilan si Jarred sa narinig. At napatitig sa matanda.
"Kasing edad mo sya at ako lang ang pamilya nya. Kung mawawala ako ay baka mapariwara ang buhay nya. Sinabi kona sa kanya na pag di ako bumalik ay ikaw ang lapitan nya. Wag kang magaalala master Jarred hindi sya magiging pabigat sayo, in fact matutulungan ka nya sa mga plano mo. Tinuruan ko syang makipaglaban kaya maari mo syang maging kasangga. "
Hinawakan nito ang balikat ng binatilyo.
"Ikaw na ang bahala sa kanya Master.. Nagtitiwala ako sayo! "
Matagal bago nagawang tumango ni Jarred.
- Writer
