“Thank God…” mahinang bulong ni David.
“Thank you, Doc, pasensya ka na at naabala ka pa namin,” ani Ume sa babae.
Ngumiti ito at tumingin sa akin. Napangiwi naman ako dahil sa uri ng tingin niya sa akin.
Yuck.
“No worries, bukas o mamaya lang ay p’wede niyo na siyang iuwi. Maiwan ko na kayo dahil magra-round pa ako.” Umalis na sa harap namin ang Doctor na kausap ni Ume na ipinagpapasalamat ko naman.
Katahimikan ang bumalot sa aming tatlo hanggang sa marinig ko ang mabigat na buntonghininga ni Ume.
“Mas mabuti kung si Sandra na lang ang kausapin mo, kung hindi ka niya mapapatawad, ‘wag ka nang umasa na mapapatawad pa kita.” Para akong nakahinga nang maluwag dahil sa sinabi niyang ‘yon. “Hanggang hindi mo naaayos ang gulo na ‘to, hindi mo makukuha si Sandra sa amin.”
“I agreed,” singi
