PURPLE SCARLET

Purple Scarlet Part 6

Umalis na si Master Lucio para gumawa ng tsaa na maiinom ng dalaga. Matapos gumawa ng tsaa bumalik naman ito agad sa dalaga.

"Uminom ka muna ng tsaa para naman mainitan ang iyong tiyan" Mang Lucio

"Salamat po muli Master"Keirea

Uminom ng mainit na tsaa si Keirea na ginawa ng kanyang master. Pagkatapos niyang uminom, pinagpahinga na muna siya ni Master Lucio dahil alas 3 palang naman ng madaling araw. Lumabas si Master Lucio sa silid na kinaroroonan ng dalaga at nagpahinga din muna ang master sa kanyang silid.

*Kinabukasan*

*Tok, Tok, Tok*

Tatlong magkasunod na katok ang narinig ni Keirea sa pintuan ng kanyang kwarto

" Iha gising kana ba, lumabas kana diyan at kakain na tayo"- Master Lucio

"Wala po akong ganang kumain, kayo nalang po, lalabas nalang po ako mamaya" Keirea

"Sige iha" Master Lucio

Hindi lumabas si Keirea sa loob ng kanyang kwarto dahil hindi siya makapaniwala sa lahat ng nangyari ang sandaling kasiyahan nila ng kanyang pamilya kapalit nito ay habang buhay ng pangungulila sa mga ito.

Nakaupo lang siya sa isang sulok ng kwarto na nakatulala habang tumutulo ang kanyang luha. Pilit niyang tinatanong ang sarili kung bakit nangyari sa kanya ang ganito. Hindi na namalayan ng dalaga ang pagpaalam ni Master Lucio na aalis ito upang magtungo sa club. Mahabang oras siyang nakaupo na parang bang wala sa sarili. Sumapit nalang ang hapon ngunit d parin siya umalis sa kinauupuan nito nakatulala parin ito hanggan sa hindi niya namalayan na nasa likod na niya si Master Lucio dahil nag-aalala ito sa kanya magmula nung makita niya ang dalaga kagabi hindi pa nito alam kung ano ba talaga ang nangyari bakit ito nagkaganun.

"Iha bakit? Pwede ba kitang makausap?, kung pwede lang naman" Master Lucio

" Kayo po pala Master" Keirea

" Pinuntahan nalang kita dito dahil kanina ka pa yata walang kinain, ni hindi manlang nabawasan ang pagkain na iniwan ko kanina bago ako umalis"Master Lucio

" Ma Master huhuuuuuuu " mangiyak ngiyak na saad ng dala

" Kung may problema ka wag ka mahiyang magsabi alam mo naman na anak na ang turing ko sayo kaya naman sa ganyang kalagayan mo hindi mo maalis sakin ang mag alala, ano ba nangyari bakit natagpuan kita sa labas ng bahay ko na walang malay"Master Lucio

"Master huhuuuuuuu hindi ko po alam kung pano sisimula at sabihin sa inyo, sobrang bilis po ng pangyayari" Keirea

"Sabihin mo lang sakin, handa akong makinig sayo iha" Master Lucio

"Master si, si, si Mommy at Daddy po huhuuuuuuu " Keirea

"Bakit ano si mommy at daddy mo, may masama bang nangyari sa kanila"Master Lucio

"Wala na po sila huhuuuuuuu huhuuuuuuu, iniwan na po nila ako" Keirea

"Anong ibig mong sabihin Keirea" Master Lucio

"Pinatay po sila, hindi ko po kilala ang mga taong pumatay sa kanila buti na nga lang po at nakaligtas ako kung hindi po marahil patay na rin ako gaya nila" Keirea

"May alam ka ba na kagalit sila na kailangan silang patayin"Master Lucio

" Wala po Master, napakabuti po nilang tao kaya't imposible po na may kagalit sila, wala din po akong alam na nakaaway nila dahil mapagpasensya po sila Master maging ikaw alam nyo po at saksi po kayo kung pano sila makitungo sa kapwa" Keirea

