BRIELLA'S POV
Pagkalabas ko ng restaurant ay mabilis kong pinunasan ang mga luha ko. Hindi dapat ako umiiyak. Sanay naman na ako na ginagawan ako ng kwento nina Ate para magmukhang masamang anak at kapatid ako sa lahat ng tao. Hindi na dapat ako nagulat pa na magkakalat ng ganoon si Ate Angel. Dapat sanay na sanay na ako sa mga ganitong bagay.
Napahinga ako ng malalim nang biglang mag-ring ang cellphone ko. Baka si Senyorito ito dahil bigla na lamang akong lumabas. Ngunit kumunot ang noo ko nang makitang si Ma'am Callie ang tumatawag.
"Hello po."
"Gusto ko lang sabihin na mukhang umuusad na ang mission mo. I am happy with what I heard from Jenny. Keep it up, Ella."
Hindi na niya ako hinintay na makapagsalita pa dahil ibinaba na niya ang tawag. Umuusad na? E mukhang wala namang pakiala
