Rojda’nın sözleri Hazan’ın zihninde bir kor gibi yanıyordu. Asil... O isim hem sığınağı hem de en büyük korkusuydu.
"Rojda," dedi Hazan, sesi titreyerek. "Asil beni kurtarır, evet. Ama bu kurtarışın bedeli ne olur biliyor musun? İki büyük aile birbirine girer. Kan dökülür. Ben birinin canı yansın diye değil, kendi canımı kurtarmak için gitmek istiyorum."
Rojda, Hazan’ın ellerini daha sıkı tuttu. "Kızım, sen gitsen de gitmesen de o kan zaten dökülecek! Görmüyor musun? Abinin gözü dönmüş, Murat Ağa ise itibar peşinde. Asil Ağa ise... O senin için ölümü göze almış. Bari sevdiğin adamın yanında ol, bari onun korumasında ol!"
Hazan bir an durdu. Kalbi, mantığının önüne geçmek için çırpınıyordu. Pencereden dışarı, uzaklara, belki de Asil’in olduğu yöne baktı.
Hazan, Rojda’nın titreyen elleri