" Ikinalulungkot ko ang nagyari sa mga magulang mo iha, naiintindihan ko ang nararamdaman mo ngunit ganyan talaga ang buhay magpakatatag kalang tanging ikaw nalang ang pag-asa ng mga magulang mo para bigyan sila ng hustisya, ano bang naiisip mong plano ngayon"Master Lucio

"Wala po Master hindi ko po alam kung anong gagawin ko, ipaghihiganti ko po sila, hindi po ako makakapayag na kalimutan nalang ang nangyari hanggat hindi napaparusahan ang mga may gawa nun sa kanila"Keirea

"Kumalma ka muna ang kailangan mong gawin sa ngayon ay magpalakas, mag-ayos ka at sasamahan kita na pumunta sa police para ipaalam ang nangyari"Master Lucio

" Natatakot po ako lumabas Master" Keirea

"Huwag kang matakot iha, sasamahan kita" Master Lucio

"Sige po" Keirea

Lumabas na si Master Lucio sa silid na kinaroroonan ng dalaga sumunod naman ang dalaga. Kumain muna ang dalawa bago umalis at magtungo sa pinakamalapit na police station. Pagkarating nila sa Police station agad namang kinausap ni Master Lucio ang guard na nagbabantay dito at nagtanong kung saan sila pwedeng magreport, itinuro naman ng guard ang police officer na nakaupo sa gawing kanan pagpasok ng office. Tinungo ng dalawa ang nasabing officer at pinaupo naman sila nila sa dalawang upuan sa kaharap ng table nito.

"What can I help You" Police Officer

" We came here to report the incident happened in the parents of my students"Master Lucio

" Okay what happened on your parents miss" police officer

"Yesterday it was my 18th birthday me and my family was very happy in celebrating my special day with my friend then after that when we go to sleep,I heard a gunshots there's such men enter our home. They don't have conscience they killed my innocent parent that night." Keirea

"Did you know who's that men?" Police Officer

"I don't know them their face have a covered I can't recognize them huhuuuuuuu " Keirea

"Okay for now on we will survey the area of your house ma'am to get some possible evidence " Police Officer

" You can't get any evidence because before they leave they make sure that there's is no evidence " Keirea

" If that we still survey the are first ma'am " Police Officer

"Okay please I'm begging you to help me, to give justice on my parents "Keirea

"We will do our best" police officer

"If ever you get some information for those men please make us inform sir, for now on we go home and wait for your action"Master Lucio

"Thank you for informing us and I promise to give my best to solve this case don't worry" Police Officer.

Matapos nilang kausapin ang police officer in charge niyaya na ni Master Lucio si Keirea na lumabas dahil hindi sila pwedeng tumagal doon at baka may kakilala doon ang mga taong pumatay sa magulang ni Keirea.

Habang naglalakbay pauwi napansin ni Master Lucio na nakadungaw si Keirea sa bintana nakatulala ito na tumutulo ang luha.

"Wag kang mag-alala iha magbibigyan din ng hustisya ang pagkawala nila, magtiwala kalang"Master Lucio

"Kelan pa po, nararamdaman ko na hindi naman naniwala satin ang police na kausap natin kanina"Keirea

"Maghintay lang tayo Keirea, wag kang magmadali okay magkalma kalanh"Master Lucio

"Hindi po ako magiging okay hanggat masayang namumuhay ang mga mamamatay tao na mga yun" Keirea

Natigilan nalang si Master Lucio sa pagsasalita at nagpatuloy sa pagmamanahe pauwi alam niya kasi na masakit para sa dalaga ang pagkawala ng mahal sa buhay lalo at sabay pa itong kinuha sa kanya. Nadaanan pa nila ang bahay nila Keirea, dahan dahan ang pagmaneho ni master Lucio. Kitang kita nila ang lungkot na taglay ng bahay na datirati ay anong sigla nung nabubuhay pa ang mga magulang ng dalaga. Napapunas nalang ng luha si Keirea at ikinuyom ang kamay.

Nang makarating sila sa bahay ni Master Lucio, nagpaalam na rin ang dalaga na magpahinga kay Master Lucio, pumayag naman ito at nagtungo rin sa kaniyang kwarto upang magpahinga na rin.