Abot-tainga ang aking mga ngiti habang mabagal na naglalakad patungo ng coffee shop kung saan nagtra-trabaho si Ravin. Malayo pa lang ako doon, mga ilang dipa pa ay tanaw ko na ang bulto ng katawan niya na transparent na salamin ng shop. Busy siya na pinagsisilbihan ang mga customer na dagsa sa mga oras na iyon. Sa aking nakita ay ilang minuto akong nag-alinlangan kung tutuloy pa ba ako o hindi. Baka mamaya ay ma-distract ko lang siya sa kanyang trabaho at baka mapagalitan pa ng boss nila.
“Ang dami pala nilang customer ng mga ganitong oras. Huwag na kaya akong tumuloy? Baka mamaya mas mailang lang siya sa trabaho habang naroon ako.” mahinang sambit ko na humigpit ang hawak sa tangkay ng aking sling bag, this time ay hindi siya cashier. Isa siya sa mga crew na nagse-serve sa table ng mga
