“Ano, ‘yan na ba ang bago mong laruan? Mukhang disposable.”
Tumama ang mga salitang iyon sa akin na parang sampal.
Huminto ang mundo ko sa loob ng isang segundo.
Nasa isang pribadong charity gala kami—isang event na kailangang puntahan ni Andrew bilang bahagi ng paglinis ng pangalan ng mga negosyo niya. Mararangyang ilaw. Mahahabang mesa. Mga taong sanay sa kapangyarihan at panlalait na nakatago sa ngiti.
At sa gitna ng lahat, ako—nakasuot ng simpleng itim na gown, nakatayo sa tabi niya.
Ang lalaking nagsalita ay si Marco Beltran—kilalang investor, kilalang bastos, at mas kilala sa paghamak sa mga taong hindi niya maabot ang antas.
“Marco,” malamig na wika ni Andrew, “umiwas ka.”
Ngumisi ito. “Relax. Curious lang ako. Mukhang hindi siya pang-level mo, eh.”
Narinig ko ang bahagyang
