Around six in the morning nagising ako. In a short period of time I tried to compose myself. Back to work na naman kasi, kaya kailangan ko talagang ihanda ang sarili ko sa panibagong araw. Hindi ako morning person na tao. Madalas, kapag may makakasalamuha ako sa office o kahit saang parte ng Pilipinas man ako naroroon, hindi talaga ako ngumingiti... unless, kailangan.
Madalas nga akong nasasbihan ng suplada dahil sa ganoong attitude ko pero hindi ko na lang pinapansin. I have to endure that. Wala din naman akong magagawa kung papatulan ko ang mga taong nauna pang manghusga kaysa kumilala.
So here I am, pinilit ko talagang bumangon sa kama. Nakita ko kasi ang text ni Ivana na kailangan ay nine in the morning, sharp, ay nasa office na ako.
