Behind Shattered Hearts

Chapter 28

Shawn

Para akong tangang nakatulala kay Denise habang dismayado lang siyang nakatingin sa akin dahil sa nasabi ko sa kaniya.

“Bakit? Ganiyan ka ba kawalang tiwala sa akin? Sa tingin mo ba lolokohin kita gaya ng ginawa ng ex mo? Gano’n ba ang tingin mo sa akin?!” Dismayado niyang tanong sa akin kaya napailing ako.

“Because you are being too clingy with that man-“

“Anong clingy ang pinagsasabi mo?!” Mariin at irita kong tanong sa kaniya kaya huminga siya ng malalim at umiling.

“Tinutulungan niya lang ako, Shawn. Anong clingy do’n?” Mariin at dismayado niyang tanong.

“He’s acting like a boyfriend!” Sarkastikong sambit ko pa pero kitang kita ko ang inis at pagkadismaya sa reaksyon ni Denise.

“Bakit ka ba nagkakaganiyan? Nang dahil lang sa simpleng bagay?!” Mariin at irita niyang tanong pero kinuha ko ang cellphone ko at pinakita ko sa kaniya ang isang litrato nila nung Tim na yo’n kung saan magkalapit sila sa isa’t isa at nakakapit siya sa braso ni Tim at ang isang video na naghaharutan sila.

“Tell me it is nothing to worry about Denise-“

“Nagkakaganiyan ka dahil lang diyan?! We’re friends, Shawn. It’s normal-“

“So, you’re denying it?” Sarkastikong tanong ko sa kaniya kaya napailing siya.

“Oo! Dahil alam ko sa sarili kong wala lang yan at hindi totoo kung anuman ang nasa isip mo!” Mariin at dismayado niyang sambit.

“Then prove it.” Mariin at sarkastikong sambit ko sa kaniya kaya tinasaan niya ako ng kilay.

“Prove what?”

“Resign from that job. You don’t need it, Denise. Isa pa, nilalagay mo sa alanganin ‘yung seguridad mo!” Mariin ko pang pagkumbinsi sa kaniya pero mas lalo kong nakita ang pagtutol sa mga mata niya.

“Pinagbabawalan mo ba ako?” Dismayado niyang tanong.

“It’s for your own safety Denise.” Mariin ko pang katwiran sa kaniya. Kita ko sa peripheral vision ko na marami raming tao na ang nakatingin sa amin at nakIki-ususyo.

“You know what? Let’s go home.” Mariin kong sambit sa kaniya at hihilahin ko sana siya pero nagulat ako nung hinawi niya ang kamay ko.

“Hindi, hindi ako sasamahan sa’yo. May trabaho pa ako.” Mariin niyang deklara tapps ay akmang aalis na sana siya pero hinila ko siya pabalik.

“Masyado nang maraming nakakakita sa amin, isipin mo na lang kung anong sasabihin nila-“

“I don’t care, hindi ka aalis at hindi ka na babalik do’n.” Mariin kong sambit sa kaniya pero isang mapait na ngiti lang ang inigay niya at tignan niya ako na para bang hindi siya makapaniwala sa sinabi ko.

“Hindi mo ako didiktahan kung ano ang gagawin at hindi ko gagawin.”

“Stop being possessive, Shawn.” Sarkastikong sambit pa niya.

“Denise, iniisip ko lang ang kapakanan mo.” Mariin kong sambit sa kaniya tapos ay sinubukan kong lumapit sa kaniya pero hinawi niya ang mga kamay ko.

“Hindi kapakanan ko ang iniisip mo kundi yang ego mo! Ang bilis mong maniwala sa mga nakikita mo lang. Ni hindi mo man lang sinabi sa akin o kinumpronta man lang ako tungkol diyan para sana naipaliwanag ko ang sarili ko.” Mariin at dismayado niyang sambit

“Nagseselos ako, Denise. Natatakot din ako-“

“Wala kang kailangan ipagselos at ikatakot. Stop being insecure, Shawn dahil hinding hindi ko gagawin ang ginawa ng ex mo sa’yo.” Mariin at emosyonal niyang sambit sa akin.

“And the fact na pinag isipan mo ako ng mali? The fact na mas pinaniwalaan mo agad yang kung sinuman ang nagsend sa’yo yan na clearly may ibang intensyon kesa kausapin ako?!” Emosyonal niyang kuwestyon sa akin kaya para akong natauhan.

“No. Hindi, Denise..” Mariin kong sambit sa kaniya tapos ay sinubukan kong lumapit sa kaniya pero umatras lang siya at hinawi niya ang kamay ko.

“I’m sorry, I’m sorry.” Pabulong kong sambit at sinubukan ko pa din siyang lapitan pero mas lalo lang siyang lumayo.

“Ayoko nang pag usapan pa ‘to, Shawn.” Mariin niyang sambit sa akin tapos ay hinawi niya amg kamay ko.

“Sandali, Denise.” Mariin kong habol ko sa kaniya. Nasa labas na kami nung biglang dinumog kami ng mga tao.

“Huwag kang sumunod kung ayaw mong gunawa ako mg eskandalo dito.” Mariin niyang banta sa akin kaya binitawan ko siya at napalingon ako sa mga tao sa labas.

“Okay, gawin mo kung anong gusto mong gawin pero lumabas tayo ng magkasama at ihahatid kita sa trabaho mo.” Mariin kong paniniguro sa kaniya kaya nung hinawakan ko ang mga kamay niya ay hindi na siya umalma pa.

Rinig ko ang bulungan sa buong paligid pero dire-diretso lang akong naglakad habang mahigpit kong hawak hawak ang mga kamay ni Denise. “Diretso tayo sa batangas..” Utos ko do’n sa driver ko kaya agad nagpanic si Denise at pilit binuksan ‘yung pintuan ng backseat na naka-locked na.

“Shawn! Nagsinungaling ka!” Mariin at dismayado niyang sabi habang sinubukang buksan ang pintuan pero pinigilan ko siya.

“I just wanted to spend a day with you. Masama ba yo’n? Dalawang buwan mong hindi kini!bo, tinago mo sa akin ‘yung tungkol sa pisteng trabaho na yan tapos ito ngayon.. makikita kitang kasama ‘yung lalaking yo’n?” Sarkastiko at dismayadong sumbat ko pa sa kaniya.

“Shawn, kailangan ako sa trabaho ko ngayon, alam kong importante din ang trabaho mo-“

“Enough, Denise. Gumagawa ka lang ng excuse.” Mariing suway ko sa kaniya.

“Mayroon kang time para kitain siya para sabay na kayong pumasok sa trabaho pero ako, wala kang konting oras para sa akin?!” Mariin at sarkastikong kuwestyon ko sa kaniya pero natahimik siya.

“Sagutin mo ako, Denise. Meron kang oras para sa kaniya at para sa ibang bagay pero sa akin, wala. Gano’n ba?!”