Best Thing I Ever Had

Ika labing dalawa

"Goodmorning dad!" My day passed better lately kaya naman most of the time ay maganda ang gising ko. 

I'm good at school and also in Feast. Tapos medyo nagagabay ko na din ang pasikot sikot sa cafe so nothing to be worried about. Maayos naman ang lahat sa mga nagdaan araw so I feel so better and nothing to stress about. Kailangan tayong maging positibo at ipagsawalang bahala ang mga bagay na hindi naman makakatulong sa atin.

"You look so happy." Dad answered me and sip his coffee. Napatingin pa ako sa kanya ng nakataas ang kilay dahil hindi maalis ang tingin niya sa akin na para bang nagtatanong o may halong malisya. 

"What?" I curiously asked him. Nasa gazebo kase kami ngaun. I have class but since I woke and fixed myself early may panahon pa naman ako na makasama si daddy ngaung breakfast. 

Nilanghap ko ang garlic friedrice at tocino na talaga naman paborito ko kainin sa umaga. This is what I've always wanted at alam na alam talaga ni daddy ang gusto ko without him asking me. 

"This is so good." Salita ko pag katapos sumubo. Talaga naman kahit ito ang kainin ko araw araw ay mabubuhay na ako. But then, daddy didn't let me eat this everyday. Ang sabi niya kase ay masama ang processed food kapag sobra which I agreed. 

Bumalik ulit ang tingin ko kay daddy. He is smiling but he looked sad at the same time. Pwede pala mangyari na pagsabayin ang dalawa na un? You can show two emotions at the same time.

"Dad, you are so weird. Are you okay?" Hindi ko maiwasan na hindi mailabas ang pagtataka sa kanya. He's always like that. Minsan may mga weird things or emotion siya na pinapakita sa akin. Minsan nga ay nahuhuli ko siyang nakatitig sa akin na may halong takot at pangamba which I find him weird to the highest level.  

"I'm happy that you are okay now." He said. Natigilan pa nga ako ng mabasag ang boses niya. Kumunot ang noo ko sa kanya. Minsan talaga ay hindi ko siya maintindihan. 

"Why are you telling that to me? I'm always fine. At hindi ako broken hearted, dad." Salita ko. Tumawa pa nga ako sa kanya kahit naguguluhan ako. There are so many reasons to be happy. Maikli lang ang buhay kaya dapat lang maging masaya. 

There is no room to keep the sadness and such things na makakapagpalungkot lang sa atin. 

"You don't understand." He said again. Tumunganga ako sa harap niya. Ano ang hindi ko naiintidinhan? I perfectly understand everything. But then, maybe, hindi ko nga siguro naiintindihan o mayroon akong hindi naiintindihan. 

Tumayo ako at lumapit kay daddy. "Calm down dad. I'm okay." Yumakap pa ako sa kanya. Damang dama ko ang malalim na buntong hininga niya.

Ngumuso ako at kumalas mula sa pagkakayakap sa kanya. "Sad boy ka dad? I think you need to get a girlfriend." Salita ko. Halos matawa pa ako ng umikot ang mata ni daddy na para bang hindi natutuwa sa sinabi ko. 

He's acting like a baby kapag hinaharot ko siya na maghanap siya ng girlfriend. I can't blame him though. Ilan beses ko na din kase sinabotahe ang mga relasyon niya so somehow, I find myself guilty for his loneliness. Bata pa ako noon at selfish sa kanya. Simula ng huling relasyon niya na sinabotahe ko din ay hindi na talaga siya umulit pa. 

Tumayo siya ay pinagpagan ang sarili.  I hate looking at him when his face is stoic. Hindi ko kase mabasa kung ano ang nasa isip niya o ano ang nararamdaman niya. I don't like his cold side. 

"I'm going. You take care, baby." Malamig na sabi niya matapos lumapit sa akin at halikan ako sa ulo. Talagang dineadma lang niya ako. Ngumuso ako at pinanuod ang ama na humahakbang palayo. 

"Dad! I'm serious. I will not sabotage your lovelife anymore!"sigaw ko. Umiling si daddy na hinarap ako. Napangiti ako ng makita ang multong ngiti sa kanyang labi. Way to go Athena!

"Shut up!" Naiiling na sabi niya pero nakangiti na. Hindi na siguro kinaya ang pagpipigil kaya mabilis lang din niya akong tinalikuran.

Papasok ako ngaun sa university. Medyo naeexcite nga ako dahil ilang months nalang ay matatapos na ang school year. It will be at my last year next year so I can't wait for it. 

Pagkatapos kung kumain ay nagligpit ako. Nag supilyo ako ng ngipin at bahagya ulit nag retouch. 

