บทที่
09
สืบหาความจริง
เช้าวันใหม่หยวนเยว่เผิงลืมตาขึ้นมาก็เห็นใบหน้าของหวังป้อเหวินที่อยู่ตรงหน้าของนาง แขนของเขาก็กอดรัดนางไว้แน่นราวกับว่ากลัวว่านางจะหายไปไหน
“จะจ้องหน้าของพี่อีกนานหรือไม่” หวังป้อเหวินที่ลืมตาขึ้นมาเห็นว่าหยวนเยว่เผิงจ้องมองหน้าของเขาจึงเอ่ยถามขึ้นมา
“ถ้าไม่ให้ข้าจ้องหน้าจะให้ข้าทำอย่างไรได้ในเมื่อพระองค์กอดข้าแน่นถึงเพียงนี้”
เมื่อหวังป้อเหวินได้ยินอย่างนั้นก็ปล่อยให้หยวนเยว่เผิงเป็นอิสระจากอ้อมกอดของเขาแล้วทั้งสองก็ตื่นนอนเพื่อออกไปทำภารกิจที่ตั้งใจไว้
หวังป้อเหวิน หยวนเยว่เผิงและทหารฝาแฝด หลงลี่อินและหลงลี่อุน ได้เดินทางมาที่จวนของผู้ว่าการของเมืองแห่งนี้
“ข้าขอต้อนรับการมาเยือนของท่านชินอ๋องด้วยน้ำชารสชาติดีที่หายากมาก ๆ เชิญท่านและพระชายาดื่มลองดูสักหน่อยเถอะขอรับ”
“เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะท่านผู้ว่าการ ที่ข้ามาวันนี้ไม่ได้เพียงแค่อยากมาดื่มชาที่ดีที่สุด
