Chapter 9
764 Words
Chapter 9: Ang Dalawang Bata
Tahimik ang buong mansyon kinabukasan ng umaga.
Nakaupo si Samantha sa dining table habang pinagmamasdan si Lucas na masayang kumakain ng pancake.
“Mommy,” sabi ng bata habang ngumunguya, “can Daddy take me to the park later?”
Napangiti si Samantha kahit may bigat pa rin sa kanyang dibdib.
“Maybe later,” sagot niya. “Let’s ask Daddy.”
Tumango si Lucas.
Sa sandaling iyon ay pumasok si Adrian sa dining room.
“Good morning,” sabi niya.
“Daddy!” masayang sigaw ni Lucas.
Lumapit agad ang bata at niyakap siya.
Napangiti si Adrian habang binubuhat ang anak.
“Good morning, champ.”
Tahimik na pinagmamasdan ni Samantha ang dalawa.
Sa tuwing nakikita niya si Adrian kasama si Lucas, lalo niyang naiisip si Ethan.
Dalawang batang parehong may dugo ng kanyang asawa.
“Daddy,” sabi ni Lucas, “can we go to the park?”
Napatingin si Adrian kay Samantha.
Tahimik lamang itong tumango.
“Sure,” sagot niya sa anak.
Masayang napatalon si Lucas.
Pagkatapos ng almusal, naglaro muna si Lucas sa sala.
Samantala, nasa terrace sina Adrian at Samantha.
Tahimik ang hangin sa pagitan nila.
“About Clara’s message,” sabi ni Adrian.
Tumango si Samantha.
“Gusto niyang magkita sina Lucas at Ethan.”
Huminga nang malalim si Samantha.
“Alam kong darating ang araw na iyon,” sabi niya.
“Pero hindi ko akalaing ganoon kabilis.”
Lumapit si Adrian.
“We don’t have to rush.”
Ngunit umiling si Samantha.
“Kung anak mo talaga si Ethan,” sabi niya, “magiging bahagi siya ng buhay mo.”
Tahimik si Adrian.
“At kung ganoon,” dagdag niya, “magiging bahagi rin siya ng buhay ni Lucas.”
Napatingin si Adrian sa kanya.
“Are you sure you’re ready for that?”
Napabuntong-hininga si Samantha.
“Hindi,” tapat niyang sagot.
“Pero kailangan.”
Bandang hapon, dumating sina Clara at Ethan sa mansyon.
Huminto ang kotse sa harap ng malaking gate.
Nanlaki ang mga mata ni Ethan habang nakatingin sa mansyon.
“Mommy,” sabi niya, “do people really live here?”
Napangiti si Clara.
“Yes, sweetheart.”
Pagbaba nila ng kotse ay sinalubong sila ng isang kasambahay.
“This way, ma’am.”
Dinala sila sa loob ng mansyon.
Habang naglalakad si Ethan sa malaking sala, halatang namamangha siya sa paligid.
“Wow,” bulong niya.
Samantala, nasa kabilang bahagi ng sala si Lucas habang naglalaro ng toy cars.
“Lucas,” tawag ni Samantha.
Lumingon ang bata.
“Yes, Mommy?”
Lumapit ito sa kanya.
“May bisita tayo,” sabi niya.
Napansin ni Lucas ang batang nakatayo malapit kay Clara.
“Hi,” sabi ni Ethan habang nakangiti.
Napatingin si Lucas sa kanya.
“Hello,” sagot niya.
Tahimik na pinagmamasdan nina Adrian at Samantha ang dalawang bata.
Parang may kakaibang tensyon sa hangin.
Lumapit si Ethan kay Lucas.
“Do you like cars?” tanong niya habang tinitingnan ang mga laruan.
“Yes!” sagot ni Lucas.
Nagningning ang mga mata ni Ethan.
“I like cars too!”
Ipinakita ni Lucas ang isa sa kanyang laruan.
“This is my favorite.”
“Cool!”
Ilang sandali lang ay nagsimula na silang maglaro sa sahig.
Parang matagal na silang magkaibigan.
Tahimik na pinagmamasdan ni Samantha ang eksena.
May kirot sa puso niya, ngunit may kakaiba ring pakiramdam.
Hindi niya inaasahan na ganoon kadali para sa dalawang bata.
“Kids are simple,” mahina niyang sabi.
Lumapit si Adrian sa tabi niya.
“Yeah.”
Samantala, nakangiti si Clara habang pinagmamasdan ang mga bata.
“Look at them,” sabi niya. “They get along so well.”
Hindi sumagot si Samantha.
Ngunit may napansin siyang kakaiba.
Habang naglalaro ang mga bata, biglang tumingin si Lucas kay Ethan.
“You look like my daddy,” sabi niya.
Natigilan si Ethan.
“Really?”
Tumango si Lucas.
“Your eyes are the same.”
Tahimik ang buong sala.
Napatingin sina Adrian at Samantha sa isa’t isa.
Muli na namang napansin ng isang bata ang pagkakahawig.
Lumapit si Ethan kay Adrian.
“Are you his daddy?” tanong niya habang tinuturo si Lucas.
Tumango si Adrian.
“Yes.”
Napaisip si Ethan.
“Then… are you my daddy too?”
Parang huminto ang mundo.
Nanlaki ang mga mata ni Lucas.
“Daddy?”
Tahimik ang buong sala.
Sa sandaling iyon
Ang katotohanang matagal nilang sinusubukang itago ay nasa harap na nila.
Dalawang bata.
Dalawang inosenteng tanong.
At isang lihim na hindi na nila kayang itago.
- Writer
