Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot...ang mga mata ng mundo, o ang paraan ng pagtingin ni Kairo sa akin pagkatapos niyang bumulong ng mga salitang iyon.
Don’t fall for me… once you do, I won’t let you go.
Parang nag-echo ang boses niya sa dibdib ko habang naglalakad kami palayo sa terrace, papunta sa elevator na magdadala sa amin pababa. Nakahawak pa rin siya sa kamay ko, pero iba na ang bigat ng hawak. Mas maingat. Mas kontrolado. Parang may pinipigilan.
“Let go,” bulong ko, hindi ko alam kung bakit ko sinabi.
Hindi siya tumingin sa akin. “Not yet.”
Nagbukas ang elevator. Pumasok kami. Pareho kaming tahimik habang nasa elevator. Yung klaseng katahimikan na parang may kasunod na pagsabog.
“Hindi mo dapat sinabi ‘yon,” sabi ko, binabasag ang katahimikan.
“Ang alin?” tanong niya, finally tumingin sa akin.
“‘Yung… huwag akong mahulog sa’yo,” sagot ko, diretso. “Hindi bahagi ng script.”
Isang sulok ng labi niya ang bahagyang gumalaw. Hindi ngiti....babala.
“Script changes when people start forgetting the rules.”
“Rules?” napatawa ako, pero may pait. “Ikaw lang ang may rules dito, Kairo.”
Bago pa siya makasagot, may notification ang phone niya. Isang staff message, mabilis, urgent.
PR ALERT: Actress Elina Moore spotted entering the venue. Paparazzi incoming.
Nakita ko ang pangalan. Kilala ko si Elina. Lahat kilala siya.
Beautiful. Famous. Dating rumored fling ni Kairo.
Hindi ko alam kung bakit biglang humigpit ang dibdib ko.
“Ah,” sabi ko, pilit casual. “Mukhang may bisita ka.”
Tumingin siya sa akin. Matagal.
“At bakit parang galit ka?”
“Hindi ako galit,” sagot ko agad...masyadong agad. “Wala akong karapatan para magalit, ‘di ba?”
Doon siya tumawa. Mababa. Dangerous.
“Jealousy doesn’t ask permission.”
Tumigil ang elevator. Bumukas ang pinto.
At doon ko siya nakita.
Elina Moore. Naka-white. Parang diyosa.
At ang mga camera...biglang nag-ingay.
“Kairo!” tawag niya, nakangiti. “Didn’t know you’d be here.”
Tumingin si Kairo sa kanya. Polite. Distant.
“Didn’t know you’d show up uninvited,” sagot niya, kalmado.
At doon...doon...niyakap niya ako.
Hindi bigla. Hindi padalos-dalos.
Calculated.
Isang kamay sa bewang ko. Isang kamay sa likod ko.
Malapit. Intimate. Mapang-angkin.
“This is Yanna,” sabi niya, malamig ang boses pero mainit ang hawak.
“My girlfriend.”
Parang may kuryente na dumaloy sa katawan ko.
Elina’s smile faltered for half a second. Isang iglap lang...but I saw it.
“Nice to finally meet you,” sabi niya sa akin, eyes sharp. “I’ve heard… things.”
Ngumiti ako. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang lakas.
“Likewise,” sagot ko. “I’ve seen… pictures.”
Tumahimik ang hangin.
Ang mga camera nag-click.
At si Kairo...hinigpitan ang hawak niya sa bewang ko.
Jealous, bulong ng utak ko.
Possessive, sagot ng puso ko.
Pagkatapos ng encounter, halos hindi kami nagsalita habang nasa sasakyan. Ang lungsod dumadaan sa bintana...ilaw, tao, ingay...pero sa loob, parang may bagyong papasabog.
“Enjoyed that?” tanong ko sa wakas.
“Which part?” tanong niya, hindi tumitingin.
“Yung pag-angkin mo sa akin sa harap niya,” sagot ko. “O yung pag-provoke?”
Sa wakas, tumingin siya. At sa mga mata niyang iyon, may apoy na hindi ko pa nakita noon.
“You were shaking,” sabi niya. “I felt it.”
