Chapter 30

1611 Words

Ipinikit ni Renji ang kaniyang mga mata at isinandal ang kaniyang likod sa sofa. Masakit ang kaniyang ulo. Gusto niyang magpahinga pero tumatakbo ang utak niya at inaalala ang nakaraan... "Hon, inaantok na raw ang anak mo," bulong sa kaniya ni Sakura, ang asawa niya. "Hindi pa ko puwedeng umuwi. Mayroon pa akong business partner na kailangang hintayin." "Ganoon ba. Mauuna na lang kami ni Ashiya na umuwi. Sumunod ka na lang." "Sige. Hindi naman ako magpapagabi rito sa party." Masuyo niya itong hinalikan sa labi. Hawak nito sa kamay ang inaantok nilang anak na si Ashiya, humihikab na ang dose anyos niyang dalagita. She smiled. "I love you." Sumakay na ang mga ito sa kotse. Kumakaway ang mag-ina niya habang papaalis. Pumasok naman siyang muli sa mansyon ng kaniyang kaibigan. He had a pe

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD