ZEMHERİ BENİ TANIMIYORSUN!

3.Bölüm

"Bebeği onlara vereceğimi kim söyledi "

Leyla kahvesinden bir yudum daha aldı. Düşünceleri birbirine girmiş alnı kırışmıştı. Küçücük bir odada yirmi gündür Alisayla birlikte kalıyordu. Onu tanımaya çalışıyor , yapacağı hamleleri tahmin etmek için gözlerini üzerinden ayırmıyordu.

Ama şimdi ! Yirmi gündür aklında oluşturduğu Alisa tuzla buz olmuştu. Kızın gözlerinde gördüğü çaresizlikle her şeyi kabul edeceğini düşünmüştü. Eğer hamileyse bebekten kurtulamazdı. Kurtulsa da , bir bebek doğurana kadar Onur onu bırakmazdı.

"Nasıl yapacaksın bunu ?"

Alisa başını kitaptan kaldırdı. "Neyi nasıl yapacağım "

"Bebeği vermemeyi diyorum nasıl yapacaksın . "

"Bunu gerçekten sana söyleyeceğimi düşünüyor musun ?"

Leyla başını salladı. " Evet . Yardımıma ihtiyacım olacak biliyorsun değil mi ?"

"Onur için çalışıyorsun ve sana planlarımı anlatmamı mı bekliyorsun. Sen bile bu kadar aptal olamazsın Leyla . Buradan çıkacağım , bunu bil yeter. Nasıl çıkacağım beni ilgilendirir"

Leyla sandalyeden kalktı.

"sana bol şans dilerim o zaman "

Alisa aldırmadan kitabına geri döndü. Leyla ya güvenmiyordu. Onunla mümkün olduğunca konuşmuyordu da. Ama bazen delirecek gibi olduğunda varlığı ruhuna iyi geliyordu. O günün akşamında Onur yanında iki adamla geldi. Alisa karşı koysa da , Onur kolundan bir tüp kan almıştı bile. Gözlerinde öylesine tiksindirici bir ifade vardı ki Alisa bir kez daha nefret etmişti adamdan. Bir saat sonra , Onur elindeki kağıdı kadının eline attı.

"Tahlil sonuçlarına bakmak ister misin Alisa. "

Genç kadın önüne bırakılan kağıdı okudu. ,İfadesiz yüzüyle Onura baktı.

"Ne yapmamı bekliyorsun , hamileyim diye boynuna atlamamı falan mı ?"

"Eh oda olurdu aslında ama yapmayacağını biliyorum . Karnındaki bebeğe dikkat etmeni öneririm. Ona bir şey olmasını istemeyiz değil mi .. Şimdi Leyla yla belki bir kutlama yaparsınız , size çikolatalı pasta söyledim. "

Alisa gözlerini devirdi. Duvara yaslı duran Leyla sadece Onura bakıyordu.

"O pastayı al münasip bir yerine sok demek isterdim ama nimete saygısızlık yapmam. Bunun yerine kıçına kına yakmaya ne dersin Onur senin kutlaman da bu olur "

Genç kadın yanağında patlayan tokatla yatağa yan bir şekilde düştü.

"Gözünü üstünden ayırma Leyla " Onur odadan çıktı.

O günün sonrasında bir çok tokat yedi Alisa. Yaptıkları tek şey buydu. Bedenine zarar veremiyorlardı ama canını yakmayı biliyorlardı.

İki kere bebekten kurtulmaya çalışsa da , başaramamıştı. İkincisinde neredeyse başaracaktı. Leyla'nın banyoda olduğu bir anda , komodini yatağının üzerine koymuş yatakla birlikte kaldırmaya çalışmıştı.

Kaldırmıştı da.

Kendini öyle çok zorlamıştı ki , kanaması başladığında bebekle birlikte kendisinin de öleceğini düşünmüştü. Çok fazla kanaması olmuş kendinden geçmişti. Gözlerini açtığında , bir sedye de yatıyordu.

Elini karnına koyduğunda belirgin olan şişlikle , alt dudağı titremeye başlamıştı. Yapabileceğini düşünmüştü. Ondan kurtulabileceğini. Tüm cesaretini toplamış ve yapmıştı.

"Bebek hala karnında "

Duyduğu sesle başını çevirdi Alisa. Onur kapı da durmuş onu izliyordu." Yine kurtulamadım ondan desene. Belki başka bir sefere ha "

Onur yatağın ucuna gelip ellerini demire dayadı.

