Chapter 8
774 Words
Chapter 8: Ang Bagong Katotohanan
Tahimik ang loob ng sasakyan habang pauwi sina Adrian at Samantha mula sa laboratoryo.
Hindi nagsasalita si Samantha habang nakatingin lamang sa labas ng bintana. Ang lungsod ay dumadaan sa kanyang paningin, ngunit wala siyang nakikita.
Paulit-ulit lang na umiikot sa isip niya ang mga salita ng doktor.
99.9 percent match.
Ibig sabihin…
Walang duda.
Si Ethan ay anak ni Adrian.
Napahawak si Samantha sa kanyang bag habang pinipigilan ang luha na gustong tumulo.
“Sam…” mahina niyang tawag.
Hindi siya lumingon.
“I’m sorry.”
Napapikit si Samantha.
“Para saan?” tanong niya.
“Sa lahat.”
Dahan-dahan siyang lumingon sa asawa.
Pagod ang kanyang mga mata.
“Hindi mo kasalanan na may anak ka noon,” sabi niya. “Pero hindi ibig sabihin na hindi masakit.”
Tahimik si Adrian.
Hindi niya alam kung ano ang dapat sabihin.
Kahit siya mismo ay hindi pa rin matanggap ang lahat.
Isang anak na biglang pumasok sa kanyang buhay.
Isang responsibilidad na hindi niya inaasahan.
“Anong gagawin mo ngayon?” tanong ni Samantha.
Huminga nang malalim si Adrian.
“I need to take responsibility.”
Mas lalong bumigat ang dibdib ni Samantha.
“Paano ang pamilya natin?”
“Hindi kayo mawawala sa akin,” mabilis na sagot ni Adrian.
“Hindi ganoon kadali,” sabi niya.
Muli siyang tumingin sa bintana.
Sa labas ay may mga batang naglalaro sa park.
Napaisip siya kay Lucas.
Paano niya ipapaliwanag ito sa anak nila?
Pagdating nila sa mansyon, sinalubong agad sila ni Lucas sa sala.
“Daddy!” masayang sigaw ng bata habang tumatakbo papunta sa kanila.
Agad siyang binuhat ni Adrian.
“Hey, champ.”
“Where did you go?” tanong ng bata.
“Work stuff,” sagot ni Adrian habang pilit na ngumiti.
Lumapit si Lucas kay Samantha.
“Mommy, look!”
Ipinakita niya ang bagong drawing na ginawa niya.
Tatlong stick figures na magkahawak kamay.
“Who are they?” tanong ni Samantha.
“That’s Mommy… Daddy… and me.”
Parang may kumurot sa puso niya.
Isang simpleng drawing.
Isang simpleng pamilya.
At ngayon…
May isang bagong tao na papasok sa mundong iyon.
“Very nice,” sabi niya habang pilit na ngumiti.
Napansin ni Lucas ang lungkot sa mukha ng kanyang mommy.
“Mommy, are you sad?”
Agad siyang napayakap sa bata.
“No, baby,” mahina niyang sabi. “I’m okay.”
Ngunit alam niyang hindi iyon totoo.
Kinagabihan, nakaupo si Adrian sa kanyang opisina sa mansyon.
Sa harap niya ay ang DNA result.
Paulit-ulit niya itong tinitingnan.
Hindi pa rin siya makapaniwala.
May isa pa siyang anak.
At hindi lamang iyon.
Kailangan niyang ipaliwanag iyon sa kanyang pamilya.
May kumatok sa pinto.
“Come in,” sabi niya.
Pumasok si Samantha.
Tahimik lang siyang lumapit at umupo sa harap ng desk.
“Lucas is asleep,” sabi niya.
Tumango si Adrian.
May ilang segundo ng katahimikan sa pagitan nila.
“Adrian,” mahina niyang sabi.
“Yes?”
“Paano natin sasabihin kay Lucas?”
Napabuntong-hininga siya.
“I don’t know yet.”
Tumango si Samantha.
“Hindi siya bata habang buhay,” sabi niya. “Malalaman din niya.”
“Tama ka.”
Tahimik silang dalawa.
“Natakot ako kanina,” biglang sabi ni Samantha.
“Why?”
“Because when I saw Ethan…” huminto siya sandali.
“Parang nakita ko si Lucas noong bata pa siya.”
Napayuko si Adrian.
“I know.”
“Ang hirap magalit sa kanya,” dagdag niya.
“Hindi niya kasalanan.”
“I know.”
Ngunit may isang tanong na matagal nang nasa isip niya.
“At si Clara?”
Napatingin si Adrian.
“Ano ang plano niya?”
Tahimik ang lalaki.
“I don’t trust her,” dagdag ni Samantha.
“Neither do I.”
Biglang may narinig silang tunog ng cellphone.
Tiningnan ni Adrian ang screen.
Isang message mula kay Clara.
Napasimangot siya habang binabasa iyon.
“What is it?” tanong ni Samantha.
Dahan-dahan siyang tumingin sa asawa.
“Clara wants Ethan to meet Lucas.”
Nanlaki ang mga mata ni Samantha.
“What?”
“She said they are brothers.”
Tahimik ang buong silid.
Naramdaman ni Samantha ang bigat ng sitwasyon.
Kung magkikita ang dalawang bata
Hindi na nila maitatago ang katotohanan.
“At gusto mo bang mangyari iyon?” tanong niya.
Hindi agad sumagot si Adrian.
Dahil kahit siya mismo
Hindi pa rin handa.
Ngunit alam niyang darating ang araw na iyon.
Ang araw na magkikita ang dalawang batang parehong may dugo niya.
At kapag nangyari iyon
Hindi na kailanman magiging pareho ang kanilang pamilya.
- Writer
