Chapter 39

1542 Words

ARABELLA: NAGHAHABOL hininga ako nang sa wakas, pinakawalan niya ang mga labi ko. Para akong naubusan ng lakas at nanghina ang mga tuhod ko. Kaagad namang pumulupot sa baywang ko ang kanyang mga braso na inalalayan ako, bago pa ako matumba. “Are you okay, panget?” nag-aalala niyang tanong. Napangiti ako na nakatingala sa kanya. Grabe, pakiramdam ko ay nasa isang magandang panaginip ako sa mga sandaling ito habang nakatitig sa kanyang mga mata. Mapupungay ang mga iyon na katulad sa mga bituin sa langit– nagniningning. Inabot ko siya na hinaplos ang makinis niyang pisngi. Nangingiti naman ito na hinayaan lang ako. Gan'tong-gan’to ang laman ng mga panaginip ko sa nakalipas na anim na taon. Naiisip ko siya in the future, napapatawa, malayang nahahawakan, nayayakap– nahahagkan. “Sabihi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD