Nang makalabas na silang lahat ay naging tahimik ang paligid namin ni Ume. Walang nagsasalita. Basta ay tahimik lang kami at nagpapakiramdaman kung sino ba ang babasag sa katahimikan.
“What happened?” tanong ni Ume sa gitna ng katahimikan naming dalawa. “Ang galing mo, hindi ko nahalata ‘yon, ah,” sarkastikong wika niya. Narinig ko pa ang mahina niyang pagtawa.
Napalunok naman ako at hindi agad nakasagot. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin, kung ano ang kailangan isagot sa kaniya. Nahihiya ako. Wala siyang ibang inisip kung hind ang kaligtasan ko ang ikabubuti ko pero sinayang ko lang ang lahat ng ‘yon.
“Ilang araw pa lang kayong nagkikita pero…” Tumigil siya sa pagsasalita at mabigat na buntonghininga ang kaniyang ginawa. “You’re pregnant now,” anito na ikinagulat ko.
“U-ume…” tawag
