Chapter 12
972 Words
Chapter 12: Ang Alok ni Clara
Tahimik ang terrace matapos sabihin ni Clara ang kanyang alok.
Isang merger sa pagitan ng Villareal Group at Mendoza Holdings.
Hindi makapaniwala si Adrian habang hawak ang folder na ibinigay nito. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa papel, para bang pilit niyang inuunawa ang nakasulat doon.
“Hindi ito biro,” malamig niyang sabi.
Ngumiti lamang si Clara.
“Of course not.”
Tahimik na nakatayo si Samantha sa tabi ng asawa niya, ngunit ramdam niya ang bigat ng sitwasyon.
Hindi lamang ito tungkol sa negosyo.
Pakiramdam niya ay mas malalim ang plano ng babae.
“Why now?” tanong ni Adrian.
“Because the timing is perfect,” sagot ni Clara.
Lumapit siya sa mesa at muling itinuro ang dokumento.
“Villareal Group dominates the luxury real estate industry,” sabi niya. “And Mendoza Holdings controls several international investments.”
Tumingin siya sa kanilang dalawa.
“Imagine what we can achieve together.”
Tahimik si Adrian.
Matagal na siyang nasa mundo ng negosyo para malaman kung kailan seryoso ang isang proposal.
At alam niyang totoo ang sinabi ni Clara.
Kung magsasama ang dalawang kumpanya
Magiging napakalakas ng kanilang impluwensya.
Ngunit hindi iyon ang problema.
Ang problema ay kung kanino nanggaling ang alok.
“I’m not interested,” malamig na sagot ni Adrian.
Hindi nagbago ang ekspresyon ni Clara.
“Are you sure?”
“Yes.”
Lumapit si Samantha sa mesa at tiningnan ang mga dokumento.
Napansin niya ang isang detalye.
“Wait,” sabi niya.
Napatingin sina Adrian at Clara sa kanya.
“Clara,” dagdag niya habang hawak ang papel, “this isn’t just a merger.”
Napangiti si Clara.
“You’re quick.”
Napatingin si Adrian kay Samantha.
“What do you mean?”
Dahan-dahan niyang itinuro ang isang bahagi ng kontrata.
“Board integration,” sabi niya.
Napakunot ang noo ni Adrian.
At saka niya napansin.
Kung magaganap ang merger
Magiging co-chairwoman ng bagong kumpanya si Clara.
Mahigpit na napakuyom ang kamay ni Adrian.
“So that’s your real plan,” sabi niya.
Ngumiti si Clara.
“It’s just business.”
“Hindi lang negosyo ang habol mo,” malamig na sagot ni Samantha.
Napatingin si Clara sa kanya.
“Really?”
“Yes,” sagot niya.
Lumapit siya nang kaunti.
“Bumalik ka sa buhay namin dahil alam mong may anak kayo ni Adrian.”
Tahimik si Clara.
“Alam mong magiging mahirap para sa kanya na tanggihan ka,” dagdag niya.
Ngunit tumawa lamang si Clara nang mahina.
“You give me too much credit.”
Napailing si Adrian.
“No,” sabi niya. “She’s right.”
Tahimik silang tatlo sandali.
Sa loob ng mansyon ay maririnig pa rin ang tawa nina Lucas at Ethan habang naglalaro.
Isang masayang tunog na tila kabaligtaran ng tensyon sa terrace.
Lumapit si Clara sa railing at tumingin sa hardin.
“Do you hear them?” sabi niya.
Napatingin sina Adrian at Samantha sa loob.
Masayang nagtatakbuhan ang dalawang bata.
“They’re already acting like brothers,” dagdag niya.
Tahimik si Samantha.
“Children adapt quickly,” sabi ni Clara.
Pagkatapos ay humarap siya kay Adrian.
“But adults… take longer.”
“Ano ang gusto mong ipahiwatig?” tanong ni Adrian.
Ngumiti si Clara.
“Nothing.”
Ngunit ramdam ni Samantha na may tinatago ang babae.
“Clara,” sabi niya, “kung talagang para sa anak mo ang pagbabalik mo—”
“It is,” putol ni Clara.
“Then stop using him as leverage.”
Tahimik ang hangin sa terrace.
Saglit na nagbago ang ekspresyon ni Clara.
Ngunit mabilis din itong bumalik sa dati.
“I’m not using Ethan,” sabi niya.
“Then prove it,” sagot ni Samantha.
Napatingin si Adrian sa asawa.
Hindi niya inaasahan na ganoon katapang ang reaksyon nito.
Ngunit sa loob-loob niya
Ipinagmamalaki niya ang lakas ni Samantha.
Ngumiti si Clara.
“You’re stronger than I expected.”
“Because I have something to protect,” sagot ni Samantha.
Napatingin siya sa loob ng mansyon.
Sa dalawang batang naglalaro.
“My family.”
Tahimik ang lahat.
Pagkatapos ay kinuha ni Adrian ang folder at ibinalik kay Clara.
“My answer is still no.”
Hindi nagbago ang ngiti ni Clara.
“Think about it,” sabi niya.
“Because whether you like it or not…”
Tumigil siya sandali.
“…our lives are already connected.”
Tahimik ang terrace.
Dahil alam nilang totoo iyon.
Si Ethan ay anak ni Adrian.
At hindi na iyon mababago.
Ngunit bago pa makapagsalita si Adrian, biglang may narinig silang sigaw mula sa loob ng mansyon.
“Daddy!”
Nanlaki ang mga mata ni Samantha.
“Lucas!”
Agad silang tatlo tumakbo papasok sa sala.
Pagdating nila roon, nakita nila si Lucas na nakaupo sa sahig habang umiiyak.
At sa tabi niya ay si Ethan na mukhang natatakot.
Lumuhod si Adrian sa harap ng anak.
“Lucas, what happened?”
“Daddy…” umiiyak na sabi ng bata habang hawak ang kanyang tuhod.
“Masakit.”
Nanlaki ang mga mata ni Samantha.
Lumapit siya agad sa anak.
“Did you fall?”
Tumango si Lucas.
“While playing…”
Samantala, si Ethan ay tahimik na nakatayo sa gilid.
Mukhang nag-aalala.
“Sorry,” mahina niyang sabi.
Napatingin si Samantha sa bata.
“Why are you sorry?” tanong niya.
“Because we were running.”
Tahimik ang sala.
Ngunit habang tinutulungan ni Adrian si Lucas na tumayo
May napansin si Samantha.
May kakaibang ekspresyon sa mukha ni Clara.
Isang ekspresyon na hindi niya maintindihan.
At sa sandaling iyon
Mas lalo siyang naging sigurado sa isang bagay.
Ang pagbabalik ni Clara ay hindi lamang tungkol sa anak niya.
May mas malalim pa itong dahilan.
At kailangan niyang malaman kung ano iyon
Bago pa tuluyang masira ang pamilya nila.
- Writer
