MAY GATAS PA SA LABI SI MARIA

Chapter Four

Kinabukasan, pagkatapos nilang maghapunan ay tinupad niya ang ipinangako sa dalagita. Sakay ng motorsiklong ipinahiram sa kanya ni Marieta ay dinala niya ito sa pinakamalapit na playground at doon kasama ng iba pang bata ay masaya itong naglaro. Pero dahil ito ang pinaka-matanda sa mga batang naroroon, maliban pa sa ipinapakitang pagka-childish nito ay naging tampulan ito ng tukso ng mga kalaro kung kaya isa-isa nitong inaaway at pinagtatabuyan ang mga iyon. Nagalit ang mga magulang ng mga bata kung kaya umalis na lang ang mga ito sa park at naiwan silang dalawa doon. Umiyak ito nang maiwang mag-isa at padabog na lumapit sa kanya. Sinalubong siya nito ng yakap habang nakaupo siya sa isang bench, at hindi pa nakuntento ay kumandong paharap sa kanya. Napatingin siya sa paligid kung may ibang tao bang nakakakita sa kanila sa ganoong posisyon pero nang malaman na sila lang ang nandoon ay hinayaan niya na lang ang dalagita. Baka kasi lalo itong magalit at tuluyang magwala doon sa parke. Wala pa naman si Aling Marieta na siyang nag-iisang tao na nakakapagpakalma lang dito.

“Bakit ka kasi nang-aaway. Iniwan ka tuloy ng mga kalaro mo,” marahang saad niya dito habang inaalo ito sa likuran. Hindi niya maitatanggi, gusto niya ang pagkakaayos nilang iyon “Gusto mong umuwi na tayo?” dugtong niya pa.

Ngunit ilang beses na umiling si Maria.

“Eh, anong gusto mo?” tanong niya ulit.

Maya-maya ay nagtaas ito ng mukha at tumigil ito sa pag-iyak nang may masilayan. “Ice cream! I want an ice cream!” saad nito habang itinuturo ang sumulpot na ice cream cart na medyo malayo sa kanilang kinapupwestuhan.

Ipinihit niya ang katawan at lumingon sa likuran para tingnan ang tinutukoy ni Maria.

“O sige, ibibili kita ng ice cream, pero dito ka lang ha! Huwag kang aalis!” mariing saad niya dito. Nagpasya siyang huwag nang isama ang dalagita dahil medyo malayo ang lalakarin. Tirik ang araw at kasalukuyan na itong basang-basa ng pawis.

Ilang beses na pagtango lamang ang isinagot nito sa lalaki.

Lumipas ang ilang minuto, dala ang dalawang ice cream na nasa apa sa magkabilaang kamay ay bumalik siya sa pinag-iwanan kay Maria ngunit wala na ito doon. Bigla siyang kinabahan sa naramdamang pag-aalala kung kaya agad niyang hinanap ito sa paligid. Ilang sandali pa ay biglang sumulpot ito sa kanyang harapan at sa kagustuhan nitong gulatin siya ay naitulak siya nito. Na-out of balance siya na napahiga sa bermuda sa parkeng iyon at hindi sinasadyang maibabawan siya ng dalagita. Ang mga ice cream na dala-dala ay natapon din sa dibdib niya at sa kanyang mukha. Hindi niya alam kung ano ang magiging reaksyon noong mga oras na iyon pero nang pinagtawanan siya ni Maria ay napahalakhak na rin. Pinagmasdan niya ang sarili at nabigla na lamang nang dilaan ng dalagita ang ice cream na nasa kanyang mukha, lumipat ang bibig nito sa kanyang dibdib kung saan kinain nito ang isang scoop ng ice cream na napunta sa ibabaw ng kanyang t-shirt. Sa ilang segundo ay pinagmasdan niya ito kung paano nito pakadiaan at kainin ang ice cream doon habang ang katawan nito ay nasa pagitan ng kanyang mga hita. May kung anong malakas na boltahe ng kuryente init ang naramdaman niya sa kanyang katawan sa naging ayos nilang iyon at sa pag-aalalang may ibang taong makakita sa kanila ay agad na pumatayo kasama ng babae.

“Maria, huwag mo nang gagawin iyon, naiintindihan mo?” saad niya dito na pinakatitigan ito sa mga mata. As much as gusto niya ang ginawa nito ay kailangan niya rin itong sawayin. Ayaw niyang i-take advantage ang babae. Pero ang mapaglarong si Maria ay dinilaan pa ang natitirang ice cream sa kanyang pisngi. “Tumigil ka na Maria! Hindi dapat ganyan ang tamang pagkilos ng isang dalagitang kagaya mo,” medyo naitaas niya na ang boses sa sinabi kung kaya natahimik ito. “Halika na at umuwi na tayo,” hinila niya ito sa braso papunta sa nakaparadang motorsiklo.

