Kabanata 5
1528 Words
Kabanata 5
Imahinasyon
Read at your own risk. R-18
"Carrick ano bang problema mo?" tanong ko nang matunton namin ang kwarto na tinutuluyan ko. Natutuwa ako na naiinis siya kasi feeling ko nagseselos siya kay Rhys, pero ayoko rin namang magassume at baka mapahiya lang ako.
"Magbihis kana," aniya sa kalmadong tinig, bipolar tss! Napakagulo talaga kahit kailan! Nako Carrick!
Ngumuso ako. "Mamaya na," sagot ko pa, napatitig ako sa kanya, kasalukuyan niyang hinihilot ang kanyang sentido, halatang nagpipigil lang siya ng inis sa akin.
"Gusto mo ba talagang ibalandra 'yang katawan mo?" May bahid na ng inis ang boses niya, marahil hindi na naitago ang inis na nararamdaman kanina pa.
Nagbabalandra raw? What did I do this time? Bakit ba siya ganyan magisip? Pero kahit anong mangyari, hindi ko pwedeng hayaan na gano'n ang isipin niya sa akin. Hindi naman ako gaya ng ibang babae dyan na nagpapakita talaga ng katawan sa mga kalalakihan!
"Hindi ko naman binabalandra, narito lang ako sa loob ng mansyon." Napasimangot ako habang nagpapaliwanag.
"Magbihis kana kung ayaw mong ako ang magbihis sa 'yo." Napaamang ang bibig ko sa sinabi niya, nahiya ako bigla, proud ako sa katawan ko, pero pakiramdam ko, kapag nandyan si Carrick ay nawawala ang kumpyansa ko sa sarili. Jusko, ano na ba talagang nangyayari sa akin? Bakit ganito?
"Magbibihis na ako, lumabas kana," nakanguso kong sinabi, hindi pa rin makatingin sa kanya. Nang hindi siya sumagot ay nag-angat na ako ng tingin. "Hindi mo ba ako narinig? Sabi ko magbibihis na ako."
"I'll stay here," aniya at nagawa pang umupo sa aking kama.
Pinagkrus ko ang parehong braso. "You can't."
"Why?" tanong niya, ang inis ay hindi na mababakasan sa kanyang boses.
"Kasi..." Nakagat ko ang ibabang labi nang hindi makapagisip ng idadahilan sa kanya.
"Hmm?" aniya nang hindi ako makasagot.
"Fine!" Pagkasabi ko no'n, tinalikuran ko na siya. Dumiretso ako sa may aparador, binuksan ko ito at kumuha na ng pantulog, matapos 'yon ay pumasok na ako sa banyo na hindi manlang nililingon si Carrick.
Inilock ko ang pinto ng banyo, nagdesisyon nalang akong maligo dahil nanlalagkit na rin ako, nanginginig ang kamay ko habang sinasabon ang aking dibdib pababa sa aking hita.
Hindi ako komportableng nandito si Carrick sa kwarto ko, kahit minsan ay wala pang lalaki ang nakapasok sa aking silid, pero heto siya at naroon pa sa kama ko! Napapikit ako saka ipinagpatuloy ang pagsasabon sa aking katawan.
"Can I do that?" napasinghap ako ng marinig ang boses ni Carrick, nilingon ko ito, napaamang ang bibig ko ng makita ang hubad niyang katawan, dumako ang tingin ko pababa sa kanyang espada, s**t bigla atang uminit.
Hindi ako nakasagot, nataranta ako masyado, hindi ko malaman kung aling parte ng katawan ko ang tatakpan, kung ang itaas ba o ang ibaba.
Patuloy sa paglapit si Carrick, ako naman ay panay lang ang atras hanggang sa naramdaman ko na ang pader sa likuran ko, damn it.
Kinuha ni Carrick ang sabon sa kamay ko at sinimulang sabunin ang braso ko, hanggang sa hindi ito nakuntento at pati ang dibdib ko ay sinabon niya rin, bawat parte ng aking katawan na mahagip ng kanyang palad ay parang nakikiliti.
Nag-iwas ako ng tingin, gusto kong magprotesta pero sa tingin ko ay hindi ako mananalo sa kanya.
Nakagat ko ang aking ibabang labi nang magsimulang bumaba ang kamay ni Carrick.
"You liked that?" tanong niya, pero hindi na naman ako nakasagot, nag-iinit ang katawan ko pero alam kong hindi pwede ito.
Nang hindi ako sumagot ay para bang sinadya ni Carrick na panatilihin sa gitnang parte ng aking hita ang kanyang palad na may sabon, dahan dahan nitong sinasabon ang kaselanan ko, hindi ko na kaya ito, torture!
Hindi ko na napigilan at napaungol ako, naramdaman ko ang pag ngisi ni Carrick, iniisip siguro niyang nagtagumpay siya sa kanyang binabalak.
Tinabig ko ang kamay niya, hindi kasi pwede 'to! Halatang nagulat pa siya sa ginawa ko.
"Carrick please," pagmamakaawa ko at sumubsob sa kanyang dibdib, ayoko ng ganito, mali ito.
"Please what baby?" malambing nitong tanong sa akin, ramdam ko ang hininga niya sa aking tainga, nakikiliti ako.
"Stop this." Akala ko ay lalabas na siya, akala ko ay susundin niya ako, pero isa nga pala siyang Montefalco, he doesn't take orders from anyone.
"You're mine." May diin ang pagbigkas niya sa dalawang salitang binitiwan.
"Gab." Agad akong nagmulat ng mata matapos marinig ang katok ni Carrick. O my gosh! Pinagpantasyahan ko siya! Ano na bang nangyayari sa akin? This is not good! Paano kung narinig niya ako? Ano nalang ang iisipin niya?