I went to my car and as always, nagpatugtog ng mga kanta habang nagdadrive. My travel was fast and quite okay. 

Pagpasok ko sa university ay nagkalat ang mga estudyante. Oo nga pala! Malapit na malapit na ang events kaya lahat ay busy at excited. 

Panay ang tunog ng cellphone ko kaya kinuha ko ito mula sa bag. Nakita ko ang dami ng missed call ni Dom at ilan mensahe.

Ngumuso ako habang naglalakad habang binubuksan ang message niya. 

Dom

-Nasaan ka?

'Yan ang huling message niya. Tinaasan ko siya ng kilay kahit hindi naman niya nakikita. Nagpatuloy ako sa paglalakad habang nagtitipa ng reply sa kanya. 

To Dom

- Are you police or something? School dad. Duh! 

Tumawa ako sabay pasok ng cellphone sa bag ko. Naiimagine ko na naman kase ang mukha niya na paniguradong inis na inis sa akin.

Habang naglalakad. I saw Glen na magkasalubong ang kilay. Ni hindi manlang niya ako binati dahil mabilis ang lakad niya at halatang naiinis. Nagkibit balikat nalang ako. Palagi naman kasing mainit ang ulo noon. 

Hindi ko naman siya masisi coz' of what he had been through. But then naniniwala ako that it will pass and he will totally move on. 

"Athena!" Isang sigaw ang nagpatigil sa akin. Ngumiti ako ng makita si Julia na kumakaway. 

She's somehow interesting dahil alam ko na interisado si Glen sa kanya. She's smart and pretty. Sino ba naman lalake ang mag papanggap na studyante para sa babae na gusto lang niya inisin? Don't me ha! 

"Julia!" Sigaw ko pabalik. She is smiling at me. Simpleng babae si Julia but her beauty will knock us all. 

"Bakit ka nandito?" Tanong niya. Ngumuso ako sa kanya at tinaasan ng kilay. "I fell offended." Sagot kong pabiro. 

Nanlaki ang mga mata niya sa akin. "No! I mean, diba nasa cafe ka lately? Bago lang sa akin na nadito ka ngaun." Medyo iritable niyang sabi kaya halos matawa ako. I'm proud of this girl because she knows her worth. Alam niya kung paano lumaban at kung ano ang gusto niya. May direction ang buhay niya kaya naman nakakatuwa talaga siya. 

Umiling ako. "I have class." Sagot ko. Tumango si Julia sa akin. Nagsabay kami maglakad dalawa. Halos magkatabi lang kase ang building ng fine arts at nang tourism. 

Habang naglalakad kami. Hindi maiwasan ikwento ni Julia ang inis niya kay Glen at kung paano siya tinotorture nito sa araw araw. 

Nakikinig ako sa kanya. I'm not veteran but I'm not dumb either. Alam na alam ko na may something si Glen for her. The way Glen looked at her? Alam na alam ko ang ganun tingin. But then, mahirap pangunahan ang mga ganung bagay. I know soon Glen will tell the truth while Julia can handle him well in the process. 

Natigilan kami ni Julia ng makasalubong namin ang grupo nila Kristelle. Nagmura ako sa isip dahil alam na alam ko na may scenario na naman mangyayari. Para kasing naglalakad na gulo si Kristelle.

"Well, look who's here." Salita ni Kristelle. She even flipped her hair infront of me and Julia. Literal na umikot ang mga mata ko habang si Julia naman ay malamig lang na nakatingin sa kanya. 

Titig na titig si Kristelle kay Julia. Alam na alam mo na malaki ang galit niya. Well, everyone knows that she is into Glen. Kaya lang, hindi siya pinapansin ni Glen.

"Ano na naman problema?" Sagot ni Julia. Gusto ko ngang matawa dahil ang chill chill lang niya. 

"Where did you get your guts to join the miss university? Hindi kaba natatakot sa akin?" Salita ni Kristelle. Tinignan pa niya si Julia mula ulo hanggang paa. 

Para akong literal na nanunuod ng mean girls series. The only difference here is alam kong palaban si Julia at hindi papatalo sa kanila. 

Halos mag enjoy ako sa sagutan nila. Hindi ko alam kung masama ba ako o ano pero natutuwa talaga ako kapag nag aaway sila. 

Natigilan ako ng dumaan ang arko para sa gaganapin na Miss university. Hindi ko alam kung bakit bigla bigla nalang kumirot ang ulo ko. Ang hindi ko pa maintindihan ay may isang babae ang naka-gown sa isip ko ang　bigla nalang lumitaw. She is waving to the wild crowd who's all cheering for her. Pilit kong tinitignan ang mukha ng babae but it was blurred. 

