“Bakit biglang dumami ang mga taong sumusunod sa akin?”
Diretso kong tinanong si Andrew habang nakasakay kami sa elevator, pababa sa lobby ng building. Tahimik lang siyang nakatingin sa harap, parang walang narinig. Nakatayo sa likod namin ang dalawang lalaking naka-itim na suit, parehong seryoso ang mga mata.
“Andrew,” ulit ko, mas madiin.
Tumango siya nang bahagya. “Para sa seguridad mo.”
“May banta ba?” mabilis kong tanong.
“Lagi,” sagot niya nang walang emosyon.
Napabuntong-hininga ako. Ganoon na lang ba palagi? Isang salitang bitin. Isang paliwanag na kulang. Isang mundo na parang lagi akong nasa gitna pero hindi kailanman fully kasali.
Noong mga nakaraang araw, unti-unti kong napapansin ang mga pagbabago. Kung dati ay dalawa lang ang nakabantay sa labas ng bahay, ngayon ay lim
