Ilang araw pa ang lumipas at nalaman ko mismo sa bibig ni Violet ang totoong kalagayan niya. Tinanong ko kasi siya kung saan papasok ng college, at ang naging sagot niya ay hindi na siya mag-aaral dahil buntis siya. Noong una ay hindi ako naniniwala. Mahilig kasi siyang mag-joke.
“Iyong totoo, Violet? Huwag mo nga akong pinagloloko!”
“Totoo ang sinasabi ko. Hindi mo ba napansin ang pananaba ko?”
Natutop ko na ang bibig. Noon ko naisip ang hitsura niya nang magtungo ako sa kanila at maging ang maluwang na damit na suot niya.
“Wait, paano nangyari iyon? Paano mo nagawang—”
Hindi ko na magawa pang ituloy ang aking sasabihin. Ang hirap mag-comment lalo na kung hindi ko alam ang totoong kwento sa likod nito.
“Wala eh, ang landi ko kaya ito ang naging karma ko.”
Hindi ko alam kung ano
