Chapter 10
736 Words
Chapter 10: Ang Tanong ni Lucas
Parang tumigil ang oras sa loob ng sala matapos ang tanong ni Ethan.
"Are you my daddy too?"
Tahimik ang buong mansyon. Walang gumagalaw.
Nanlaki ang mga mata ni Lucas habang nakatingin kay Adrian.
“Daddy?” tanong niya habang hawak pa rin ang laruan niyang kotse.
Napatingin si Samantha sa asawa. Ramdam niya ang tensyon sa hangin. Alam niyang hindi na nila kayang itago ang katotohanan.
Ngunit hindi rin nila kayang saktan ang dalawang bata.
Lumuhod si Adrian sa harap nina Lucas at Ethan.
Ang dalawang bata ay nakatingala sa kanya, parehong naghihintay ng sagot.
Huminga siya nang malalim.
“Ethan…” mahina niyang sabi.
Tahimik na nakatingin ang bata sa kanya.
“Yes?”
Tinapik ni Adrian ang balikat nito.
“I’m… someone very important to you.”
Napakunot ang noo ni Ethan.
“Like a friend?”
Napatingin si Adrian kay Samantha.
Alam niyang hindi sapat ang sagot na iyon.
Samantala, si Lucas ay tila nalilito.
“Daddy,” sabi niya, “why does he look like you?”
Tahimik ang buong sala.
Hindi na mapigilan ni Samantha ang kaba sa dibdib niya.
Lumapit siya sa mga bata.
“Lucas,” mahina niyang tawag.
Lumingon ang bata.
“Yes, Mommy?”
Lumuhod si Samantha sa tabi niya.
“Ethan is… someone special.”
“Special?” tanong ni Lucas.
Tumango siya.
“He’s family.”
Napaisip si Lucas.
“Like cousin?”
Tahimik si Samantha.
Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag sa isang bata ang ganitong sitwasyon.
Ngunit bago pa siya makasagot, nagsalita si Clara mula sa likod.
“He’s your brother.”
Parang may sumabog na bomba sa loob ng sala.
“Clara!” galit na sabi ni Adrian.
Ngunit huli na.
Narinig na iyon ni Lucas.
“My… brother?” mahina niyang ulit.
Napatingin siya kay Ethan.
“You’re my brother?”
Hindi makapagsalita si Ethan.
Hindi rin niya lubos na naiintindihan ang ibig sabihin.
“Mommy?” tanong niya kay Clara.
Ngunit hindi na sumagot ang babae.
Tahimik na nakatingin si Samantha kay Clara.
May galit sa kanyang mga mata.
“Hindi mo kailangang sabihin iyon sa ganitong paraan,” sabi niya.
Ngunit ngumiti lamang si Clara.
“Truth always comes out.”
Samantala, si Lucas ay nakatingin kay Adrian.
“Daddy… is it true?”
Napapikit si Adrian sandali.
Hindi niya kayang magsinungaling sa anak niya.
Dahan-dahan siyang tumango.
“Yes, champ.”
Tahimik ang bata.
“Ethan is your brother.”
Ilang segundo ng katahimikan ang lumipas.
Napatingin si Lucas kay Ethan.
At pagkatapos—
Ngumiti siya.
“You want to play cars with me?”
Nagulat ang lahat sa reaksyon niya.
Ngunit agad na tumango si Ethan.
“Yes!”
At bumalik silang dalawa sa sahig para ipagpatuloy ang paglalaro.
Parang walang nangyari.
Tahimik na pinagmamasdan nina Adrian at Samantha ang dalawang bata.
“Kids are amazing,” mahina niyang sabi.
Tumango si Adrian.
“Yeah.”
Samantala, lumapit si Clara sa kanila.
“You see?” sabi niya.
“Hindi naman ganoon kahirap.”
Ngunit malamig ang tingin ni Samantha sa kanya.
“Para sa mga bata, hindi,” sagot niya.
“Pero para sa mga matatanda… ibang usapan iyon.”
Ngumiti si Clara.
“Don’t worry,” sabi niya.
“I’m not here to destroy your family.”
Napatingin si Adrian sa kanya.
“Then why are you here?”
Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Clara.
“Because my son deserves his father.”
Tahimik ang lahat.
Sa kabilang bahagi ng sala, masayang naglalaro sina Lucas at Ethan.
Nagtatawanan ang dalawang bata habang pinapatakbo ang kanilang mga toy cars.
Isang simpleng eksena.
Isang eksenang maaaring maging simula ng bagong pamilya.
Ngunit sa loob ng puso ni Samantha
Alam niyang hindi pa tapos ang lahat.
May kakaiba siyang nararamdaman kay Clara.
Parang may itinatago itong plano.
At pakiramdam niya
Ang pagdating ni Ethan sa buhay nila ay hindi lamang simpleng pagkikita ng mag-ama.
Kundi simula ng mas malaking problema.
Habang pinagmamasdan niya ang dalawang batang naglalaro, mahina niyang hinawakan ang kamay ni Adrian.
“Ano man ang mangyari,” bulong niya, “kailangan nating protektahan ang pamilya natin.”
Mahigpit niyang hinawakan ang kamay nito.
“I promise.”
Ngunit sa kabilang sulok ng sala
Tahimik na nakangiti si Clara habang pinagmamasdan ang lahat.
At sa mga mata niya
May lihim na plano na hindi pa nila alam.
- Writer
