“DO YOU really have to do this?” tanong ni Eduardo.
Nginitian ito ni Luisita. “Oo naman. Kailangan ko `to.”
Nasa airport sila at hinihintay ang oras ng pag-alis niya. Hindi na siya inihatid ng mga magulang niya dahil baka raw hindi siya makaalis. Her mother was still upset. Baka magwala ito sa airport. Nangako siya na tatawag agad sa mga ito paglapag ng eroplanong sasakyan niya. Halos hindi niya mapaniwalaan na paalis na siya ng bansa. Parang kailan lang ay pinaplano pa lang niya ang lahat. Parang kailan lang ay itinatago pa niya iyon sa matatalik niyang kaibigan.
Natuwa siya na aalis siya na maayos na uli ang lahat sa pagitan nila ni Eduardo. Napatawad na niya ito. Hindi pa tuluyang naibabalik sa dati ang samahan nila ngunit ang importante ay magkaibigan pa rin silang dalawa. Ang mahal