“Because you pulled me in without warning!”
“Because you cared,” sagot niya. Diretso. Walang paligoy. “Don’t lie.”
Nanahimik ako.
Hindi ko kayang tanggihan.
Hindi ko rin kayang umamin.
“Remember the rules,” dagdag niya, mas mababa na ang boses. “We don’t blur the lines.”
“Too late,” bulong ko, halos sa sarili ko.
Bigla siyang tumigil sa sasakyan. Biglang preno.
Napalingon ako, nagulat. “What are you doing?”
“Clarifying,” sagot niya.
At bigla siyang humarap sa akin.
Hindi niya ako hinalikan.
Hindi rin niya ako hinawakan.
Pero ang lapit niya....isang hininga na lang.
“You want the truth?” tanong niya. “I didn’t pull you in for the cameras.”
Tumigil ang mundo.
“Then why?” tanong ko, nanginginig.
“Because I didn’t like the way she looked at you,” sagot niya.
“Like you were temporary.”
Parang may pumutok sa dibdib ko.
Hindi ko alam kung saan nanggaling ang tapang ko.
Pero bigla akong tumawa...mahina, pero malinaw.
“Funny,” sabi ko. “Because that’s exactly how you treat me.”
Tumigil siya.
“That’s not...”
“Is it?” tanong ko, lumalapit. Hindi umaatras.
“Contract. Script. Control. Pero kapag may ibang babae...bigla akong ‘girlfriend’?”
Tahimik siya.
At doon ko nakita...doon ko naramdaman...na unang beses, ako ang may hawak ng timon.
“Admit it,” dagdag ko. “You don’t like sharing.”
Ngumiti siya. Mabagal. Mapanganib.
“I don’t share.”
“At ako?” tanong ko. “Ano ako sa’yo?”
Matagal siyang hindi sumagot.
Tapos, dahan-dahan niyang inilapit ang noo niya sa noo ko.
“You’re a liability,” bulong niya. “And my weakness.”
Parang kinabahan ang buong katawan ko.
Biglang nag-ring ang phone ko.
Isang pangalan ang lumabas sa screen.
Brian Chavez.
Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin.
Napaatras ako agad.
“Answer it,” sabi ni Kairo, malamig na ulit ang boses. “I want to hear.”
“Hindi...”
“Answer it.”
Pinindot ko.
“Yanna,” boses ni Brian, pagod, may halo ng sakit.
“Nakita kita sa balita. Totoo ba ‘to?”
Hindi ako makapagsalita.
Si Kairo, nakatitig. Tahimik. Pero ramdam ko ang tensyon sa kanya.
“Brian, I...”
“Are you happy?” tanong niya.
Napatingin ako kay Kairo.
At sa sandaling iyon, alam kong kahit anong sagot ko… may masisira.
“Hindi ko alam,” sagot ko sa wakas.
Tahimik ang linya.
“Mag-ingat ka,” sabi ni Brian bago ibaba ang tawag.
At sa sandaling iyon...hinawakan ni Kairo ang kamay ko.
Mahigpit.
“Don’t look back,” sabi niya. “Not now.”
Pagdating namin sa drop-off point, bumukas ang pinto. Pero hindi siya agad bumaba.
“Yanna,” sabi niya, seryoso. “What happened tonight...it changes things.”
“Alam ko,” sagot ko.
“You challenged me,” dagdag niya. “And I don’t lose control easily.”
Tumigil ang hininga ko.
“Good,” sabi ko, pilit matapang. “Because I’m tired of being the only one scared.”
Tumitig siya sa akin...matagal...parang may desisyon siyang ginagawa.
Then, softly:
“You should be.”
Pagbaba ko ng sasakyan, nanginginig ang mga tuhod ko.
Sa phone ko, bagong trending alert:
#KairoValenciaJealous
#YannaHasHimWrapped
At sa likod ko, bago siya tuluyang umalis, bumulong siya:
“Next time,” sabi niya, mababa, mapanganib,
“I won’t pretend.”
At alam kong....
Ang susunod na kabanata
ay hindi na lang tungkol sa fake romance.
Ito na ang simula ng digmaan.