Hindi niya alam ang gagawin dahil sa mga sumunod pang mga araw ay lalong sumisidhi ang nararadmaman niyang pagmamahal sa dalagita. Hati ang kanyang damdamin dahil kahit ganoon ang babae ay tanggap niya ito. Iginagalang niya nga ito at iniingatan kung kaya kahit anong lapit ng dalagita sa kanya minsan ay nilalayuan na niya ito. Nababahala siya dahil ayaw niya ring malaman ni Marieta ang totoong nararamdaman niya sa anak nito. Siguradong magagalit ito at tiyak na papalayasin siya nito sa bahay na ang totoo’y ayaw niyang mangyari dahil ayaw na niyang mawalay pa sa dalagita.

***

“Gabriel laro tayo!” saad ni Maria nang matagpuan siya nito sa opisina ng Mommy nito nakaupo sa isang tumba-tumba habang binabasa ang reviewer na ibinigay sa kanya ni Marieta. Bilin nito na pag-aralan niya iyon dahil ilang araw na lamang ay kukuha na siya ng student permit at pagkatapos ay agad nang sasabak sa driving test upang tuluyan nang makapagmaneho. Napagpasyahan ni Aling Marieta na gawin din siyang driver ng mga ito kaya madalas ay tinuturuan na siya nitong mag-drive.

“Gabriel, sabi ko laro tayo! Bingi ka ba?” Ibinaba nito ang kamay niya na may papel na hawak-hawak upang mapunta ang atensyon niya dito.

Itinuon niya ang mga mata sa dalagita at nakita ang ayos nito. Nakasuot ito ng napakaikling palda na kaonti na lang ay kita na ang underwear nito at sa pang-itaas ay crop top na blouse.

“Maria, di ba sabi ko sa iyo huwag ka nang magsusuot ng mga ganyang klase ng damit? Mag-e-eighteen ka na sa isang linggo, dalaga ka na! Dapat inaayon mo na ang kilos at ugali mo sa edad mo,” mariin niyang saad dito.

Ngunit tila walang narinig ang kausap. “Eh di ba sabi ko maglaro tayo?” sabi pa nito na ini-roll ang mga mata at nameywang pa sa harapan niya.

“Magpalit ka muna ng damit at makikipaglaro ako sa iyo,” pagmamatigas niyang sambit.

Inirapan siya nito, tumalikod at padabog na naglakad palabas ng kuwartong iyon. Ang buong akala niya ay sinunod nito ang ipinag-uutos niya ngunit hindi pala. Kinuha lang nito ang laruang manika nito at bumalik doon. Umupo sa upuang nasa harapan niya, inilagay ang laruan sa kandungan nito, at itinaas ang isang paa. Nagulat na lamang siya nang makitang itinaas nito ang laylayan ng suot suot na blouse at inilabas ang kaliwang dibdib at umaktong pinapadede ang laruang manyika. Nanlaki ang kanyang mga mata sa kasalukuyang ayos nito ngayon.

Ilang minuto siyang hindi nakagalaw at hindi nakapagsalita hanggang sa marinig niya ang boses ni Aling Marieta. Dagli niyang naitaas ang papel na hawak-hawak at umaktong nagbabasa sa pag-aakalang pupunta ito sa kuwartong kinapapalooban nila.

“Gabriel, nandiyan ba si Maria?” tanong nito mula sa unang palapag ng bahay.

“Nasa kuwarto ho niya. Bakit ho?” pagsisinungaling niya agad.

“Sabihan mo nga na bumaba muna para ligpitin ang mga laruan niya dito sa sala! Aalis muna ako at may bibilhin lang sandali sa palengke,” saad pa nito.

“O sige ho,” sigaw niya rin dito at pagkatapos ay narinig niya na lang ang pagsarado ng main door sa ibaba.

Sa ayos na iyon ni Maria ay agad niyang nakalimutan ang ipinag-uutos ng Nanay nito. Gusto man niya itong sawayin pero inaamin niyang nag-eenjoy siya sa napakaganda at nakakaakit na tanawing nasa harapan. Palihim niya itong pinakatitigan nang biglang iangat nito ang paningin kasabay ng pagtakip ulit ng blouse sa naka-expose na dibdib. Dagli niyang ibinalik ang pansin sa hawak-hawak na papel.

Maya -maya pa ay hindi na niya napansin ang pagtayo nito at paghablot sa papel na binabasa. Tuloy ay hindi sinasadyang masira iyon ng dalagita.

“Maria! Anong ginawa mo? Bakit mo sinira? Lagot ka sa mommy mo!” hindi makapaniwalang saad niya habang inaalis ang pagkagusot ng papel.

“Sabi ko laro tayo! Isusumbong kita kay mommy kapag hindi ka nakipaglaro sa akin!” may pagbabanta pang anas nito na noo’y lumapit pa sa harapan niya. Hindi na siya nakaimik pa nang muli itong umupo sa kanyang kandungan patalikod sa kanya at parang kabayo na sinakyan siya nito habang iniyuyugyog ang katawan paatras at pasulong sa kinauupan niyang rocking chair. Napaawang na lamang ang kanyang bibig sa ginagawa sa kanya ng dalagita. Hindi niya magawang patayuin ito dahil ang totoo’y gusto niya rin ang ginagawang paggalaw nito sa ibabaw niya. Sa mga oras na iyon ay napasandal na lamang siya sa inuupuan at ipinikit ang mga mata sa pagpipigil na ginagawa.