Chapter 7: Ang Resulta
Parang tumigil ang mundo matapos ang tanong ni Ethan.
"Is he my daddy?"
Tahimik ang buong sala. Walang gumalaw.
Nanlaki ang mga mata ni Samantha habang nakatingin sa bata. Kahit si Adrian ay tila hindi makapagsalita.
Si Clara lamang ang mukhang kalmado, kahit na halatang nabigla rin siya sa sinabi ng anak.
“Sweetheart,” mahina niyang sabi habang lumalapit kay Ethan, “why are you asking that?”
Tumayo ang bata habang hawak ang isang maliit na block.
“Because he looks like me,” inosente nitong sagot.
Napatingin si Samantha kay Adrian.
Pareho silang natigilan.
Dahil kahit ang isang apat na taong gulang na bata ay napapansin na ang pagkakahawig nila.
Lumuhod si Adrian sa harap ni Ethan.
“Who told you that?” tanong niya nang mahina.
Umiling ang bata.
“No one.”
Pinagmasdan niya ang mukha ng bata.
May kakaibang pakiramdam sa dibdib niya na hindi niya maipaliwanag.
Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa… o matakot.
Samantala, tahimik na pinagmamasdan ni Samantha ang eksena.
Masakit pa rin sa kanya ang lahat, pero hindi niya kayang magalit sa bata.
Sa halip, mas lalo niyang nararamdaman ang bigat ng sitwasyon.
“Ethan,” sabi ni Clara habang hinahaplos ang ulo ng anak, “go play first, okay?”
Tumango ang bata at bumalik sa sahig para ipagpatuloy ang paglalaro.
Pagkatapos ay tumingin si Clara kina Adrian at Samantha.
“Well,” sabi niya, “mukhang kailangan na talaga natin ang DNA test.”
Tumango si Adrian.
“I already arranged it.”
Nagulat si Samantha.
“Kailan?”
“Tomorrow morning.”
Tahimik siyang tumango.
Gusto niyang matapos na agad ang paghihintay.
Gusto niyang malaman ang katotohanan.
Kahit gaano pa iyon kasakit.
Kinabukasan, nasa isang pribadong laboratoryo silang tatlo.
Tahimik ang buong lugar.
Ang tanging maririnig lamang ay ang mahinang tunog ng mga kagamitan sa loob ng laboratory.
Habang hawak ni Samantha ang kanyang bag, ramdam niya ang lamig ng hangin sa paligid.
Ngunit mas malamig ang kaba sa kanyang dibdib.
“Are you okay?” tanong ni Adrian sa kanya.
Tumango siya.
“I just want this to end.”
Lumapit ang isang nurse.
“Mr. Villareal?”
“Yes.”
“Ready na po tayo.”
Kinuha ang DNA samples mula kina Adrian at Ethan.
Madali lang ang proseso.
Ngunit para sa kanila, pakiramdam nila ay napakatagal ng bawat minuto.
Pagkatapos ng test, sinabi ng doktor na lalabas ang resulta sa loob ng ilang oras.
Kaya bumalik muna sila sa waiting room.
Tahimik silang tatlo.
Si Clara ay tila kalmado lamang habang nakaupo.
Si Adrian naman ay seryosong nakatingin sa sahig.
At si Samantha…
Pinipilit maging matatag.
Makalipas ang halos tatlong oras, lumapit ang doktor sa kanila.
“Mr. Villareal,” sabi nito habang hawak ang isang envelope.
Tumayo si Adrian.
“May results na po tayo.”
Biglang bumilis ang t***k ng puso ni Samantha.
Pakiramdam niya ay parang mawawalan siya ng hininga.
Kinuha ni Adrian ang envelope.
Mahigpit niyang hinawakan iyon.
“Do you want me to read it?” tanong ng doktor.
Umiling siya.
“I’ll do it.”
Dahan-dahan niyang binuksan ang envelope.
Tahimik ang buong silid.
Habang binabasa niya ang papel, unti-unting nagbago ang ekspresyon ng mukha niya.
Nanlaki ang mga mata niya.
Mahigpit siyang napahawak sa papel.
“Adrian…” mahina niyang sabi.
Napatingin si Samantha sa kanya.
“Ano ang nakasulat?”
Hindi agad siya sumagot.
Para bang nahihirapan siyang magsalita.
“Adrian,” ulit ni Samantha.
Dahan-dahan siyang tumingin sa asawa.
At sa mga mata niya—
Nandoon ang sagot.
“Positive,” mahina niyang sabi.
Parang may bumagsak na mabigat na bato sa puso ni Samantha.
“99.9 percent match.”
Tahimik ang buong silid.
Si Ethan ay anak ni Adrian.
Wala nang duda.
Napapikit si Samantha habang pinipigilan ang luha.
Samantala, ngumiti si Clara nang bahagya.
“I told you,” sabi niya.
Ngunit hindi iyon pinansin ni Adrian.
Sa halip ay nakatingin lamang siya sa papel.
Hindi niya inaasahan na totoo nga.
May isa pa siyang anak sa mundong ito.
Isang anak na hindi niya nakilala sa loob ng apat na taon.
Dahan-dahang umupo si Samantha.
Pakiramdam niya ay nanghihina ang kanyang katawan.
Lumapit si Adrian.
“Samantha…”
Ngunit tumingin siya sa kanya na may halong sakit at lungkot.
“So it’s true,” mahina niyang sabi.
Tumango si Adrian.
Tahimik ang buong silid.
Sa sandaling iyon—
Hindi na lihim ang katotohanan.
May isa pang anak ang CEO.
At ngayon…
Kailangan nilang harapin ang bagong realidad ng kanilang buhay.
Ngunit ang hindi nila alam—
Ito pa lamang ang simula ng mas malaking problema.
Dahil may plano si Clara na hindi pa nila nalalaman.
Isang planong maaaring tuluyang sumira sa pamilya ni Adrian.