Napahawak ako sa sentido sa sobrang kirot ng ulo na nadadama. I don't know what is happening to me but these things are bothering me now. 

"Oh, ikaw naman, Athena. You think seryoso sayo si Dom? He's just playing you. Careful kung ayaw mo---" hindi na natuloy ni Kristelle ang sasabihin niya ng biglang nagliparan ang mga gamit na dala niya dala ng paghila ni Dom sa kanya. Hindi ako makapagsalita dahil nadadama ko pa ang sobrang kirot ng ulo ko. 

"Ayos ka lang ba?" Biglang baling sa akin ni Julia na alalang alala. Tipid akong ngumiti sa kanya at tumango. Kahit masakit pa din ang ulo ko ay sinikap kong wag ipakita sa kanila ito. "Ako pa ba." Sagot ko. Hindi nga ako sigurado kung maayos o hilaw na ngisi ang binigay ko. 

"Shut the f**k up," galit na sigaw ni Dom kaya naman nabalik ang atensyon ko sa kanya. Sabay na sabay pa kaming napasinghap ni Julia dala ng gulat. 

"Why? That's true! Diba may binahay kang babae na hindi namin alam! But lolo knew about it at biglang nawala ung babae! Diba diba? You don't want your girlfriend Athena to know about it?" Sigaw ni Kristelle. Nag - aalab ang galit niya. Bakit siya galit? Si Dom nga ang dapat magalit dahil nangingialam siya. If it's true. Buhay ni Dom yun at hindi na dapat ipagsabi. Jesus!

"Leave!" Matigas na boses ni Dom ang huling narinig ko. Nakitaan ko ng takot ang mga mata ni Kristelle. She instantly shut her mouth. Bubuka pa nga sana ito ng napatingin ulit siya kay Dom at bahagyang napalunok. 

"Okay! Whatever!" Sagot ni Kristelle na nagmartsa na palayo sa amin. Bumuntong hininga si Dom at sabay hilot ng sentido. 

Tumunog ang bell sa university tanda na magsisimula na ang mga klase. "Naku, malelate na ako. Hatid na kita ss room mo?" Natatarantang salita ni Julia sa kanya. Umiling ako sa kanya at ngumiti. "Ayos lang ako." Sagot ko. 

Ayaw pa akong iwanan ni Julia but Dom assured her that he will handle me. Wala tuloy nagawa si Julia kundi ang umalis para pumasol na sa klase. 

Nagkatinginan kami ni Dom. His face says that he is still pissed. But then, he looked at me gently. Umihip ang hangin at nagsimula siya maglakad palapit sa akin. 

"Are you hurt?" Tanong niya agad. Umuling ako ng sunod sunod dahil iyon naman ang totoo. Titig na titig siya sa akin kaya ako na ang umiwas ng tingin. Hindi ko makayanan ang malalim at expressive niya na mga mata na tila ba may gusto sabihin. 

My heart is racing so fast which I don't understand. He's not doing something special pero lately at hindi ko mapangalanan ang pagkalabog ng dibdib ko kapag nalalapit sa kanya. 

I am trying my best to ignore it pero mas binabalewala ko ay mas lalo lang itong tumitindi at lumalalim. 

"I'm okay." Sagot ko. Tinagilid ni Dom ang ulo niya para suriin ako mabuti. Nang makuntento siya ay tumango siya at nagpakawala ng buntong hininga. 

"Why are you ignoring my messages and calls? I was supposed to pick you at home. Tignan mo nangyare!" He said. Mukang nabalik na siya sa katinuan kaya naman nagulat ako. 

"I replied you idiot!" Sagot ko ss kanya. Boss ko ba siya? Napakamot ako ng ulo ss naiisip. Technically ay bosd ko siya dahil sa cafe. Ugh!

"Really?" Sagot niya na may kasama pang pag igting ng panga. Kinuha ko ang cellphone ko at halos malaglag ang panga ko sa dami ng message at tawag galing sa kanya. 

"See?" He said sarcastically. 

Ngumuso ako st nag iwas ng tingin. I am fine. He's just over acting. 

"Boyfriend ba kita?" Pumameywang ako sa harap niya. Nakitaan ko ulit ng gulat ang mga mata niya. Ni hindi niya nga makuhang magsalita dahil sa gulat. 

"See? You're not. Stop acting like you are." I said. Hindi ko alam kung bakit ang bigat ng loob ko sa binitawan na salita.

Hinawakan ni Dom ang baba ko at pinagtagpo ang mga mata namin ng walang sabi. "I'm more than that. Believe me." Salita niya sabay lakad palayo sa akin.