"Bu sefer başaracaktın Alisa çok az kalmıştı biliyor musun ? "Başını iki yana salladı. " Aslında sana hayran değilim desem yalan söylemiş olurum. Şimdiye kadar hiçbir kız , komodinle yatağı kaldırıp bebekten kurtulmayı akıl edemedi "

"Buna sevinmem mi lazım "

Onur başını salladı. " Hayır . Çok güzel bir fikirdi aslında eğer başarılı olsaydın. Ben buraya geldiğimde o kadar kanaman vardı ki .. Neredeyse bebeğin kurtulması imkansızdı aslında." Adam Alisanın yanına kadar gelip elini karnına koydu. Belirgin şişkinliği hafifçe okşadı.

"Ama bu ufaklık çok inatçı " dedi gözlerine bakarak. " Seni bırakmamak için baya bir direndi. "

"Ondan da senden de nefret ediyorum "

"Senin nefret etmen pek bir şey ifade etmiyor inan bana . Annesi ve babası fazlasıyla sevecek bu ufaklığı "

Alisa gözlerinden inen birbiri ardına yaşlarla kafasına sallamaya başladı.

Onur dudaklarını kızın kulağına yanaştırdı." Özellikle babası çok sevecek Alisa. Bir veliaht taşıyorsun karnında. Onun için artık ellerin yatakta bağlı kalacak"

"Ne veli ahtı neden bahsediyorsun sen ?"

"Ah söylemeyi unuttum görüyor musun ? " dedi Onur elini başına vurarak.

"Bebek erkek . Bir oğlun olacak , tabi sadece doğurana kadar senin oğlun " deyip Alisayı yalnız bıraktı. Bir dakika sonra Leyla yanına gelmişti.

Bir oğlan . Karnında gerçek bir bebek vardı. Erkek bir bebek. Canlı kanlı i cinsiyeti belli olan bir bebek. Elleri karnına gittiğinde hıçkırıklarını tutamadı.

"Ağlama " dedi Leyla.

"Onu öldürecektim. Oğlumu öldürecektim neredeyse. "

Leyla yatağın ucuna oturup Alisa ya sıkıca sarıldı.

"Ama ölmedi Alisa. Hala karnına. Onur bir şeyde haklı o ufaklık baya bir inatçı " Alisa kendisini geri çekti.

"Kendi bebeğimin katili olacaktım " diye mırıldandı bir kere daha.

"Onurun ne yaptığını hala anlamıyor musun ha. Seni ona bağlıyor. Bunun için cinsiyetini söyledi sana. Onu kabullenmeni istiyor anlasana . Kabullenirsen ona zarar vermezsin . Onurun yaptığı şey bu. Diğer tüm kızlara yaptığı bu. Onları annelik duygularından vuruyor."

Alisa Leyla'ya baktı.

"Sana da mı yaptı "

"Yaptı Alisa. Nasıl benden adı gibi eminse , senden de artık emin. Karnına artık sadece bir bebek yok. Erkek bir bebek var. Oğlum diyebileceğin bir bebek . Seni ona bağladı " O günün üzerinden aylar geçmişti. Leyla'ya hala güvenmiyordu. Onuru her her gördüğünde eline ne geçerse kafasına fırlatıyordu.

Ama Onur çoktan istediğini almıştı. Bebeğe asla zarar veremeyeceğini kendisi dahil herkes anlamıştı.

Şimdi kocaman karnıyla gün sayıyordu.

Tam dokuz ay. Dokuz aydır Onurun elindeydi. Karnında ki hareketlenmeyle , gülümsedi. Elini karnına koydu.

"Annecim içeri de futbol mu oynuyorsun be oğlum. Hiç durmuyorsun yerinde "

"Yine bebekle mi konuşuyorsun sen "

Alisa Leyla'nın elinde ki meyve tabağını aldı.

"Yapacak daha iyi bir işim yok. Çok hareketli , gün geçtikçe hareket ettikçe daha fazla canım acıyor "

"Doğmasına az kaldı " dedi Leyla. Alisa korku dolu gözlerle Leyla'ya baktı. Unutmak istediği gerçekleri neden söylüyordu ki bu kız.

"Daha var doğuma "

"Kendini kandırma Alisa. Az kaldığının sende farkındasın. "

"O benim oğlum "ellerini karnına sıkıca sardı. " Onu bırakamam ! Ondan ayrılamam Leyla. Burada yıllarca o pisliğin elinde kalırım ama bebeğimden ayrılmaya dayanamam "

Leyla başını salladı . Kurtulacaklardı sadece biraz daha zaman lazımdı.

"Ona bir isim koydun mu peki ? "

Alisa başını salladı. "Ona dayısının adını koyacağım. "

"Dayısının adı neydi ?"

Alisa sadece mırıldandı. Yıllar sonra kardeşinin adı dudaklarından dökülürken belki kendisi bile duymamıştı ama Leyla duymuştu.

..