Pressure(POV: YANNA)
946 Words
Hindi ko alam kung anong mas nakakatakot: ang spotlight ng terrace kagabi o ang real world na bumalik ngayon.
Pagbukas ko ng pinto, ramdam ko na agad ang pressure ... ang social media, ang fans, ang press.
Lahat naghahanap ng kahit isang galaw namin ni Kairo na puwede gawing clickbait o headline.
Hindi ko alam kung gusto kong sumigaw o umiyak.
Lahat ay parang nakatutok sa akin, pero sa tabi ko, si Kairo ay nakatayo, parang pader, parang hawak niya ang mundo ko.
“Yanna… it's ok,relax,” bulong niya habang hawak ang braso ko.
Hindi ko kailangang sumagot. Ramdam ko ang hawak niya, ang heat ng katawan niya sa tabi ko, at ang possessive intensity na hindi ko kayang i-deny.
Ang unang interview ay agad na nagsimula.
Camera flashes. Bright lights. Microphones. At si Kairo? Tahimik lang, hawak ang braso ko at nakatingin sa reporter na parang predator.
“Mr. Valencia, is this true? Are you dating Yanna Cruz?” tanong ng reporter.
“Don’t ask me questions. Listen,” bulong niya sa akin, hawak pa rin ang kamay ko.
Ang bawat hawak, bawat galaw, bawat titig niya ay nagpapalakas ng adrenaline sa katawan ko.
Hindi ko kayang tumugon. Ang mundo ay tumigil, at tanging si Kairo ang reality ko.
“Yanna… smile,” bulong niya sa akin.
Ang kanyang kamay ay dahan-dahang naghilom sa likod ng aking leeg, hawak ang braso ko.
Ramdam ko ang tension sa pagitan namin ... possessive, protective, thrilling ... at kahit gusto kong itanggi, ang puso ko ay sumasabay sa t***k niya.
“Look at me, not them,” dagdag niya.
Hindi ko kayang tumugon. Ramdam ko lang ang hawak niya, ang presensya niya, ang sparks na tumatalon sa dibdib ko.
Ang bawat galaw niya ay hawak ang control ... hindi lang sa publiko, kundi sa damdamin ko.
Pagkatapos ng press interview, ang social media ay sumabog.
#KairoAndYanna trending agad.
Mga meme, hateful comments, “gold digger” accusations.
Ang ulo ko ay umiikot.
Hindi ko alam kung paano haharapin ang dalawa: ang mundo at ang sariling damdamin ko sa tabi ni Kairo.
“Ignore them. Focus on me,” bulong niya habang inaaakay ako sa loob ng tower.
Ang hawak niya ay matibay, possessive, protective.
Hindi ko kayang magsalita, pero ramdam ko na hindi niya ako bibitawan.
Pagdating namin sa private lounge, naupo siya sa tabi ko, hawak ang kamay ko sa mesa.
“Do you understand what you’re getting into?” bulong niya.
Ang boses niya ay malamig at commanding, ngunit may halong warmth na nagpapabilis ng t***k ng puso ko.
Hindi ko sinasagot. Hindi ko kayang tumugon.
Ngunit ramdam ko ang pressure, ang intensity, at ang possessive dominance niya.
Ang fake relationship na nagsimula bilang kontrata ay nagiging mas real, mas personal, mas emotionally violent at thrilling sa puso ko.
“Yanna… you belong to me, at least sa harap ng mundo,” bulong niya, at dahan-dahan niyang hinila ang kamay ko papalapit sa dibdib niya.
Ang init ng katawan niya ay sumasabay sa t***k ng puso ko.
Hindi ko kayang i-deny na may spark.
Hindi ko kayang i-deny na ang attraction ay lumalakas.
Hindi ko kayang i-deny na kahit ang puso ko ay nag-aaway sa isip ko.
Ang unang public event pagkatapos ng terrace moment ay dumating agad.
Red carpet. Cameras. Fans. Flashing lights.
“Yanna, relax,” bulong niya sa akin habang hawak ang braso ko.
Ramdam ko ang hawak niya, ang grip na hindi nagbabago.
Parang nagmumura ang mundo sa paligid namin, ngunit sa tabi niya, ramdam ko ang safety at danger sabay-sabay.
Sa red carpet, bawat galaw namin ay scrutinized.
Ang mga camera ay hindi pumapansin sa ibang celebrities kundi sa amin.
“Perfect couple,” sabi ng ilan.
“Gold digger,” sabi ng iba.
Ang puso ko ay umiikot, punô ng tensyon, excitement, fear, at forbidden desire.
Ngunit si Kairo ay tahimik lang, hawak ang braso ko at nakatingin sa crowd na parang hawak niya ang lahat ng paparazzi sa kamay niya.
“Do not flinch. Not now. Not ever,” bulong niya sa akin habang pinipilit ang posture ko, at ramdam ko ang possessive intensity niya.
Ang mga mata niya ay hawak ang bawat galaw ko.
Ang bawat titig niya ay parang command at pangako sabay.
Hindi ko alam kung dapat ba akong matakot o masabik.
Hindi ko alam kung paano haharapin ang publiko, pero ramdam ko sa bawat hawak niya at bawat titig niya na hindi niya ako hahayaan.
Ang sparks kagabi sa terrace ay ngayon ay lumalakas, nagiging open flame.
Pagkatapos ng event, pauwi kami sa Valencia Towers.
“Yanna… you’re mine, sa harap ng mundo at sa likod ng mundo,” bulong niya, hawak ang braso ko sa tabi niya sa kotse.
Ang grip niya ay mas matibay kaysa dati, possessive, protective, at thrilling.
Hindi ko kayang tumugon.
Ngunit ramdam ko ang adrenaline sa katawan ko.
Ramdam ko ang sparks.
Ramdam ko ang attraction.
Ramdam ko ang tension na unti-unting nagiging unstoppable.
Sa loob ng kotse, kami lang ulit, tahimik, pero ang mundo sa paligid ay umiikot sa headline at social media frenzy.
“Yanna… focus on me. Not them. Only me,” bulong niya, at ramdam ko ang possessive heat ng bawat salita.
Hindi ko kayang tumugon, pero ramdam ko sa puso ko na kahit pinipilit kong tanggihan, ang tension, ang sparks, at ang attraction namin ay mas malakas kaysa anumang public scrutiny.
Ang fake relationship ay hindi na basta kontrata.
Ito ay battlefield ng damdamin, possessive love, at hate-to-love tension na hindi ko kayang i-deny.
At sa bawat hawak niya, sa bawat titig niya, sa bawat bulong, ramdam ko: wala nang makakakahati sa amin.
- Writer
