Günden güne gördükleri karşısında kendisinde dayanacak gücü artık bulamıyordu Hevi . Hiç böyle olmamıştı. O kadar çaresizdi ki ne yapsa bir türlü sevdasını elinde tutamıyordu. Yavrusunu kaybeden bir aslanın delirmişliği vardı. Kim olursa olsun pençeleriyle parçalamak, bölmek, leşini yere atmak istiyordu kadın. Hevi, bir başına içinde büyüttüğü sevdasını ayakta tutmaya çalışıyordu.
Yapayalnızdı, Hevi. Az önce gördüklerini tekrar düşünmemek için direndi.
Sevdası, başka bir kız için çiçek almıştı. Başka bir kızla sözlenecekti.
Bugün seçilen yüzükler, kızın seçtiği yüzük sevdasına bağlanacaktı. Kendi adının olmadığı, bağlılık simgesini gösteren o halkalar sevdiğinin parmağında yer alacaktı. Kendisini değil, başka bir kızı istemişti Ezman. Hem de o kişi; en yakınım, dostum dediği kızdı.