I need to get back on my senses, hindi ako 'to! Hindi naman ako ganito! Wala pa akong kahit sinong pinagpantasyahan sa buong buhay ko. Saka tama pa ba ito? Mas matanda sa akin si Carrick, para ko na siyang kuya, kaya talagang dapat matigil na lahat ng naiisip ko at gumugulo sa akin!
"Bakit?" tanong ko, sinubukang hindi mautal.
"Bilisan mo na dyan, nagpahanda ako ng pagkain sa ibaba."
Bumuntong hininga ako saka sinulyapan ang pinto. "Sige, matatapos na 'ko."
Kinabukasan ay nagising ako na may ngiti sa labi. Panibagong araw na naman at panibagong karanasan. Maaga akong naligo at nagbihis dahil isasama raw ako nina Rhys sa kanilang planta ngayong araw.
Nakangiti kong tinungo ang dining area. Kumakanta kanta pa ako habang naglalakad palapit doon.
"Good morning," bati ko sa mga taong kumakain na ng agahan.
Nilingon nila ako. "Hija, good morning, come join us," nakangiting ani Tita Maria, sinenyasan niya akong maupo sa gitna nina Carrick at Rhys kaya sumunod naman ako. Napansin kong doon nalang din ang bakanteng upuan kaya wala na rin akong choice.
"Good morning po tita," bati ko sa kanya, nakauwi na si Tita Maria rito sa Mamburao pero si Mama ay nanatili sa Manila dahil may kailangan pa raw asikasuhin at imeet na mga client.
"How was your sleep last night?" tanong ni Tita, habang ngumunguya ng bacon.
"Maayos naman po," sagot ko na may ngiti pa rin sa labi.
"Mabuti naman, ilang araw nalang at babalik kana sa Maynila kaya dapat sulitin mo na ang stay mo rito." Tinanguan ko si Tita sa sinabi niya. Hmm, tama naman siya, ilang araw nalang ang ilalagi ko rito kaya dapat sulitin ko na.
"Isasama namin siya ni Carrick sa planta, Ma," sabi ni Rhys.
Tumango tango si Tita. "That's good, i-tour niyo lang si Gab."
Nang matapos ang aming agahan ay agad kaming nagtungo nina Carrick sa planta, gaya ng dati, nanahimik lang si Carrick sa buong byahe, hindi siya umiimik, pero hindi rin naman ito nagsusungit.
Si Rhys naman sa kabilang banda ay ganoon pa rin, palangiti, masayahin, madaldal, kabaliktaran ng kanyang kakambal.
Siguro gano'n yata talaga kapag kambal, kabaliktaran nila ang isa't isa.
"Gab, ayos lang ba kung iwan ka muna namin saglit ni Carrick? May nangyari lang kasi." paliwanag ni Rhys nang makarating kami sa kanilang planta.
Ngumiti ako para iassure siya na magiging maayos lang ako kahit na umalis sila. "Oo naman, ayos lang 'yon, sige na."
Nang makaalis ang dalawa ay magisa akong naglibot libot sa lugar, gaya ng farm, malaki ang planta ng yelo na pagmamay-ari ng mga Montefalco. Marami rin ang kanilang trabahador, mukhang mababait at masisipag gaya ng mga tao sa farm. Sandali pa akong huminto para pagmasdan ang mga ito na gawin ang kani-kanilang trabaho.
Ang mga ice can ay nakalubog sa ilalim at inaangat lang nila ito kapag buo na ang yelo, 'yon ang sabi sa akin ni Mama no'ng minsan akong magtanong sa kanya tungkol sa mga pinaggagagawa nila rito sa Mamburao.
"Sino ka?" tanong ng isang lalaki. Dahan dahan ko siyang nilingon. Nangunot pa ang noo ko nang hindi makilala ang tao na nasa harapan ko, pero sa tingin ko at kung pagbabasehan ang physical features ay mukhang hindi nalalayo ang edad namin sa isa't isa.
"Sino ka rin?" tanong ko pabalik.
"Paano ka nakapasok dito?" tanong niya na naman.
Ano ba 'yan...magtatanungan nalang ba kami rito hanggang mamaya? Nakakaloka naman kung gano'n.
"Dumaan ako sa may gate malamang."
"Hindi basta basta nagpapasok ng tao rito Miss, planta ito," aniya na parang naiinis pa, hindi ako naka-imik dahil nagsisimula na akong pagtinginan ng ibang mga trabahador.
Wahhh! Mama!
"Hindi naman ako basta basta lang." Napasimangot ako dahil wala naman akong ginagawang masama pero kung pagsalitaan niya ako at titigan ay para bang mayroon.
"'Yang estilo mo Miss, luma na 'yan, sumama ka nalang sa akin," aniya at sinimulan na akong hilahin sa braso.
"Ano ba! Hindi ako sasama sa 'yo!" pagpupumiglas ko pa, pero masyado siyang malakas kaya hindi ako makawala.
Nasaan na ba kayo Rhys at Carrick? Kailangan ko ng tulong niyo! Bumalik na kayo please! Kasi kung hindi pa kayo babalik, baka hindi niyo na ako maabutan dito! Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng lalaking ito, baka mawala ako! Hindi ko pa naman alam ang pasikot sikot dito!
"Pakawalan mo na naman ako." Sinubukan kong magpacute dahil baka sakaling gumana pero hindi manlang niya ako tinapunan ng tingin.
Ano ba 'yan! Failed! Hindi manlang naattract sa akin? Wala na ba akong ka-charm charm?
- Writer
